Τσίπρας: Σήμερα αποκτά ξανά φωνή η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία – Η ΕΛΑΣ «αγκαλιάζει όλο τον δημοκρατικό χώρο»
Σε νέες θάλασσες ρίχνεται ο Αλέξης Τσίπρας με την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ), το όνομα του νέου κόμματος που ανακοίνωσε στο Θησείο. Με μπλε και κόκκινα πανιά το ταξίδι ξεκίνησε με προορισμό την οικοδόμηση μιας Ελλάδας «δημοκρατικής, δίκαιης, δημιουργικής και σύγχρονης».
Ο Αλέξης Τσίπρας επιστρέφει στην ενεργό πολιτική σκηνή με την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ), «κληρονομιά των μεγάλων ρευμάτων του προοδευτικού κινήματος» και όραμα μια «κυβερνώσα Αριστερά».
Στη δημοσιότητα η ιδρυτική διακήρυξη, το όνομα, το λογότυπο και οι βασικές πολιτικές αρχές του κόμματος
Με δύναμη πυρός τους δεκάδες εθελοντές, υπό τους ήχους του μουσικού θέματος που έχει δημιουργήσει ειδικά για την συγκεκριμένη βραδιά ο γνωστός μουσικοσυνθέτης Σταμάτης Κραουνάκης ο πρώην πρωθυπουργός χαράζει τη διαδρομή: «από την κοινωνία, με την κοινωνία, για την κοινωνία».
Το κάλεσμα που έκανε ο Αλ. Τσίπρας «σε μία δημοκρατική πανστρατιά»
Από το Θησείο, μπροστά σε χιλιάδες κόσμου που γέμισε ασφυκτικά την πλατεία Θησείου και τους πέριξ δρόμους, ο πρώην πρωθυπουργός απηύθυνε κάλεσμα σε όλες τις Ελληνίδες και σε όλους τους Έλληνες «σε μία δημοκρατική πανστρατιά» οραματιζόμενος «τη δημοκρατική και κοινωνική επανεκκίνηση της χώρας».
«Εδώ και τώρα ξεκινάμε μαζί το νέο ταξίδι της μεγάλης δημοκρατικής και προοδευτικής πλειοψηφίας. Με συνταξιδιώτες όλες και όλους όσους δεν βολεύονται με λιγότερο ουρανό και δεν θέλουν να ζούνε πια πολιορκημένοι από τη διαφθορά την αδικία και την ανασφάλεια», το μήνυμα του Αλέξη Τσίπρα.
Με το σύνθημα που δονούσε την ατμόσφαιρα να ήταν το: «Αλέξη γερά, να φύγει η Δεξιά» ο πρώην πρωθυπουργός ανέλυσε τις εφτά βασικές δεσμεύσεις που θα περιλαμβάνει η ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος που θα ηγηθεί και πλώρη για «μια ηθική επανάσταση που έχει ανάγκη η πατρίδα και ένα νέο πατριωτισμό που θα βάλει φραγμό στην ασυδοσία της ολιγαρχίας και την υποταγή του κράτους σ’ αυτή».
Η σημερινή διακήρυξη «σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας συλλογικής προσπάθειας για τη δημιουργία μιας μεγάλης Προοδευτικής Συμπαράταξης. Τη σύγκλιση των τριών ιστορικών ρευμάτων του προοδευτικού χώρου που αποτελούν έκφραση της σύγχρονης Αριστεράς: Της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας, και της Πολιτικής Οικολογίας. Αυτή είναι η κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής», τα λόγια του Αλέξη Τσίπρα με φόντο την Ακρόπολη.
Βασιζόμενος πάνω στις μεγάλες προοδευτικές πολιτικές και εθνικές παραδόσεις αυτού του τόπου τόνισε πως «κουβαλάμε την κληρονομιά των μεγάλων ρευμάτων του προοδευτικού κινήματος: του ΕΑΜ, της Εθνικής Αντίστασης, της ΕΔΑ, των αγώνων για Δημοκρατία και Ειρήνη, του ΠΑΣΟΚ, των πρώτων χρόνων της Αλλαγής, του ΣΥΡΙΖΑ, της Πρώτης Φοράς Αριστερά».
Τα κελεύσματα της κοινωνίας
Ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα της κοινωνίας δήλωσε πως «δεν γίνεται να παρακολουθούμε αμέτοχοι μια κοινωνία να ασφυκτιά» αποχαιρετώντας «την απογοήτευση, την αδράνεια και την αποχή» μπροστά στη γέννηση μιας νέας πολιτικής δύναμη «με στόχο όχι μόνο την πολιτική αλλαγή αλλά και την αλλαγή πολιτικής».
Σε μια περίοδο γεωπολιτικής αστάθειας ο πρώην πρωθυπουργός τόνισε: «Δεν κάνουμε τσιμουδιά όσο πέφτουνε κορμιά στην Ουκρανία. Δεν σωπαίνουμε μπροστά στη γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα από την κυβέρνηση Νετανιάχου. Δεν μπορούμε να δεχτούμε τους βομβαρδισμούς του Ισραήλ στον Λίβανο και την επιβολή διά της βίας των δικών του όρων σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή».
Με βαθύ προβληματισμό για όσα κερδίσαμε μετά από δεκαετίες αγώνων σήμερα να αποδομούνται από τον έλεγχο της τεχνολογικής εξέλιξης από λίγους ισχυρούς και στο όνομα μιας δήθεν ελεύθερης οικονομίας της αγοράς θυμήθηκε τα επίκαιρα λόγια του Μακρυγιάννη: Να βρεθούμε ξανά στο «εμείς».
Βαρύ κατηγορώ σε Νέα Δημοκρατία
Μέσα σ’ αυτό το επικίνδυνο παγκόσμιο περιβάλλον, μισό αιώνα από τη Μεταπολίτευση «η χώρα μας ολοένα οπισθοχωρεί και αποκλίνει από αυτό που ονομάστηκε ευρωπαϊκό κεκτημένο» με την ΕΛΑΣ να βάζει μετ’ επιτάσεως θέματα όπως «οι υποκλοπές η διαφθορά τα Τέμπη η συγκάλυψη η περιφρόνηση του κράτους δικαίου η χειραγώγηση των θεσμών και της Δικαιοσύνης. Ο διεθνής εξευτελισμός με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και η έκπτωση της πατρίδας μας σε τακτικό πελάτη των ευρωπαϊκών δικαστηρίων».
Δεκάξι χρόνια μετά τη χρεοκοπία, διαπιστώνει πως «μας εξουσιάζουν και πάλι εκείνοι που μας βούλιαξαν. Και είναι αμετανόητοι. Με τις ίδιες νοοτροπίες, και συνταγές που μας οδήγησαν στην καταστροφή. Οι συλλογικές κατακτήσεις της Μεταπολίτευσης ανατρέπονται εγκαταλείπονται συνειδητά αργοσβήνουν. Η κερδοσκοπία η διαφθορά η διαπλοκή είναι ο κανόνας πλουτισμού και εξουσίας στη σημερινή Ελλάδα. Η δικαιοσύνη και η εντιμότητα είναι υπό διωγμό. Και η δημοκρατία υπό περιορισμό. Η στέγη τελευταίο καταφύγιο κάθε οικογένειας έχει γίνει μακρινό και απλησίαστο όνειρο. Ένα όργιο κερδοσκοπίας στις τιμές αγοράς και στα ενοίκια εμποδίζει τα νέα ζευγάρια να αποκτήσουν το σπιτικό τους να κάνουν και να μεγαλώσουν παιδιά να ζήσουν με στοιχειώδη ασφάλεια. Ενώ όσοι απέκτησαν στέγη τη περίοδο της κρίσης με δάνεια από τις τράπεζες καλούνται σήμερα να τα ξεπληρώσουν στο πολλαπλάσιο προς όφελος των ξένων funds που λεηλατούνε την ελληνική οικονομία. Και όλα αυτά σε μια εποχή που το δημογραφικό πρόβλημα αποτελεί υπαρξιακή απειλή για τη χώρα μας».
Σημειώνει πως «το κράτος έχει πέσει στα χέρια μιας κάστας που το αντιμετωπίζει σαν λάφυρο. Σπαταλούν για ίδιον όφελος και για τα συμφέροντα μιας άπληστης ολιγαρχίας δισεκατομμύρια από τα ευρωπαϊκά κονδύλια όπως τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης. Τα δημόσια ταμεία γεμίζουν με δισεκατομμύρια από την υπερφορολόγηση των πολλών για να γίνουνε λεία των λίγων. Και από το περίσσευμα της ληστείας διανέμουν κάποια επιδόματα φιλανθρωπίας και κάποια pass στους πιο αδύναμους.
Την ίδια στιγμή η διαφθορά διαβρώνει όλα τα πεδία άσκησης της εξουσίας. Εξωθεσμικά κέντρα συμφερόντων επηρεάζουν ή και ελέγχουν ακόμα πολιτικά κόμματα και κυβερνήσεις».
Και μεταξύ άλλων καταλήγει πως «αυτή η τρομακτική κρίση εμπιστοσύνης τροφοδοτείται και οξύνεται από τα δύο παλιά κόμματα της Μεταπολίτευσης τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που εμφανίζουν συχνά τα ίδια πρόσωπα σε υπουργικούς θώκους τη μια με το ένα την άλλη με το άλλο χρώμα. Έγιναν το σύστημα μέσα στο σύστημα. Άλλωστε τα χρέη και των δύο ξεπερνούν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Δεν χρωστάνε απλά στις τράπεζες. Είναι εξαρτημένα από αυτές».