Σχεδόν βλάσφημος ο Λουίς Μπουνιουέλ προκάλεσε με αυτήν την ταινία – που θεωρείται από τις κορυφαίες του – το μένος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας καθώς ασχολήθηκε ανοιχτά με το θέμα «θρησκοληψία». Μετά την προσπάθεια αποπλάνησης από το θείο της και την αυτοκτονία του, μια δόκιμη μοναχή μετατρέπει το σπίτι που κληρονομεί σε ένα είδος ασύλου, όπου […]
Σχεδόν βλάσφημος ο Λουίς Μπουνιουέλ προκάλεσε με αυτήν την ταινία – που θεωρείται από τις κορυφαίες του – το μένος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας καθώς ασχολήθηκε ανοιχτά με το θέμα «θρησκοληψία».
Μετά την προσπάθεια αποπλάνησης από το θείο της και την αυτοκτονία του, μια δόκιμη μοναχή μετατρέπει το σπίτι που κληρονομεί σε ένα είδος ασύλου, όπου ζητιάνοι και αναξιοπαθούντες της περιοχής βρίσκουν καταφύγιο και περιποίηση. Ομως τα χριστιανικά της αισθήματα δεν θα βρουν ανάλογη ανταπόκριση.
Συμβολικός, ειρωνικός, φετιχιστής, σχεδόν βλάσφημος, ο Μπουνιουέλ φτάνει με την ταινία αυτή στην καλλιτεχνική του κορύφωση.
Καθώς βρισκόμαστε μια ανάσα από το Πάσχα, δεν προκαλεί καμία εντύπωση ότι μόνο δύο νέες ταινίες έκαναν την εμφάνισή τους στις σκοτεινές αίθουσες αυτή την εβδομάδα