Η Σάικ μίλησε για τα δύσκολα παιδικά χρόνια, όταν έχασε στην εφηβεία τον πατέρα της και ένιωσε αγόρι, αλλά και για τη ζωή της μετά το διαζύγιο με τον Μπράντλεϊ Κούπερ.
Γεννήθηκε στην ρωσική πόλη Yemanzhelinsk. Ο μπαμπάς της ήταν ανθρακωρύχος και η μαμά της μάθαινε πιάνο στα παιδιά ενός νηπιαγωγείου. Έχασε τον μπαμπά της ξαφνικά από πνευμονία όταν ήταν 14 χρονών και έκτοτε οι τρεις γυναίκες της οικογένειας (έχει μια αδερφή 1,5 χρόνο μεγαλύτερη) έπρεπε να μάθουν να ζουν μόνες τους.
«Πάντα ένιωθα ότι γεννήθηκα σε λάθος σώμα. Ένιωθα ότι έπρεπε να είμαι αγόρι… »
«Πάντα ένιωθα ότι γεννήθηκα σε λάθος σώμα. Ένιωθα ότι έπρεπε να είμαι αγόρι… Δεν ξέρω γιατί. Ίσως γιατί ο μπαμπάς μου ήθελε πάντα αγόρι. Όταν πέθανε σκέφτηκα «αφού νιώθω αγόρι, ήρθε η ώρα να φροντίσω την οικογένειά μου». Είπα στον εαυτό μου, «δεν θα παντρευτείς ποτέ». Βέβαια μετά από χρόνια αγάπησα τη γυναίκα μέσα μου. Αλλά θυμάμαι έντονα αυτό το συναίσθημα» είπε η Ιρίνα Σάικ.
«Πίστεψέ με, κάποιες μέρες ξυπνάω και λέω, «θέε μου, δεν ξέρω τι να κάνω, καταρρέω»»
«Πιστεύω σε όλες τις καλές σχέσεις βγάζεις τον καλό και τον κακό χαρακτήρα σου, έτσι είναι η ανθρώπινη φύση. Δύο καλοί άνθρωποι δεν χρειάζεται να κάνουν ένα καλό ζευγάρι» είπε.
«Είμαστε τυχεροί που είχαμε ο ένας τον άλλο. Η ζωή χωρίς τον Μπράντλει είναι κάτι νέο για μένα. Είναι δύσκολο να βρεις ισορροπία μεταξύ της μητέρας που μεγαλώνει μόνη το παιδί της και της επαγγελματία. Πίστεψέ με, κάποιες μέρες ξυπνάω και λέω, «θεέ μου, δεν ξέρω τι να κάνω, καταρρέω»», αποκάλυψε η Ιρίνα Σάικ.
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.