Σε πείσμα όσων διατείνονται ότι το αγγλόφωνο, εγχώριας παραγωγής rock ‘n’ roll έχει να ξεπεράσει σημαντικά εμπόδια σε ό,τι αφορά τόσο την απήχησή του σε ευρύτερο κοινό όσο και τη δυνατότητα διαμόρφωσης προσωπικού ύφους και ιδιαίτερης αισθητικής κατεύθυνσης, οι Raining Pleasure, το τετραμελές ηλεκτρικό σύνολο από την Πάτρα, καταθέτουν με το «Flood» το επιστέγασμα μιας […]
Σε πείσμα όσων διατείνονται ότι το αγγλόφωνο, εγχώριας παραγωγής rock ‘n’ roll έχει να ξεπεράσει σημαντικά εμπόδια σε ό,τι αφορά τόσο την απήχησή του σε ευρύτερο κοινό όσο και τη δυνατότητα διαμόρφωσης προσωπικού ύφους και ιδιαίτερης αισθητικής κατεύθυνσης, οι Raining Pleasure, το τετραμελές ηλεκτρικό σύνολο από την Πάτρα, καταθέτουν με το «Flood» το επιστέγασμα μιας δεκαετούς δημιουργικής διαδρομής. Ασφαλώς δεν ήταν εύκολο, στην πορεία όμως φαίνεται ότι πείστηκαν όλοι: η πολυεθνική δισκογραφική ετικέτα -που δέχτηκε να επενδύσει στο όνομα και στη δουλειά τους-, το κοινό -που από καιρό τους έχει αναγάγει σε ένα από τα δύο πιο αγαπητά αγγλόφωνα ντόπια σχήματα μαζί με τους Closer-, η κριτική -που εκφράζεται μόνο με κολακευτικά λόγια από τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης. Όπως συμβαίνει στις αντίστοιχες περιπτώσεις, οι απαντήσεις στα πώς και στα γιατί της επιτυχίας υπάρχουν μόνο στα τραγούδια. Το «Flood», τρίτος μεγάλης διάρκειας δισκογραφικός καρπός των R.P. μετά τα LP «Memory Comes Back» (1996) και «Nostalgia» (1998), φιλοξενεί δώδεκα ασκήσεις τραγουδοποιίας συχνά υποδειγματικής, που ξέρει να κρατά τις ισορροπίες ανάμεσα στα ηλεκτρικά ξεσπάσματα, τις ρομαντικές μπαλάντες, την ψυχεδελική ατμόσφαιρα και την με μέτρο και σέβας αξιοποίηση των ευκολιών ενός σύγχρονου στούντιο ηχογραφήσεων (με τη συνδρομή του Coti K, ο οποίος υπογράφει την παραγωγή). Από την άλλη, φαίνεται ότι κάποιες «παιδικές ασθένειες» του από μύρια κύματα περασμένου «ελληνικού rock» αντιστέκονται σθεναρά στα μιλιγκράμ της αντιβίωσης. Πώς να χωνέψεις το γεγονός ότι στις σημειώσεις, στους στίχους και στις πληροφορίες που περιλαμβάνει το δεκασέλιδο ένθετο του άλμπουμ δεν υπάρχει ούτε μια λέξη γραμμένη στα ελληνικά, ότι οι κιθαρίστες/κιμπορντίστες (που, π.χ., θα μπορούσαν να είναι συμμαθητές σου στο γυμνάσιο ή πρώην συμπαίκτες σου στην ποδοσφαιρική ομάδα της γειτονιάς) λέγονται πλέον «spiral» και «jeremy», και η τραγουδίστρια «jay»! Η ελληνικότητα -ως νύξη- της προσπάθειας μοιάζει να επαφίεται στον τραγουδιστή «vassilikos», μαζί ασφαλώς με τον «dimitris efstratiadis» που υπογράφει το «artwork». Εκτός και αν «ελληνικό rock» του 21ου αιώνα δεν είναι παρά μόνο η παγκοσμιοποιημένη ηλεκτρική μουσική που παίζεται επί ελληνικού εδάφους, οπότε δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να αναζητώ σπουδαίους εκφραστές του πέρα από τους Godspeed You Black Emperor, τους οποίους πηγαίνω τώρα να δω στο Ρόδον.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Τετάρτη 21.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/daniel-joshua-Vxr9QbwI3hQ-unsplash-1-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442