«Ο Άλλος μου Εαυτός»: μια οικογενειακή ιστορία

«Ο Άλλος μου εαυτός» δεν είναι παρά η ιστορία ενός καταθλιπτικού μεσήλικα, του Γουόλτερ Μπλακ, ο οποίος προσπαθεί να αποφύγει την αυτοκτονία με τη βοήθεια του Μπίβερ – μιας κούκλας κάστορα – που βρήκε τυχαία στα σκουπίδια – ο οποίος του μιλά με βρετανική προφορά, ως alter ego του.

Τα πράγματα παίρνουν ανεξέλεγκτη τροπή, όταν ο Μπίβερ αποκτά τον απόλυτο έλεγχο της ζωής του Γουόλτερ.
Η ιδέα για τον Γουόλτερ Μπλακ, που διευθύνει εταιρεία παιχνιδιών και αναθεωρεί τη ζωή μιλώντας με μια κούκλα κάστορα, ήταν του βραβευμένου σεναριογράφου Κάιλ Κίλεν.

«Ήταν κάτι που ήθελα να γράψω, όταν έμεινε έγκυος η γυναίκα μου περιμένοντας δίδυμα και μετακομίσαμε στο Όστιν», δηλώνει. «Αντί όμως για μικρή ιστορία, όπως την είχα αρχικά στο μυαλό μου, επεκτάθηκε σε εκατοντάδες σελίδες, σε τέτοιο σημείο που σκέφτηκα να έγραφα μυθιστόρημα. Τελικά, αποφάσισα να το γράψω ως σενάριο.»

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ιστορία του Γουόλτερ Μπλακ ήταν ό,τι έπρεπε για σενάριο. Όταν ο Κίλεν έδωσε το έτοιμο πλέον σενάριο στον ατζέντη του, το αποτέλεσμα ήταν εγκωμιαστικά σχόλια από όποιον το διάβασε.

«Ο Γουόλτερ Μπλακ είναι κάποιος που έχει πιάσει πάτο», υποστηρίζει ο Στιβ Γκόλιν. «Όταν τα πάντα καταρρέουν γύρω του, απολύτως τα πάντα, σώζεται από την κούκλα κάστορα.» Βρίσκει την κούκλα σε έναν σκουπιδότοπο έξω από μια κάβα ποτών. Έτσι, αρχίζει να μιλά πλέον μέσω της κούκλας που κρατά στο χέρι του, πρώτα στον εαυτό του κι έπειτα σε όλους τους άλλους. Η ζωή του αλλάζει σταδιακά. Επανασυνδέεται με την οικογένειά του και σώζει την εταιρεία παιχνιδιών του. Όλα όμως έχουν και το τίμημά τους.

«Σχεδόν αμέσως η Τζόντι Φόστερ έριξε την ιδέα να προταθεί ο ρόλος στον Μελ Γκίμπσον», συνεχίζει ο Γκόλιν. «Είχε σχέση μαζί του την εποχή της ταινίας «Maverick», που είχαν κάνει μαζί το 1994. Από τότε είναι φίλοι.»
«Ο Γουόλτερ Μπλακ και ο κάστορας θα έπρεπε να είναι κάποιος, που να μπορούσε να κατανοήσει και να επικοινωνήσει την κωμωδία και το δράμα την ίδια στιγμή», λέει χαρακτηριστικά η Φόστερ. «Είμαστε φίλοι με τον Μελ για περισσότερα από 15 χρόνια και έχουμε κάνει άπειρες συζητήσεις για τη ζωή, επομένως αυτή θα ήταν η ταινία μας.»

Τι λέει όμως η ίδια η Τζόντι Φόστερ και για την ιδιότητά της ως σκηνοθέτιδας και για τον ρόλο της στην ταινίας;

Δείτε το video-συνέντευξη που ακολουθεί.

Στην καριέρα της ως σκηνοθέτιδα, η Τζόντι Φόστερ έχει αναπτύξει τη φήμη της ικανότητάς της να μοιράζεται οικουμενικά οικογενειακά θέματα μέσα από τις ιδιαίτερες εμπειρίες των ηρώων της.

Την περίοδο που ο παραγωγός Στιβ Γκόλιν αναζητούσε τον κατάλληλο σκηνοθέτη για το φιλμ «The Beaver», αρκετοί σπουδαίοι σκηνοθέτες του Χόλιγουντ τον προσέγγισαν, πρόθυμοι να αναλάβουν το project.
Όμως ο Γκόλιν ήθελε να συνεργαστεί με τη Φόστερ, καθώς οι δύο προηγούμενες σκηνοθετικές δουλειές της, «Little Man Tate» και «Home for the Holidays«, είχαν δείξει ότι οι ικανότητές της πίσω από τον φακό ήταν ακριβώς ό,τι χρειαζόταν η εκάστοτε ταινία.

«Διάβασα το σενάριο για το «The Beaver» και το λάτρεψα, όμως υπήρχε άλλος σκηνοθέτης που εμπλεκόταν εκείνη τη στιγμή», τονίζει η Φόστερ. «Παρόλο που υπήρχε αρκετά ενδιαφέρουσα δουλειά για να γίνει στο σενάριο, ήταν μια τόσο ανόθευτη και όμορφη πρώτη ταινία για έναν πρωτοεμφανιζόμενο σεναριογράφο, που έλεγα σε όλους «ακούστε, αν συμβεί κάτι, πάρτε με τηλέφωνο». Και αυτό ακριβώς συνέβη και ανέλαβα αυτή την ταινία.»

Ένα κομμάτι της ιστορίας που είχε ιδιαίτερη σημασία για τον παραγωγό ήταν ο τρόπος που χειριζόταν τα θέματα της οικογένειας. «Στην ουσία, παρά όλες τις περίεργες ανατροπές, το «The Beaver» είναι ένα οικογενειακό δράμα, η ιστορία ενός πατέρα κι ενός γιου που έρχονται κοντά, που περιγράφει με άμεσο τρόπο πώς μια κατεστραμμένη οικογένεια βρίσκει τρόπο να επουλώσει τα τραύματά της. Δεν συμβαίνει με τον συνηθισμένο τρόπο που βλέπουμε συνήθως στις ταινίες, αλλά με έναν βαθιά ευφάνταστο και πρωτότυπο τρόπο.»

Η κούκλα κάστορας…
Ένα από τα πιο ιδιαίτερα στοιχεία του «The Beaver» είναι ο ίδιος ο κάστορας και το πώς επηρεάζει όχι μόνο τους χαρακτήρες, αλλά και το καστ. Ιδιαίτερα τον Μελ Γκίμπσον, ο οποίος έδωσε τα πάντα για να προετοιμαστεί γι’ αυτό το κομμάτι του ρόλου.
Μέχρι τη στιγμή που άρχισαν τα γυρίσματα, ήταν ήδη αρκετά ικανός στο να χειρίζεται την κούκλα κάστορα, να της δίνει φωνή και προσωπικότητα. Ήταν κάτι το μυστηριώδες.

Όπως τονίζει, «η δυναμική τού να έχεις μια κούκλα στο χέρι σου και να μιλάει αντί για σένα ουσιαστικά σου δίνει λίγη ελευθερία και υπάρχει μια περίεργη, πηγαία μαγεία σε αυτό.»

Επιπρόσθετα, ο Γκίμπσον έγινε ειδικός στο να ελέγχει τις κινήσεις του χεριού του για να εκφράσει τα λόγια, τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά του κάστορα. «Ο Μελ τα πήγε καλά με τη χρήση της κούκλας», υποστηρίζει η Φόστερ. «Όσο περνούσε ο καιρός και ο Μελ καλυτέρευε στο να συγχρονίζει τα χείλη του με την ομιλία της κούκλας, άρχιζες να ξεχνάς ότι η κούκλα δεν ήταν αληθινό άτομο.»

Η ενέργεια του κάστορα είναι τόσο ισχυρή στον νεότερο γιο του Γουόλτερ, Χένρι, «μεταμορφώνοντάς» τον σε πρωτοκλασάτο ξυλουργό. Επίσης επηρεάζει τη γυναίκα του, Μέρεντιθ, που δέχεται τον «ανανεωμένο» σύζυγό της πίσω στο σπίτι, μιας και πλέον μοιάζει με τον άνδρα που ήξερε από παλιά.

Δείτε το video-συνέντευξη της ηθοποιού Τζένιφερ Λόρενς.

Η ταινία βγαίνει στις αίθουσες στις 21/7.