Στα δέκα χρόνια της μέχρι σήμερα δράσης τους οι Βρετανοί Tango Siempre έχουν υπηρετήσει πιστά το τάνγκο, αρχικά με ερμηνείες τυπικών κομματιών από το σχετικό ρεπερτόριο και στη συνέχεια με νέες συνθέσεις από τα μέλη τους, που πειραματίζονται με τη νέα μορφή και λειτουργικότητα του ιδιώματος στη σύγχρονη εποχή. Οι συμμετοχές του Gilad Atzmon (σαξόφωνα) […]
Στα δέκα χρόνια της μέχρι σήμερα δράσης τους οι Βρετανοί Tango Siempre έχουν υπηρετήσει πιστά το τάνγκο, αρχικά με ερμηνείες τυπικών κομματιών από το σχετικό ρεπερτόριο και στη συνέχεια με νέες συνθέσεις από τα μέλη τους, που πειραματίζονται με τη νέα μορφή και λειτουργικότητα του ιδιώματος στη σύγχρονη εποχή. Οι συμμετοχές του Gilad Atzmon (σαξόφωνα) και του Steve Arguelles (ντραμς, ηλεκτρονικά κρουστά, remix) στο προηγούμενο άλμπουμ τους «Tangents» (2007) υπηρέτησαν το αίτημα αυτό αποδίδοντας ένα υβρίδιο του τάνγκο με την jazz και την electronica, που έκλεινε με νόημα το μάτι τόσο στο electro-tango των Gotan Project και των Bajofondo Tango Club όσο και στον John Coltrane. Στο «Only Human» την ομάδα των βασικών μελών Jonathan Taylor (πιάνο, βασικός συνθέτης), Richard Pryce (μπάσο) και Ros Stephen (βιολί) πλαισιώνει ο Ιταλός ερμηνευτής του μπαντονεόν Paolo Russo και ο Λονδρέζος ντράμερ της jazz Milo Fell. Η συμμετοχή ενός ντράμερ σε σύνολο του τάνγκο είναι μια αντισυμβατική επιλογή, συνεπής ωστόσο με την έφεση των Tango Siempre στις υβριδικές προσεγγίσεις, καθώς οι συμβατικοί και ηλεκτρονικοί ρυθμοί του Fell «δένουν» αβίαστα με το ευχάριστο στο άκουσμα και ταυτόχρονα προκλητικό ύφος του γκρουπ. Σε δυο κομμάτια («The Word Tango» και «It Was Me») η φωνή του Astor Piazzolla -από ραδιοφωνική συνέντευξη του 1989- συνδυάζεται με σόλο μπαντονεόν του Paolo Russo ενώ κορυφαία στιγμή του άλμπουμ είναι η σύνθεση «Milonga Polirritmica», που αναδεικνύει με μαγευτικό τρόπο τις αρετές όλων των ερμηνευτών και ιδιαίτερα του Ros Stephen.