Είμαι σίγουρος ότι δεν είναι η πρώτη φορά που θα βρεθείτε αντιμέτωποι με την αφοπλιστική αντίθεση που δημιουργεί ο συνδυασμός χαρούμενων μελωδιών και λυπημένων στίχων. Στην περίπτωση όμως του Josh Rouse, με τραγούδια όπως τα «Winter In The Hamptons» και «It’s The Nighttime», τα πνευμόνια σας θα γεμίσουν ξαφνικά από εκείνο τον παλιό αέρα αισιοδοξίας. […]
Είμαι σίγουρος ότι δεν είναι η πρώτη φορά που θα βρεθείτε αντιμέτωποι με την αφοπλιστική αντίθεση που δημιουργεί ο συνδυασμός χαρούμενων μελωδιών και λυπημένων στίχων. Στην περίπτωση όμως του Josh Rouse, με τραγούδια όπως τα «Winter In The Hamptons» και «It’s The Nighttime», τα πνευμόνια σας θα γεμίσουν ξαφνικά από εκείνο τον παλιό αέρα αισιοδοξίας. Κάτι η νέα συνεργασία στην παραγωγή με τον παλιόφιλο Brad Jones, κάτι το επιτυχημένο πείραμα του προηγούμενου άλμπουμ «1972», κάτι η αγάπη για τη βρετανική κιθαριστική pop των Creation-Cherry Red και ο πέμπτος δίσκος του μοιάζει ο καλύτερος. Οι Willard Grant Conspiracy με τους Smiths συναντούν τους Neil Young και Bob Dylan, με πηγές εμπνεύσεων το διαζύγιο του Josh και την έπειτα από δεκαετία μετακόμισή του από την πρωτεύουσα του Τενεσί στην Ισπανία. Το «Nashville» δεν μοιάζει με τους συνηθισμένους singer-songwriter δίσκους, γιατί από την πρώτη κιόλας ακρόαση, πέρα από εξομολογητικό, ηχεί οικείο.