Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία 10 χρόνια, αυξάνονται οι έρευνες και οι μελέτες που αφορούν τη σεξουαλική συμπεριφορά του σύγχρονου ανθρώπου, με κυρίαρχο παράγοντα τη σεξουαλική επιθυμία ή πιο απλά, την διάθεση προς την αναζήτηση της σεξουαλικής επαφής, εκείνου που επιθυμεί να την εκφράσει στο σύντροφό του.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ρόκκας, Χειρούργος Ουρολόγος-Ανδρολόγος*

1. Κοινωνιολογική αναφορά
Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία 10 χρόνια, αυξάνονται οι έρευνες και οι μελέτες που αφορούν τη σεξουαλική συμπεριφορά του σύγχρονου ανθρώπου, με κυρίαρχο παράγοντα τη σεξουαλική επιθυμία ή πιο απλά, την διάθεση προς την αναζήτηση της σεξουαλικής επαφής, εκείνου που επιθυμεί να την εκφράσει στο σύντροφό του.

Τα συμπεράσματα από τις μελέτες αυτές, όλο και περισσότερο δείχνουν το πόσο απειλείται στη σημερινή ζωή μας η σεξουαλική διάθεση, αφού πλέον καταγράφεται χαρακτηριστικά η σημαντική μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας και στα δύο φύλα, κυρίως στους ανθρώπους των πόλεων και της αστικής επιβίωσης της σημερινής πραγματικότητας. Αξιοπρόσεκτα είναι τα στοιχεία που σκιαγραφούν τη σημαντική μείωση των σεξουαλικών επαφών μέσα στο γάμο, αλλά και την αναζήτηση της σεξουαλικής εμπειρίας μετά την εφηβική ολοκλήρωση και το άνοιγμα της διαφυλικής επικοινωνίας.

Το κλείσιμο του περασμένου αιώνα, σηματοδότησε την σεξουαλική επανάσταση των νέων ανθρώπων με κοινωνικές αναφορές στην ελευθεριότητα του σεξ αλλά και την αντιδραστική απάντηση των συντηρητικών κοινωνικών στρωμάτων με τον πουριτανισμό και την περιχαράκωση σκληρυντικών οικογενειακών προτύπων. Η σύγκρουση αυτών των τάσεων γέννησε αντιφατικά εννοιολογικά μηνύματα, για να περάσει η εκρηκτική σεξουαλική αναζήτηση της πρόκλησης και της επιλογής συντρόφων οργασμικής ικανοποίησης, στην ενοχή και στον φόβο της τιμωρητικής δικαίωσης που η μόλυνση και ο θάνατος ήρθαν με την ασθένεια του AIDS. Η νόσος που ανέτρεψε τη σεξουαλική χαρά σε πένθος και οργή, διαμορφώνοντας μια άλλη πραγματικότητα για τη σεξουαλική αυτοδιάθεση και την συμπεριφορά των ανθρώπων που μέσα από το σεξ έβλεπαν τη πιθανότητα να προσβληθούν από την μάστιγα του αιώνα.

Το πέρασμα αυτής της περιόδου με την ανατολή του 21ου αιώνα, φέρνει μια άλλη αναγνώριση της σεξουαλικής μας ταυτότητας και κυρίως μια αναγκαστική οριοθέτηση όλης της φιλοσοφικής – ψυχολογικής ερμηνείας για την σεξουαλικότητα, την έκφραση των ενορμήσεων και της ηδονής, μπροστά σε μια λογική ελέγχου και αυτοπροσδιορισμού. Απόρροια αυτών των αλλαγών, είναι η άλλη διάσταση που επέρχεται στη σεξουαλική μας ζωή και στις εικόνες που διαμορφώνουμε στο κάλεσμα της σεξουαλικής αίσθησης, έχοντας καταλάβει ότι η βασική πηγή της σεξουαλικής αναζήτησης, είναι αυτή η επιθυμία που «φρέναρε» τα τελευταία 20 χρόνια μέσα από τη νόσο του AIDS αλλά και από την ίδια την αλλαγή της ζωής, που ο σημερινός άνθρωπος εντάσσεται να υπηρετήσει, ενισχύοντας αυτή τη νόρμα.

2. Τι είναι σεξουαλική επιθυμία
Την σεξουαλική επιθυμία, αν θα μπορούσαμε να την ονοματίσουμε κατανοώντας τη σημαντικότητά της, θα την χρωματίζαμε με όλους τους συμβολισμούς μιας μεγαλόπρεπης νύφης που χάνει την ύπαρξή της στην προσμονή του γαμπρού. Είναι η σημαντικότερη φάση του ανθρώπινου σεξουαλικού κύκλου, που αποτελείται από επτά φάσεις και κατέχει την πρώτη θέση στο άνοιγμά του. Ο σεξουαλικός κύκλος δεν μπορεί να εκφραστεί εάν η πρώτη φάση, δηλαδή της σεξουαλικής διάθεσης, δεν ενεργοποιηθεί διεκδικώντας τη συνέχεια των υπόλοιπων έξι εικόνων-φάσεων του κύκλου.

Πιο συγκεκριμένα, μετά την σεξουαλική επιθυμία ακολουθεί η σεξουαλική διέγερση που ενισχύεται με την αυξημένη ηδονιστική εγρήγορση του πλατώ, για να ακολουθήσει η πλήρης σεξουαλική εκφόρτιση του οργασμού, που είναι και η κορυφή του πρώτου μέρους της πυραμίδας του σεξουαλικού κύκλου, γιατί μετά επέρχεται η ψυχική και σωματική χάλαση της έντασης, ώστε αμέσως μετά τον οργασμό, ακολουθεί περαιτέρω η φάση της χαλάρωσης, για να ολοκληρωθεί η σεξουαλική ενέργεια με την πλήρη επαναφορά των ψυχικών και σωματικών λειτουργιών στην προ της σεξουαλικής επιθυμίας κατάσταση του ανθρώπου.

Διαφαίνεται λοιπόν ξεκάθαρα, ο καθοριστικός ρόλος της σεξουαλικής επιθυμίας και της διάθεσης, που ανοίγει την πόρτα στο κάλεσμα του συντρόφου και την ανάπτυξη του σεξουαλικού κύκλου και στους δύο, εφόσον ο σύντροφος ανταποκριθεί στη πρόκληση-πρόσκληση, με σκοπό την αμφίπλευρη ικανοποίηση και τη συναισθηματική επιβεβαίωση στο πέρας της σεξουαλικής συνεύρεσης. Εδώ όμως είναι και η πολυπλοκότητα της έκκλησης προς τη σεξουαλική αναζήτηση, δεδομένου ότι αυτή η εικόνα φτωχαίνει όλο και περισσότερο και όλο και λιγότερο το κάλεσμα-γέφυρα ενεργοποιείται από τους δύο συντρόφους.

Το πλέον ανησυχητικό έρχεται και από τις γενιές που μεγαλώνουν με λιγότερη ανάγκη σεξουαλικής επιθυμίας και αυτο-διάθεσης προς τη σεξουαλική αναζήτηση και επαφή. Η ασεξουαλικότητα χαρακτηριστική σημειολογία των καιρών μας ουσιαστικά χτυπάει τα νέα παιδιά που μεγαλώνουν με το μήνυμα της ναρκισσιστικής ωραιοπάθειας που αφαιρεί το ψυχικό βάθος της σεξουαλικής αίσθησης και ενισχύει τη γυαλισμένη επιφάνεια της προβολής. Αν εκτιμήσουμε τις μελέτες που σήμερα φωτογραφίζουν αυτή την εικόνα, τότε το αύριο θα είναι σίγουρα με μειωμένη την διάθεση και την επιθυμία και στον άνδρα και στη γυναίκα για τη σεξουαλική επαφή.

Πολλές καινούργιες πλευρές της σεξουαλικής ζωής, δίνουν μια άλλη άποψη της σεξουαλικής επιθυμίας, που ο άνθρωπος χθες αναζητούσε μέσα από τον σύντροφο, το περιβάλλον, τις αισθήσεις και τις φαντασιώσεις που βίωνε αυνανιστικά από την εφηβεία και μετά, μεταθέτοντας σήμερα αυτά τα μηνύματα της φυσικής αναζήτησης, σε τεχνητές ηδονές και μορφές επικοινωνίας, που πλέον ο ένας δεν χρειάζεται τον άλλον.

Είναι γνωστό το πόσο ο σημερινός άνθρωπος μονώνεται μέσα στο χώρο του φοβικά, ταξιδεύοντας ηλεκτρονικά, ψάχνοντας μαγικά εικόνες και θέματα, που θα του αυξήσουν τις ορμές με βουτιές στις σελίδες του internet, προκειμένου να ικανοποιήσει αυτόν που ανώνυμα είναι σε ένα άλλο μηχάνημα απέναντί του αλλά και τον εαυτό του, χωρίς το κόστος της διεκδίκησης και το φόβο της απόρριψης. Αυτή η δομή της σεξουαλικής επιλογής, μιας διάθεσης που έχει εισιτήριο σε ένα θεατρικό έργο που δεν έχει ηθοποιούς, χαρακτηρίζει την τραγικότητα και την υπερβολή της σύγχρονης αντίληψης που δεν έχει την ανάγκη να ψάξει έναν σύντροφο, ζωντανό και φωτεινό ο σημερινός άνθρωπος, που κλειδώνεται και αποχαυνώνεται στην παρορμητική ηδονή της στιγμής που προσφέρεται σε αυτόν, χωρίς συναισθηματική επικοινωνία και μοίρασμα των μοναδικών φάσεων που η ανθρώπινη σεξουαλικότητα περικλείει.

3. Σεξουαλική επιθυμία και συντροφικότητα
Χωρίς αμφιβολία, πολλοί είναι εκείνοι που ζουν τη σεξουαλική τους διάθεση και χαίρονται απολαμβάνοντας την ανάγκη να την εκφράσουν στον άλλο σύντροφο, αλλά και να την ζητήσουν από αυτόν. Αρκετοί είναι δε και αυτοί, που ανησυχούν όταν σε κάποια περίοδο της ζωής τους, νιώσουν ότι η σεξουαλική τους ορμή έχει πέσει και η διάθεση να βρεθούν ερωτικά με τον σύντροφό τους είναι μειωμένη.

Θα έλεγε κανείς πιο απλά, πως η σεξουαλική επιθυμία είναι μια μεταβλητή ψυχική κατάσταση που πότε αυξάνεται και πότε μειώνεται αντίστοιχα σε συνθήκες, καταστάσεις και φάσεις ζωής, ενός ανθρώπου που από το πρωί που ξυπνάει μέχρι να κοιμηθεί βιώνει και συμμετέχει σε πολλές λειτουργίες του καθημερινού του ρυθμού.

Βασικός όμως συντελεστής της σεξουαλικής διάθεσης, είναι ο σύντροφός μας, η σχέση μας μαζί του και ο τρόπος ζωής που έχουμε μεταξύ μας. Σε πολλές περιπτώσεις, η σεξουαλική επιθυμία είναι ο φάρος μιας πορείας που δείχνει πόσο θετικά ή αρνητικά κινείται η ζωή μιας σχέσης. Καθοριστική στάση της είναι η συμπεριφορά που εκφράζει την επαφή μιας σχέσης, ενώ πολλές φορές προμηνύει τις αλλαγές που επέρχονται στις φάσεις της ζωής μας και της επικοινωνίας μας με τον σύντροφό μας.

Είναι σημαντικό να πούμε ότι η σεξουαλική έλξη και η έκφραση της επιθυμίας επηρεάζονται σε μεγάλες αλλαγές της ζωής μας, πότε θετικά και πότε αρνητικά. Φαίνεται ότι μεγάλη ευαλωτότητα στις αλλαγές αυτές έχει η γυναίκα, που πλέον έχει αλλάξει η στάση της ως προς το σεξ και τον άνδρα που επιλέγει στη ζωή της τα τελευταία 30 χρόνια στις δυτικές κοινωνίες.

4. Σεξουαλική επιθυμία και γάμος
Η σεξουαλική εικόνα ενός γάμου, χάνει σημαντικά το ρόλο της από τις συμπεριφορές που υιοθετούνται και από τους δύο συντρόφους σιγά-σιγά μέσα στη κοινή συμβίωση, επιδρώντας αρνητικά στην επιθυμία και την έλξη για σεξουαλική επαφή. Πράγματι, είναι ζηλευτή η προσπάθεια που καταβάλλουν οι σύντροφοι να ασχημύνουν τη σχέση τους και να κλείσουν οριστικά το άλμπουμ των φωτογραφιών που έβγαλαν σαν εραστές προτού παντρευτούν. Και αν καμιά φορά κατά λάθος το ανοίξουν σε γιορτές και σε φίλους που θα έρθουν στο σπίτι τους, είναι έκδηλη η έκπληξη που έχουν, βλέποντας τους εαυτούς τους λίγο καιρό πριν.

Γιατί, η σχέση τους που απέκτησε νομικό κύρος και επιβεβαιώθηκε από το περιβάλλον, άνοιξε το δρόμο της γκρίνιας, της μιζέριας, της έντασης αλλά και της παθητικής αδιαφορίας, εκφράζοντας όλο και πιο πολύ τη δυσφορία και την απέχθεια που γεννήθηκε μεταξύ τους. Η ψυχική επαφή, η επικοινωνία χάνουν το ενδιαφέρον τους ενώ η σεξουαλική επιθυμία κρύβεται στους εγωισμούς τους και την αλληλοχρέωσή τους. Πολλές φορές το κάλεσμα που γεννάει ο πόθος και η έλξη για το σύντροφο, ακυρώνεται μπροστά στο θυμό, την απογοήτευση και την άρνηση, που κλέβουν όλο και περισσότερο τη σεξουαλική παράσταση. Το ζευγάρι βάζει τη σεξουαλική του έκφραση πίσω από αυτές τις αναγκαστικές επιταγές που ο γάμος χρεώνει και ο ερχομός του παιδιού ουσιαστικά τελειώνει τη σεξουαλική αναζήτηση, αφήνοντας τη γεύση του σεξ, του φλερτ και της εικόνας, τόσο στον έναν όσο και στον άλλον, για άλλες στιγμές και φάσεις ζωής έξω από το σπίτι. Ένα σπίτι που γίνεται τυραννικό, καταπιεστικό, νευρωτικό, ένα παιδί που όσο μεγαλώνει τόσο φορτώνει τους δύο γονιούς που παγιδευμένοι στις υποχρεώσεις, χάνουν ουσιαστικά το συντροφικό τους ρόλο, που οδηγείται σε πλήρη αποξένωση, ακόμη και απομόνωση στο ίδιο δωμάτιο.

Η σχέση με το παιδί, είναι μια σχέση στρατηγικής που το σχέδιο δράσης πρέπει να είναι καλά μελετημένο, γιατί ακόμα και στις σχέσεις που το ψυχικό βάθος και η επικοινωνία καλά κρατούν, το σεξ σαν επιθυμία και κάλεσμα μπορεί να χάσει σημαντικό έδαφος, εάν δεν το προστατεύσουν και δεν οριοθετήσουν τη παρουσία του παιδιού μέσα στο υπνοδωμάτιό τους. Ο ελληνικός γάμος, χαρακτηρίζεται από τη παιδική παρουσία στο κρεβάτι των γονιών και από τη σεξουαλική απουσία στο κρεβάτι των εραστών!

Το υπνοδωμάτιο τόσο του παιδιού όσο και των συντρόφων-γονιών, πρέπει να έχει ξεκαθαρισμένες εικόνες που οι πόρτες και των δύο δωματίων, αντίστοιχα περιβάλλουν. Η σεξουαλική επαφή των δύο συντρόφων, φαίνεται να χάνεται όταν η διάθεση να εκφράσει ο ένας τις αισθήσεις του στον άλλον, παγώνει μπροστά στην ανοιχτή πόρτα που το παιδί εύκολα παραβιάζει και προκαλεί το συνεχή φόβο του αιφνιδιασμού και της απρόσκλητης παρουσίας του. Ακόμα και η αίσθηση ότι το παιδί «μας ακούει», μειώνει ουσιαστικά τη σεξουαλική προκλητικότητα, τη διάθεση και το κάλεσμα, αφού θα εκτεθούμε απέναντι στο γονεϊκό μας ρόλο. Η «ηθική» πλευρά της γονεϊκής υπευθυνότητας, ακυρώνει την ανήθικη πλευρά της συντροφικής σεξουαλικότητας. Το αποτέλεσμα είναι μοιραίο για το σεξ που δεν φαίνεται πλέον να είναι απαραίτητο, ακόμη και όταν η ιδέα γεννηθεί μέσα στο μυαλό, εγκαταλείπεται αμέσως αφού οι συνθήκες δεν το επιτρέπουν.

Η σιωπηρή συμφωνία της σεξουαλικής αποχής, φαίνεται να είναι το πρόσωπο που κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια και στον ελληνικό γάμο, ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που το πρόσωπο αυτό έρχεται να μας επισκεφτεί αφού φυσικά το έχουμε καλέσει εμείς πρώτοι. Οσο και αν καταγράφει τη τραγικότητα των δύο συντρόφων που από εραστές μιας σχέσης, έγιναν δυνάστες του εαυτού τους, η εσωτερική τους δύναμη πολλές φορές προσπαθεί να ενεργοποιηθεί καλώντας ο ένας τον άλλον αλλά με λάθος τρόπο.

Η σεξουαλική επιθυμία αποτελεί σε αρκετές περιπτώσεις το κουδουνάκι ενός συναγερμού μιας σχέσης που δεν πάει καλά και ανεξάρτητα το πώς κινείται μέσα στο ζευγάρι, η προοδευτική της απώλεια αντανακλά την σταδιακή απομάκρυνση των συντρόφων και την αντικατάσταση των προτύπων που εκφράζουν, δηλαδή τον άνδρα και τη γυναίκα, σε πρόσωπα που έχουν «φιλικό» ή «αδελφικό» χαρακτήρα. Μάλιστα, σε φάσεις αυτοσαρκασμού ομολογούν μεταξύ τους ότι το σεξ δεν τους αφορά και πως έχουν άλλες προτεραιότητες να επιλύσουν από αυτή την ίδια την ανάγκη να κάνουν έρωτα.

Ως καλοί ηθοποιοί μιας κακής παράστασης, φορτώνουν με αμηχανία, φόβο και ντροπή (συνηθισμένη απεικόνιση παντρεμένων ανθρώπων που μεγαλώνουν παιδιά), ενώ δείχνουν ως υποστηρικτές μιας υπερβολικής ηθικής υπόστασης, για να κρύψουν έτσι ακόμη καλύτερα το έλλειμμα της σεξουαλικότητάς τους. Πειστικοί σε αυτούς τους ρόλους ζουν το άλλοθι μιας πραγματικότητας που η σεξουαλική εικόνα δεν τους αφορά αλλά και αν την αισθανθούν ως διάθεση και επιθυμία, την αποβάλλουν γρήγορα ως κάτι κακό και ανεπίτρεπτο για τον εαυτό τους.

Η σεξουαλική ζωή ενός γάμου αποτελεί το απαιτούμενο συστατικό της ύπαρξής του, είναι η θερμάστρα της ζωής που τους ζεσταίνει τόσο όσο, είναι απαραίτητο να διατηρούνται θερμοί υποστηρικτές της ζωής που οι ίδιοι επέλεξαν. Η σεξουαλική επιθυμία είναι η απαιτούμενη τροφή που τους συντηρεί αλλά και τους ανανεώνει ως ζωντανούς πρωταγωνιστές μιας εικόνας, που γυμνοί και ντυμένοι ξέρουν ότι είναι άνδρας και γυναίκα, σύντροφοι και γονείς που έκτισαν και ζουν ως μία εικόνα στο ίδιο επικοινωνιακό και ψυχικό περιβάλλον.

Ο Κωνσταντίνος Ρόκκας, Χειρούργος Ουρολόγος-Ανδρολόγος, είναι υποψήφιος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών, επιστημονικός συνεργάτης της Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής, πρώην Ταμίας της Ελληνικής Ουρολογικής Εταιρείας και μέλος σημαντικού αριθμού επιστημονικών εταιρειών.

health.in.gr

Ακολουθήστε το in.grστο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο in.gr