Κατρίν Ντενέβ:»Όλοι έχουμε υπάρξει γλάστρες»!

«Οι άντρες τελικά αναζητούν τη μητέρα τους», «όλοι και όλες έχουμε υπάρξει γλάστρες», «δεν κυνηγάω τη σκιά μου, δεν φοβάμαι ότι θα μείνω εκτός επικαιρότητας»: με τέτοιες φράσεις, το μεγαλύτερο ίσως αστέρι του Γαλλικού αλλά και του Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, κέντρισε το ενδιαφέρον όσων παρακολούθησαν τη συνέντευξη τύπου που παρέθεσε για την ταινία «Potiche«, ταινία έναρξης της φετινής διοργάνωσης του Γαλλόφωνου Κινηματογράφου.

Η ταινία, που βγαίνει στις κινηματογραφικές αίθουσες σε διανομή της Nutopia στις 7 Απριλίου, περιγράφει τη ζωή μιας πειθήνιας συζύγου ενός βιομηχάνου, που ξαφνικά καλείται να εγκαταλείψει την «κουζίνα» της και να αναλάβει διευθυντικές υποχρεώσεις στο εργοστάσιο, το οποίο διευθύνει ο σύζύγός της. Και τα καταφέρνει μια χαρά προς έκπληξη πολλών και απογοήτευση…κάποιων άλλων! Η πολυτάλαντη, όπως αποδεικνύεται, Σουζάν, φέρνει πνοή ανανέωσης στο εργοστάσιο και παύει να θεωρείται γλάστρα (potiche στα γαλλικά σημαίνει γλάστρα αλλά και σουσουράδα).

Εξαιρετικά γοητευτική αλλά και με χιούμορ πηγαίο, η Κατρίν Ντενέβ μιλώντας για τη συνεργασία της με τον Φρανσουά Οζόν, ο οποίος υπογράφει σκηνοθετικά την ταινία, δήλωσε ότι χαίρεται που ο σκηνοθέτης της δίνει και πάλι την σπάνια για γυναίκα ηθοποιό ευκαιρία – όπως και παλαιοότερα με τις «Οκτώ Γυναίκες» – να πρωταγωνιστήσει σε κωμωδία. «Ο Οζόν εξακολουθεί να μοιάζει με εικοσιπεντάρη στις ιδέες», ανέφερε χαρακτηριστικά. «Τα γυρίσματα της ταινίας στο Βέλγιο ήταν ειδυλλιακά» πρόσθεσε.

Σχετικά με τον ρόλο της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία σε σχέση με το ρόλο της στη ταινία – η υπόθεση της οποίας διαδραματίζεται στα τέλη της δεκαετίας του ’70 – τόνισε τον σημαντικό ρόλο της γυναίκας σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής, σημείωσε όμως ότι ακόμη δεν υπάρχει πλήρης ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών, ιδιαίτερα στην εργασία. Αναφορικά με τον ρόλο της ως «γλάστρα-potiche» στην ταινία, παραδέχτηκε ότι «και η ίδια, όπως και πολλοί άνθρωποι κατά τη διάρκεια της ζωής τους – έχω υπάρξει γλάστρα, με την έννοια ότι κάποιες φορές υπάρχεις με διακοσμητικό μόνο ρόλο, απλά υπάρχεις δεν χρησιμεύεις! Συνοδεύεις ας πούμε κάποιον σε «επίσημες» στιγμές. Και φυσικά ξέρω και άντρες που έχουν βρεθεί σε αυτόν τον ρόλο!».

Δεν φοβάται μήπως μείνει εκτός κινηματογραφικής «δράσης», δεν φοβάται μήπως τα φλας σταματήσουν να αστράφτουν μπροστά της. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου μάλιστα, στάθηκε δύσκολο για τους φωτογράφους να σταματήσουν να τη φωτογραφίζουν. «Δεν κυνηγάω τη σκιά μου. Είμαι γυναίκα, είμαι ηθοποιός, πολίτης, ζω όπως θέλω να ζω, εξελίσσομαι με βάση τα δικά μου κριτήρια. Υπάρχω βέβαια πολλά χρόνια στο χώρο, σαφώς και υπάρχει μια κόπωση, όμως προς το παρόν συμμετέχω σε όσα πράγματα θέλω!».

Αρνείται ωστόσο να σχολιάσει οτιδήποτε έχει να κάνει με τον πόλεμο στη Λιβύη και τον ρόλο της Γαλλίας, ενώ αναφέρει ότι επισκέφθηκε το μουσείο της Ακρόπολης, στο οποίο πέρασε δύο ονειρεμένες ώρες. «Το μουσείο σας είναι τόσο όμορφο όσο και ουρανός στην Ελλάδα» πρόσθεσε.

Όταν τη ρωτούν γιατί επιλέγει να πρωταγωνιστεί σε ταινίες νέων σκηνοθετών, δηλώνει: «Πάντοτε συνεργαζόμουν με νέους σκηνοθέτες, όπως και με παλαιότερους. Δεν άλλαξα προτιμήσεις. Εγώ μεγαλώνω και έρχονται οι νεότερες γενιές. Είναι αναπόφευκτο, αυτοί φαίνονται όλο και νεότεροι σε σχέση με μένα».

Αναφέρεται επίσης και στον Μαρτσέλο Μαστρογιάννι, τον χαρακτηρίζει ως τον τον μεγαλύτερο ηθοποιό της γενιάς του, ο οποίος μα΄λιστα αρνήθηκε να αξιοποιήσει την εμφάνισή τουυ, επιλέγοντας να τσαλακώνει την εικονα του, ενώ πρόσθεσε ότι επόμενο κινηματογραφικό της σχέδιο, είναι η ταινία του Κριστόφ Ονορέ με τίτλο «Les bien-aimes», στην οποία συπρωταγωνιστεί με την κόρη της Κιάρα Μαστρογιάννι.

Τζένη Παπαγεωργίου