Διαξιφισμοί για την ανεξαρτησία του Κοσόβου στις συνομιλίες Βελιγραδίου – Πρίστινας
Σε φορτισμένο κλίμα διεξήχθη η πρώτη συνάντηση μεταξύ Σέρβων και Κοσοβάρων αξιωματούχων την Τρίτη στη Βιέννη υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Η σύγκρουση μεταξύ των δύο πλευρών ήταν αναπόφευκτη, καθώς αναφέρθηκε το θέμα της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου.
Σε φορτισμένο κλίμα διεξήχθη η πρώτη συνάντηση μεταξύ Σέρβων και Κοσοβάρων αξιωματούχων την Τρίτη στη Βιέννη υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Η σύγκρουση μεταξύ των δύο πλευρών ήταν αναπόφευκτη, καθώς αναφέρθηκε το θέμα της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου.
Συγκεκριμένα, αν και οι συνομιλίες θα είχαν ως αντικείμενο ζητήματα προσφύγων και αγνοουμένων, καθώς και θέματα σχετικά με τις υποδομές στην περιοχή, οι εκπρόσωποι της Πρίστινα θέλησαν να θέσουν επί τάπητος και το ζήτημα του μελλοντικού καθεστώτος του Κοσσυφοπεδίου.
Ο πρόεδρος του Κοσόβου Ιμπραήμ Ρουγκόβα επισήμανε: «Η χώρα μου, το Κόσοβο, επιθυμεί να αποτελέσει μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ», και προσέθεσε ότι «αυτό προϋποθέτει ένα δημοκρατικό, ειρηνικό και ανεξάρτητο Κόσοβο».
«Η ανεξαρτησία του Κοσόβου είναι μια διαδικασία αμετάκλητη» συμπλήρωσε ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου του Κοσσυφοπεδίου Νετζάτ Ντάτσι, και υπογράμμισε ότι «είναι κάτι το οποίο το Κόσοβο θα το κατακτήσει με κάθε τίμημα».
Αμεση ήταν η αντίδραση του Σέρβου αντιπροέδρου της κυβέρνησης Νεμπόισα Κοβιτς, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι το Βελιγράδι αναγνωρίζει το Κόσοβο μόνο ως τμήμα του ίδιου κράτους.
«Δεν μπορουν να υπάρξουν συνομιλίες, εάν δεν είναι ξεκάθαρο σε όλους ότι δεν μιλούμε ως εκπρόσωποι δύο κρατών» τόνισε, και προσέθεσε ότι «αντί να αξιοποιήσει αυτή τη συνάντηση για διάλογο επί προβλημάτων που καίνε, οι αξιωματούχοι της Πρίστινα εξακολουθούν να περιγράφουν το Κόσοβο ως ανεξάρτητο κράτος».
Ο πρωθυπουργός της Σερβίας Ζόραν Ζίβκοβιτς δήλωσε ότι η τρίωρη συνάντηση πέτυχε λίγα περισσότερα από το στοιχειώδες, ότι οι εκπρόσωποι των δύο πλευρών κάθισαν στο ίδιο τραπέζι.
Σχολιάζοντας το αποτέλεσμα της συνάντησης, ο επικεφαλής των εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ Κρίς Πάτεν εξέφρασε την ικανοποίησή του, σημειώνοντας ότι «το πιο δύσκολο βήμα είναι πάντα το πρώτο».