Το καλλιτεχνικό ταξίδι των Mercury Rev καλά κρατεί και το μόνο για το οποίο αποκλείεται ποτέ να παραπονεθούν οι επιβάτες αυτού του «μαγικού λεωφορείου» είναι η μονοτονία των διαδρομών. Στην πραγματικότητα το όχημα δεν στρίβει απλώς αλλά διακτινίζεται. Εν αρχή ην το -κιθαριστικό- χάος. Την πρώτη του καταγραφή γνωρίσαμε στο ντεμπούτο άλμπουμ «Yerself Is Steam» […]
Το καλλιτεχνικό ταξίδι των Mercury Rev καλά κρατεί και το μόνο για το οποίο αποκλείεται ποτέ να παραπονεθούν οι επιβάτες αυτού του «μαγικού λεωφορείου» είναι η μονοτονία των διαδρομών. Στην πραγματικότητα το όχημα δεν στρίβει απλώς αλλά διακτινίζεται. Εν αρχή ην το -κιθαριστικό- χάος. Την πρώτη του καταγραφή γνωρίσαμε στο ντεμπούτο άλμπουμ «Yerself Is Steam» που κυκλοφόρησε το 1991, δύο χρόνια μετά τη δημιουργία του γκρουπ στο Buffalo της Νέας Υόρκης, με ιδρυτικά μέλη τους Jonathan Donahue (φωνητικά, ακουστική κιθάρα), David Baker (φωνητικά), Sean «Grasshopper» Mackowiak (κιθάρα) και Jeff Mercel (ντραμς, πιάνο). Με εξαίρεση τον Baker, που αποβλήθηκε από τις τάξεις του γκρουπ λόγω βίαιης συμπεριφοράς, οι συγκεκριμένοι μουσικοί αποτελούν τον καλλιτεχνικό πυρήνα των Mercury Rev μέχρι σήμερα. Η υποδοχή του πρώτου τους άλμπουμ στην πατρίδα τους υπήρξε χλιαρή. Δεν συνέβη όμως το ίδιο και στη Βρετανία, και ευρύτερα στην Ευρώπη, όπου χαιρετίστηκαν ως διάδοχοι αμερικανικών συνόλων του κιθαριστικού rock, όπως οι Pixies, οι Sonic Youth και οι Dinosaur Jr, και ως συνεχιστές του έργου πρεσβευτών της ηχητικής ανατροπής, όπως οι Pere Ubu και οι Suicide. Οι ηχητικές ακρότητες συνεχίστηκαν στο έντονα πειραματικό EP «Car Wash Hair», ενώ το 1993 ακολούθησε το δεύτερο άλμπουμ τους, το «Boces», που ήταν ένα ακόμη πάντρεμα του θορύβου με την ψυχεδελική pop. Το «See You On The Other Side» του 1995 ήταν ένα έργο περισσότερο εστιασμένο αλλά και σταθερά πιστό στις αρχές του εκλεκτισμού και του pop-jazz πειραματισμού. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησαν το άλμπουμ ambient μουσικής «Paralyzed Mind Of The Archangel Void» με τον τίτλο Harmony Rockets. Με το «Deserter’s Songs» του 1998 έγινε φανερή μια μεταστροφή των Mercury Rev προς μια μουσική κατεύθυνση περισσότερο εύθραυστη, ατμοσφαιρική και περίτεχνη, την οποία ακολούθησαν με συνέπεια και στο πέμπτο άλμπουμ τους, το «All Is Dream» (2001). Το «The Secret Migration» δεν απορρίπτει το μοντέλο τραγουδοποιίας των πληγωμένων μελωδιών, των αφαιρετικών μελοδραμάτων και των αινιγματικών στίχων, αλλά ούτε απλώς το επαναλαμβάνει. Τα ψυχεδελικά κιθαριστικά ιντερλούδια περιορίζονται στο ελάχιστο, σε αντίθεση με τις μελωδίες που σαρώνουν το άλμπουμ από άκρη σε άκρη. Οι ενορχηστρώσεις δείχνουν προτίμηση στην εκτεταμένη χρήση πληκτροφόρων στη θέση των εγχόρδων, δημιουργώντας μια αίσθηση μεγαλείου και επιβλητικότητας, ενώ, σε συνδυασμό με τις παραμυθένιες διηγήσεις από τα εύθραυστα φωνητικά του Donahue, φέρνουν το γκρουπ περισσότερο από ποτέ κοντά στα σύνορα της επικράτειας του progressive rock. Λιγότερο εξτρεμιστικό από τις ηχογραφήσεις των αρχών της καριέρας τους, αλλά, ταυτόχρονα, πολύ ωφελημένο από την εκμετάλλευση της εμπειρίας και την επένδυση του ταλέντου, το «The Secret Migration» είναι ένα απολαυστικό ακρόαμα που φέρνει τους Mercury Rev πιο κοντά από ποτέ στη λεωφόρο του κύριου μουσικού ρεύματος και βάζει από τώρα σοβαρή υποψηφιότητα για τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς.