Σωτήρης Τσιόδρας : Μια μάλλον αιρετική άποψη

Θα ήθελα πραγματικά να γνωρίζω τι έχει στο μυαλό του ο Σωτήρης Τσιόδρας όταν ενημερώνεται για όσα λέγονται και γράφονται για εκείνον τις τελευταίες ημέρες.

Δεν μπορώ ασφαλώς να το αποδείξω, δεδομένου ότι δεν έχω την τύχη να τον γνωρίζω προσωπικώς, αλλά είμαι διαισθητικά σχεδόν βέβαιος ότι όλοι αυτοί οι πομπώδεις τίτλοι και τα διθυραμβικά σχόλια για το πρόσωπό του μάλλον άβολα και αμήχανα θα τον κάνουν να αισθάνεται.

Ο Σωτήρης Τσιόδρας στα δικά μου μάτια, τα μάτια του γιου ενός μακαρίτη ιατρού «παλαιάς κοπής», δεν είναι τούτες τις αποφράδες ημέρες της πανδημίας ούτε στρατηγός ούτε αρχιστράτηγος ούτε ήρωας, όπως τον αποκαλούν ξανά και ξανά, μαϊμουδίζοντας ασυλλόγιστα την ξύλινη γλώσσα της δημοσιογραφίας, συνάδελφοι του γραπτού και του ηλεκτρονικού Τύπου.

Δεν είναι φυσικά ούτε αυτός που με το μαγικό ραβδί του, όπως ίσως φαντασιώνονται ορισμένοι, θα μας επιτρέψει να περάσουμε σχεδόν αλώβητοι τη δοκιμασία της πανδημίας, μολονότι ουκ ολίγοι συμπολίτες μας εξακολουθούν να γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τις οδηγίες και τις υποδείξεις των ειδικών.

Κι ακόμη, ο Τσιόδρας δεν είναι –και φυσικά δε θα μπορούσε να είναι– εκείνος που με το λαμπρό βιογραφικό του, την καλοσύνη, τη νηφαλιότητα και την επιστημοσύνη του θα εξαγνίσει την ψυχή μας, θα μας βοηθήσει να εξιλεωθούμε για τις ατομικές και συλλογικές αμαρτίες μας, θα μας υποδείξει δήθεν το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε ως κοινωνία, όπως διατείνονται υποκριτικά όσοι έχουν τη δυνατότητα και το προνόμιο να καταθέτουν δημοσίως τις απόψεις τους σε κάθε λογής δημοσιογραφικές στήλες.

Με συγχωρείτε, αλλά αυτοί που σήμερα υμνούν τις αρετές και εκθειάζουν την προσωπικότητα του Τσιόδρα είναι, στη συντριπτική πλειονότητά τους, εκείνοι που με την αμορφωσιά τους, την εν γένει κοσμοαντίληψή τους, την καθημερινή συμπεριφορά τους και τις δημόσιες παρεμβάσεις τους συντέλεσαν καθοριστικά στο να οικοδομηθεί μια Ελλάδα για την οποία άνθρωποι σαν τον εν λόγω καθηγητή Ιατρικής κάθε άλλο παρά περήφανοι είναι.

Στα μάτια τα δικά μου, λοιπόν, ο Σωτήρης Τσιόδρας δεν είναι ούτε ήρωας ούτε από μηχανής θεός ούτε κοινωνικό υπόδειγμα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του ενός ή του άλλου.

Στο πρόσωπο του Σωτήρη Τσιόδρα εγώ βλέπω απλώς τον ιατρό με τη βαθύτερη έννοια του όρου, αυτόν που σέβεται όντως το ιατρικό λειτούργημα, περίπτωση που σπανίζει ολοένα και περισσότερο στην εποχή μας.

Βλέπω επίσης τον επιστήμονα που υπηρετεί την αλήθεια διατηρώντας παράλληλα το ανθρώπινο πρόσωπό του.

Τέλος, βλέπω τον ευσυνείδητο άνθρωπο, εκείνον που αγωνίζεται νυχθημερόν να επιτελέσει το καθήκον του, χωρίς διάθεση επίδειξης και χωρίς υστεροβουλίες.

Τα γνωρίσματα αυτά και μόνο μού αρκούν για να οφείλω τιμή και ευγνωμοσύνη στον ιατρό και άνθρωπο Σωτήρη Τσιόδρα.