Ερρίκος Σοφράς: Ο Σαίξπηρ κατόρθωσε να κάνει τον πόνο του άρπα
Ο μεταφραστής περιγράφει στο «Βιβλιοδρόμιο» τη διαδικασία της μεταφοράς στην ελληνική γλώσσα των 24 σονέτων του Ουίλιαμ Σαίξπηρ που κυκλοφόρησαν από τους Αντίποδες
Η ερώτηση είναι παλιά: δικαιούται κάθε γενιά τη δική της μετάφραση κλασικών κειμένων; Με τον τρόπο του ο Ερρίκος Σοφράς απαντάει καταθέτοντας την πρόσφατη μετάφραση 24 σαιξπηρικών σονέτων, που διακρίνεται για την ίδια στοχοπροσήλωση – ως προς τη γλωσσική και μετρική μεταφορά – με το «Πένθιμο μπλουζ» του Γουίσταν Χιου Οντεν (Κίχλη, 2015), ορισμένα από τα ποιήματα του οποίου ξαναδουλεύει αυτή την περίοδο. Η «πρότασή» του, όπως αναφέρει ο ίδιος στη συζήτησή μας, βασίζεται στον ιαμβικό δεκατρισύλλαβο του Ιάκωβου Πολυλά (σε αντίθεση, για παράδειγμα, με τον δεκαπεντασύλλαβο που χρησιμοποίησε στη δική της μετάφραση όλων των σονέτων η Λένα Ζαφειροπούλου στον Gutenberg, 2016). Για την Ιστορία, η ακολουθία των 154 «Σονέτων» έχει μεταφραστεί στα ελληνικά μόνο πέντε φορές, ενώ στα γερμανικά εβδομήντα οκτώ. Οπως αναφέρει στην κατατοπιστική εισαγωγή του ο Ερρίκος Σοφράς, το 1911 ο εικοσάχρονος ποιητής Μανώλης Μαγκάκης (1891-1918) τύπωσε σε αυτοτελή έκδοση δεκατρία σονέτα. «Είναι η πρώτη μετάφραση των «Σονέτων» στη γλώσσα μας».
Το «Τάμα» μια θεατρική εμπειρία που υπόσχεται να συγκινήσει και να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον των θεατών. Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να την απολαύσει για λίγες παραστάσεις στο Σύγχρονο Θέατρο.