Ορμόνη "κλειδί" στη λύση του προβλήματος της παχυσαρκίας

Λονδίνο: Αλλαγές στο πρότυπο μιας ορμόνης που ελέγχει το αίσθημα της πείνας ενδεχομένως να εξηγούν γιατί ορισμένα άτομα είναι παχύσαρκα, σύμφωνα με αμερικανική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Proceedings of the National Academy of Sciences.

Πρόκειται για την ορμόνη ghrelin η οποία αποτελείται από κύτταρα του στομάχου και είναι η μόνη γνωστή ορμόνη που προκαλεί το αίσθημα της πείνας. Τα επίπεδά της αυξάνονται πριν από τα γεύματα και μειώνονται μετά την κατανάλωση φαγητού.

Ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια με επικεφαλής τον Δρ Τζούλιο Λικίνιο μελέτησε τα επίπεδα της ορμόνης ghrelin στον οργανισμό πέντε παχύσαρκων και πέντε αδύνατων ανδρών.

Συγκεκριμένα, πήραν δείγματα αίματος από τους εθελοντές ανά επτά λεπτά σε χρονικό διάστημα 24 ωρών.

Από την επεξεργασία των δεδομένων, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι αδύνατοι άνδρες είχαν σημαντική αύξηση των επιπέδων της ορμόνης στο χρονικό διάστημα από τα μεσάνυκτα έως και τις έξι το πρωί. Μάλιστα, η αύξηση ήταν μεγαλύτερη και από αυτή που παρατηρείται πριν από κάθε γεύμα.

Οι παχύσαρκοι δεν είχαν αύξηση των επιπέδων της ghrelin κατά τη διάρκεια της νύχτας και γενικά είχαν χαμηλότερα επίπεδα. Η μόνη αξιοσημείωτη αύξηση παρατηρούνταν κατά τη διάρκεια της ημέρας, όταν ήταν ξύπνιοι και μπορούσαν να φάνε.

Οι επιστήμονες μέτρησαν επίσης στα δείγματα αίματος και τα επίπεδα δυο άλλων ορμονών που παράγονται από τα λιποκύτταρα, τη λεπτίνη και την αδιπονεκτίνη. Η λεπτίνη είναι υπεύθυνη για το αίσθημα του κορεσμού και η αδιπονεκτίνη βοηθά στη ρύθμιση της ενέργειας.

Οι παχύσαρκοι είχαν υψηλότερα επίπεδα της λεπτίνης και χαμηλότερα της αδιπονεκτίνης εν συγκρίσει με τους αδύνατους άνδρες.

Με δηλώσεις του στο BBC ο Δρ Λικίνιο εξηγεί ότι «μια πρόχειρη ματιά στα αποτελέσματα μας κάνει να τα θεωρούμε αντικρουόμενα. Περιμέναμε ότι τα δείγματα αίματος των παχύσαρκων θα περιείχαν μεγαλύτερες ποσότητες της ghrelin. Ωστόσο κάτι ωθεί τον οργανισμό των παχύσαρκων ατόμων στην υπεραποβολή της συγκεκριμένης ορμόνης».

Μια πιθανή εξήγηση στο φαινόμενο είναι ότι λείπει από τον οργανισμό της συγκεκριμένης ομάδας ατόμων η κινητήριο δύναμη για τη διακύμανση της ορμόνης. Αυτό ίσως οφείλεται σε στρέβλωση του ορμονικού συστήματος ή απλά ότι δεν ανταποκρίνεται στις δικές του «εντολές».

Ο Δρ Λικίνιο καταλήγει λέγοντας ότι «η μελέτη καταρρίπτει το στερεότυπο του παχύσαρκου που ξυπνά κατά τη διάρκεια της νύχτας για να φάει. Τα άτομα της μελέτης μας κοιμόντουσαν καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας και κατανάλωναν γεύματα σχεδιασμένα να διατηρούν το σωματικό τους βάρος. Για να αυξήσει λοιπόν, κάποιος το σωματικό του βάρος και να γίνει παχύσαρκος θα πρέπει να τρώει μεγάλες ποσότητες τροφίμων. Η σκέψη αυτή μας βοηθά να εξηγήσουμε γιατί τα παχύσαρκα άτομα τρώνε περισσότερο κατά τη διάρκεια της μέρας. Η ορμόνη ghrelin χειραγωγεί το αίσθημα της πείνας κατά τη διάρκεια της μέρας».

Επόμενος στόχος των ερευνητών είναι να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν την παχυσαρκία στοχεύοντας στην ghrelin και παρατηρώντας τη συμβαίνει στον οργανισμό όταν αυξάνει ή μειώνει το σωματικό βάρος.

health.in.gr