Πέθανε την Τρίτη σε ηλικία 74 ετών, από καρδιακό επεισόδιο, ο Νίκος Παναγιωτόπουλος, ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του ελληνικού κινηματογράφου.

Ο Ν.Παναγιωτόπουλος γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1941, σπούδασε κινηματογράφο στην Αθήνα και στη συνέχεια εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη (συχνά στο πλευρό του Απόστολου Τεγόπουλου).

Το 1960 ταξιδεύει στο Παρίσι, όπου γυρίζει τα πρώτα του διαφημιστικά φιλμ, μαζί με μια σειρά ταινιών μικρού μήκους (όπως το «Cine Love» του 1971) για να επιστρέψει στη γενέτειρα του το 1972.

Από εκεί ξεκινάει η κινηματογραφική του περιπέτεια, που αριθμεί 17 ταινίες μεγάλου μήκους, αρκετές διακρίσεις, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, αλλά και σκαμπανεβάσματα.

Στη φιλμογραφία της πρώτης περιόδου ξεχωρίζουν οι «Τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας» (1978), κατά πολλούς το αριστούργημά του, το μεταμοντέρνο «Μελόδραμα» (1981) και το «Ονειρεύομαι τους φίλους μου», με Βογιατζή, Χατζησάββα, Καραζήση και Λιβαθινό.

Με άλλες ταινίες του επιστρέφει στο εμπορικό προσκήνιο, δίχως να «νερώσει» το κρασί του. Το 1997 μεταφέρει τον «Εργένη» του Βαγγέλη Ραπτόπουλου στη μεγάλη οθόνη, με τους Στράτο Τζώρτζογλου, Άκη Σακελλαρίου, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη και Λήδα Ματσάγγου.

Από τις σημαντικότερες δουλειές του, που λατρεύτηκε από το κοινό, ήταν η ταινία «Αυτή η νύχτα μένει» (1999) με τους Νίκο Κουρή και Αθηνά Μαξίμου.

Το 2004 τα διεθνή Φεστιβάλ ανοίγουν ξανά τις πόρτες τους για το σπουδαίο «Delivery» (με Θάνο Σαμαρά, Αλεξία Καλτσίκη και Ερρίκο Λίτση) που συμπεριλαμβάνεται στα επίσημα προγράμματα της Βενετίας και του Τορόντο, μια λοξή ματιά στη Αθήνα των άστεγων και των μεταναστών.

Οι επόμενες ταινίες του είναι το μιούζικαλ «Πεθαίνοντας στην Αθήνα» το 2006, το road movie «Αθήνα – Κωνσταντινούπολη» το 2008, «Τα οπωροφόρα της Αθήνας» το 2010, οι γυρισμένοι ψηφιακά «Δεσμοί αίματος» το 2012 και η «Λιμουζίνα» το 2013. Η τελευταία του ταινία ήταν η «Κόρη του Ρέμπραντ» το 2015.

Τα συλλυπητήριά του εξέφρασε ο υπουργός Πολιτισμού, Αριστείδης Μπαλτάς. «Αφήνοντας πίσω του σημαντικό έργο δεκαεφτά ταινιών μεγάλου μήκους, ο εμβληματικός σκηνοθέτης υπήρξε έμπνευση και δάσκαλος της νέας γενιάς Ελλήνων σκηνοθετών. Η απουσία του θα είναι αισθητή στον χώρο της τέχνης του κινηματογράφου, αλλά οι ταινίες του, όπως ‘Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας’, ‘Αυτή η νύχτα μένει’ ή ‘Τα οπωροφόρα της Αθήνας’, θα μας θυμίζουν πάντα την πολύτιμη συνεισφορά του στην τέχνη του» σημείωσε ο κ. Μπαλτάς.

Σε ανακοίνωσή του το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου αναφέρει ότι ο Νίκος Παναγιωτόπουλος «υπηρέτησε ακάματα τον χώρο του κινηματογράφου, δημιουργώντας ιστορίες και εικόνες μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του».

»Για πενήντα χρόνια ήταν αφιερωμένος στην έβδομη τέχνη αφήνοντας πίσω πλήθος ταινιών. Ο βραβευμένος σκηνοθέτης, ένας άνθρωπος αντισυμβατικός και τρυφερός με μεγάλη αίσθηση κριτικής και αυτοσαρκασμού, δημιουργούσε πρώτα για τον ίδιο, «για να ξεγελάει τον χρόνο».

»Οι άνθρωποι του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, που τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του, εκφράζουν τα θερμά τους συλλυπητήρια στους οικείους του» καταλήγει η ανακοίνωση.

«Απ’ τους σημαντικότερους έλληνες δημιουργούς, ο Νίκος Παναγιωτόπουλος υπηρέτησε το όραμά του για τον κινηματογράφο με πάθος και διέγραψε μια πορεία πλούσια σε εικόνες και συναισθήματα που σφράγισαν τον ελληνικό κινηματογράφο. Πάντοτε ανήσυχος και δημιουργικός, έχτισε τον κινηματογραφικό του κόσμο με συνέπεια και αντισυμβατική ματιά, επηρεάζοντας τις νεότερες γενιές σκηνοθετών. Το διαχρονικό έργο του θα μας συντροφεύει, όπως και οι ξεχωριστοί, ανατρεπτικοί ήρωές του» σημειώνει σε ανακοίνωσή του το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Γράψτε το σχόλιό σας