Πριν από 1.825 ημέρες, στις 23 Απριλίου 2010, ο Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωνε από το Καστελόριζο την υπαγωγή της Ελλάδας στον μηχανισμό στήριξης του ΔΝΤ και της ευρωζώνης.
 

Από τότε, κάθε ημέρα που περνούσε, η ελληνική οικονομία έχανε κατά μέσο όρο 22,8 εκατ. ευρώ από το ΑΕΠ της αλλά και 613 θέσεις εργασίας κάθε 24ωρο. Είναι ενδεικτικό πως το ΑΕΠ μειώθηκε από τα 226,2 δισ. ευρώ το 2010, στα 179,081 δισ. ευρώ το 2014.

Ειδικότερα, η ύφεση τα χρόνια του Μνημονίου εξελίχθηκε ως εξής: το 2010 ανήλθε στο 5,4%, το 2011 στο 8,9%, το 2012 στο 6,6%, το 2013 στο 3,9% και το 2014 καταγράφηκε ισχνή ανάπτυξη 0,8%. 

Οι άνεργοι από 604,6 χιλιάδες τον Απρίλιο 2010, αυξήθηκαν μέσα στην πενταετία αναφοράς έως και στο 1,34 εκατομμύριο, δηλαδή υπερδιπλασιάσθηκαν.

Με αυτές τις πρωτόγνωρες οικονομικές θυσίες οι οποίες επέφεραν τεκτονικές αλλαγές στο ελληνικό πολιτικό σύστημα, η ελληνική οικονομία πέτυχε να μειώσει το δημοσιονομικό της έλλειμμα από το 15,6% του ΑΕΠ το 2009 στο 3,5% του ΑΕΠ το 2014. Αλλά δεν συνέβη το ίδιο και με το χρέος.

Το δημόσιο χρέος από 126,8% του ΑΕΠ το 2019, αυξήθηκε στο 146% του ΑΕΠ το 2010, στο 171,3% του ΑΕΠ το 2011, στο 156,9% του ΑΕΠ το 2012 (παρά το PSI), στο 175% του ΑΕΠ το 2013 και πέρυσι έκλεισε στο 177,1% του ΑΕΠ.

Τέλος, μετά από την πολύχρονη αυτή προσαρμογή επετεύχθη εξισορρόπηση στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, χωρίς ωστόσο η «στατιστική» ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας της χώρας, να αποτυπώνεται εμφανώς στην πραγματική οικονομία και ειδικά στις εξαγωγές.

Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών από έλλειμμα 11,2% του ΑΕΠ το 2009, μειώθηκε στο 10,1% του ΑΕΠ το 2010, στο 9,9% του ΑΕΠ το 2011, στο 2,4% του ΑΕΠ το 2012 και κατέστη πλεονασματικό κατά 0,6% του ΑΕΠ το 2013 και κατά 0,9% του ΑΕΠ το 2014.

Θανάσης Κουκάκης

 

 

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ