Παραλογισμός- στο απόγειο. Οι δεξιοί είναι στα κάγκελα με τον Χρυσοχοΐδη. Τον ήθελαν πιο σκληρό με το ΚΚΕ. Αναβίωσαν μέσα τους τα αντικομμουνιστικά σύνδρομα, μίλησαν τη νύχτα με τα πνεύματα του χωροφύλακα και του αστυφύλακα, μετά θυμήθηκαν εκείνες τις ωραίες μέρες που ο κομμουνιστής, το «κουμμούνι» δηλαδή, ήταν ο απόκληρος της κοινωνίας, ο καταδιωκόμενος. Ο Ξανθόπουλος με τον Φούντα μαζί, κι από κοντά ο Καζαντζίδης, ο «βραδιάζει πάλι σήμερα, βραδιάζει/ κι έρχεται η ώρα η δικιά μου (…) εγώ στη νύχτα μόνο ζω/ μαζί μ’ εκείνους π’ αγαπώ/ με τους παράνομους και τους αδικημένους» – τέτοια.

Ούτε που τους περνάει από τον νου ότι ακόμη και αν δεν υπήρχε το ΚΚΕ, θα έπρεπε να το εφεύρουν. Υπάρχει το ΚΚΕ, υπάρχει ανάχωμα στιβαρό στην επέλαση του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι στο καφενείο όπου και παίζεται όλο το παιχνίδι, τι θα συζητάνε μόλις τελειώσει η καραντίνα; Οτι ο ΣΥΡΙΖΑ έκατσε προσοχή, κοτούλα κανονική, στις προσταγές της κυβέρνησης να μην κάνει πορεία για το Πολυτεχνείο ή ότι το ΚΚΕ πάλεψε στον δρόμο, και παίζοντας ξύλο επί ώρες με τα ΜΑΤ για να ανατρέψει την κυβερνητική απαγόρευση; Καλά εντάξει, μπορεί να συζητάνε και τα δυο οι γερόντοι, αλλά είναι σαφές ότι όλο το χαρτί της κόντρας το πήρε με τη μια το ΚΚΕ. Και είναι αυτό που δεν καταλαβαίνει ο πούρος δεξιός, ο αντικομμουνιστής, ο βαρβάτος.

Αριστερή οπισθοχώρηση

Και έπειτα είναι και το άλλο. Στα επεισόδια που είδαμε όλοι, υπήρξαν αδιανόητες σκηνές – εμένα ας πούμε με εντυπωσίασε το six pack κορμί του Θανάση Παφίλη στην πρώτη σειρά, με το σκισμένο πουκάμισο θυσία στον αγώνα κατά του κυβερνητικού αυταρχισμού, να το βλέπουν τα κορίτσια, να λιώνουν – για τις οποίες δεν ήμασταν συνηθισμένοι. Μέχρι τώρα, ξέραμε ότι έβγαινε το ΠΑΜΕ με τα ροπαλάκια στα χέρια, και βήμα στρατιωτικό, άρβυλο, εν-δυο-κρακ, εν-δυο-κρακ, και έβλεπες τους αστυνομικούς να κόβουν λάσπη, μη φάνε καμία στο κεφάλι και τρέχουν για ράμματα στο 401. Και προχθές, με το ντου που έκανε η Αστυνομία, μπραφ το ΠΑΜΕ στην Ομόνοια, με τα ροπαλάκια στα χέρια. Διαλύθηκε στα εξ ων συνετέθη.

Τι έφταιξε δεν ξέρω. Επικράτησε χαλαρότης στο κίνημα; Κυριάρχησε η νωθρότης; Επιβλήθηκε η αλαζονεία του στυλ «έλα μωρέ τους έχουμε»; Αγνωστο. Διότι όχι μόνο δεν τους είχαν, αλλά οι άλλοι, οι αστυνομικοί, ήταν και αποφασισμένοι και καλύτερα οργανωμένοι. Και είδαμε και το θέαμα ο Μήτσος ο Κουτσούμπας να διαπραγματεύεται με τους πιτσιρίκους αστυνομικούς για να περάσει η πορεία και εκείνοι οι τσόγλανοι να το παίζουν ανένδοτοι. Πρωτοφανή πράγματα. Τα ύστερα του κόσμου…

Ανακάλυψη

Απ’ όλα όμως όσα συνέβησαν, εμένα εκείνο που με εντυπωσίασε ήταν ότι αφού είχαν τελειώσει όλα, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ, αλλά και ο απίθανος Γιάνης με ένα νι και καθόλου γνώση (ισχύει και στην περίπτωσή του το κλασικό «45 Γιάννηδες ενός κοκόρου γνώση») θυμήθηκαν ότι οι αστυνομικοί έτσι όπως ήταν διατεταγμένοι κινδύνευαν από το να κολλήσουν μεταξύ τους κορωνοϊό. Τρομερή ανακάλυψη. Και πόση ευαισθησία για τους αστυνομικούς, οι οποίοι παίζει να είναι μερικοί και παιδιά τους.

Φυσικά και κινδύνευσαν τα παιδιά. Και μακάρι να μην πληγεί κανένα από την πανδημία. Αλλά έπρεπε να το σκεφτούν νωρίτερα αυτό. Πριν επιχειρήσουν τα γελοία γιουρούσια για να διασπάσουν τις γραμμές των αστυνομικών. Αν σκέφτονταν τα παιδιά, που μπορεί επαναλαμβάνω να ήταν και δικά τους παιδιά, θα έπρεπε να μην είχαν επιχειρήσει όλον αυτόν τον τσαμπουκά, αλλά να είχαν πειθαρχήσει στις απαγορεύσεις.

Φυσικά, κάτι τέτοιο όμως δεν θα υποδήλωνε ούτε ανυπακοή ούτε απειθαρχία, αλλά εντάξει ρε παιδιά, μην τα θέλετε και όλα δικά σας. Ολα μαζί δεν γίνεται…

Ολα αλλάζουν

Περί ακτιβισμού ΚΚΕ και η συνέχεια: οι σύντροφοι εκ Περισσού δεν «τάπωσαν» μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο οριοθέτησαν ως δεξιό κόμμα, και κόμμα του συμβιβασμού και της ενδοτικότητας, «τάπωσαν» και εκείνα τα παλικάρια των Εξαρχείων. Τι μας έλειψε λοιπόν από τον προχθεσινό 47ο εορτασμό της επετείου για το Πολυτεχνείο; Οι… «μπαχαλάκηδες»!..

Τους πήρε την μπουκιά από το στόμα το ΚΚΕ, και αυτών. Διότι με όσα συνέβησαν στις 3 το μεσημέρι στην οδό Πανεπιστημίου, οι «μπαχαλάκηδες» δεν είχαν έργο να επιτελέσουν. Περιορίστηκαν στα Εξάρχεια να κοιτάζουν τα δακρυγόνα που ρίχνονταν κατά του ΚΚΕ, και να θυμούνται εκείνες τις παλιές καλές στιγμές που έκαναν την Αθήνα καλοκαιρινή και δεν τους έβαζε χέρι κανένας. Ασε που τα παλικάρια του Χρυσοχοΐδη είχαν βουτήξει και τον άλλο, του Επαναστατικού Αγώνα, με τα στειλιάρια και τις μάσκες, οπότε πού να τρέχεις τώρα χωρίς εξοπλισμό, άσε καλύτερα, πάμε πλατεία Φλοράλ και άσε να πλακώνονται τα ΜΑΤ με τα… ΚΝΑΤ (έλα, εντάξει, ένα αστείο έκανα, παρωχημένο ίσως, της εποχής μου. Τότε που πήγαινα κι εγώ πανεπιστήμιο)…

Μα όλα τριγύρω αλλάζουνε, μου φαίνεται…

Μαθημένος στο ψέμα

Αφήνω το ΚΚΕ και πιάνω το μόνιμο κεφάλαιο που λέγεται αντιπολίτευση ΣΥΡΙΖΑ, αντιπολίτευση για τα μπάζα. Πήγε χθες ο πρόεδρος Αλέξης Τσίπρας στη Λάρισα, για να επιθεωρήσει το τοπικό πανεπιστημιακό νοσοκομείο, το οποίο δέχεται τον κύριο όγκο των ασθενούντων από κορωνοϊό. Και όπως πάντα παρέδωσε μαθήματα του πώς κάνει αντιπολίτευση η οποία είναι επιεικώς (το προανέφερα) για τα μπάζα στην καλύτερη. Στη χειρότερη για κράξιμο. Αγριο. Αδυσώπητο. Ανελέητο. Χωρίς εκπτώσεις. Και χωρίς εξαιρέσεις.

Ο πρόεδρος Τσίπρας, όπως ασφαλώς ενθυμείστε (ξεχνιούνται αυτά;), πριν από ενάμιση χρόνο διοικούσε αυτή τη χώρα. Γνώριζε από μέσα τα προβλήματα του Εθνικού Συστήματος Υγείας (υποθέτω τουλάχιστον), τις ελλείψεις σε προσωπικό, τις ελλείψεις σε εξοπλισμό. Χθες, παρ’ όλα αυτά, στη Λάρισα, αφού διεκτραγώδησε την κατάσταση του ΕΣΥ, είπε ρε παιδιά, στον Θεό που πιστεύετε, και το ακόλουθο, εν είδει εξαγγελίας για να το πληροφορηθούν οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό της χώρας:

«(Να αυξηθεί στις) Δύο χιλιάδες λοιπόν ο κατώτατος μισθός του γιατρού και αναμόρφωση του μισθολογίου αναλόγως. Και το ίδιο θα πρέπει να γίνει για τους νοσηλευτές» πρόσθεσε και επανέλαβε ότι «θα πρέπει να γίνει πράξη η ένταξή τους στα βαρέα και ανθυγιεινά που όλα τα προηγούμενα χρόνια το αίτημα προσέκρουε στις μνημονιακές ρυθμίσεις».

Ερώτηση πρώτη: γιατί παρέλειψε να τα κάνει όλα αυτά τα ωραία;

Απάντηση πρώτη στην ερώτηση πρώτη: γιατί ουδέποτε τον απασχολούσε πραγματικά το πρόβλημα των αμοιβών των γιατρών. Αυτός τα πελατάκια του, τους επιδοματούχους ήθελε, να στήσει κομματικό στρατό. Σιγά να μην ασχολιόταν με το ΕΣΥ…

Ερώτηση δεύτερη: γιατί ψεύδεται ανηλεώς, λέγοντας ότι δεν τον άφηνε η τρόικα;

Αυτός δεν κήρυξε από την Ιθάκη το τέλος των Μνημονίων στις 21 Αυγούστου του 2018, σε ένα διάλειμμα των διακοπών του στο σκάφος της Παναγοπούλου; Αυτός. Από τον Αύγουστο του 2018 έως τον Ιούλιο του 2019 όταν έγιναν οι εκλογές που έχασε, ήτοι επί 11 ολόκληρους μήνες, κυβέρνησε μόνος του, χωρίς να του ζαλίζει τον έρωτα κανείς. Ποιος τον εμπόδισε και δεν αύξησε τους μισθούς των γιατρών; Γιατί δεν ενέταξε τους νοσηλευτές στα βαρέα και ανθυγιεινά;

Απάντηση σε όλα τα ανωτέρω: γιατί είναι ο κλασικός, ο all time classic Τσίπρας, που το έχει σε κακό να πει μια αλήθεια, έτσι μαθημένος στο ψέμα, που είναι. Το ατελείωτο.

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το in.grστο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο in.gr