O Αντώνης Ρίκκα πρεσβευτής των 43ων Διεθνών Παιδικών Αγώνων

Γεννήθηκες στη Μασσαλία, όπου έκανες και τα πρώτα ποδοσφαιρικά σου βήματα. Ακολούθησε ο επαναπατρισμός στην Ξάνθη, ένας χρόνος στο Βόλο και μετά η ΑΕΚ. Πόσο σε βοήθησε ο αθλητισμός να κοινωνικοποιηθείς, τόσο στη Γαλλία όσο και στην Ελλάδα;

Α. Ρίκκα: «Η ενασχόληση με τον αθλητισμό από την παιδική ηλικία, σου δίνει τη δυνατότητα να ωριμάσεις πιο γρήγορα, να αποφύγεις κινδύνους και να μάθεις την πειθαρχία και την ομαδικότητα. Η αλήθεια είναι ότι κοινωνικοποιείσαι με έναν διαφορετικό τρόπο.
Ζεις μια διαφορετική νεανική ηλικία με πολλούς περιορισμούς, όμως μαθαίνεις περισσότερο να σέβεσαι τον εαυτό σου και τους άλλους. Το γεγονός ότι γεννήθηκα στη Γαλλία και να εργαστώ στην Ελλάδα με δίδαξε ότι πρέπει να μάθω και να προσαρμόζομαι στις ανάγκες της ζωής από πολύ μικρή ηλικία».

Τι μαθαίνει ένα παιδί 12-15 ετών παίζοντας ένα ομαδικό άθλημα όπως το ποδόσφαιρο; Τι έμαθες εσύ;

Α. Ρίκκα: «Είναι ένας τρόπος κοινωνικοποίησης. Μαθαίνεις να λειτουργείς στο πνεύμα συνεργασίας, μαθαίνεις να μοιράζεσαι συναισθήματα, της χαράς, της λύπης, της νίκης, της ήττας, μαθαίνεις το σεβασμό στους αντιπάλους, τους κανόνες του παιχνιδιού.
Μαθαίνεις επίσης τις δυνάμεις και τις ικανότητες σου, τις αντοχές σου, μαθαίνεις να αντέχεις στον πόνο. Μπαίνεις στην κοινωνία του αθλητισμού, ξεχωρίζεις, δέχεσαι το πρώτο σου χειροκρότημα, την αναγνώριση αλλά και την επίπληξη.
Από εκεί και πέρα, αν το δεις καθαρά πρακτικά είναι καλό, όσα παιδιά θέλουν να ασχοληθούν με το ποδόσφαιρο, να επιλέξουν ένα σωστό κέντρο όπου θα μάθουν βασικές αρχές του ποδοσφαίρου. Θα το μάθουν δηλαδή σωστά και από την αρχή».

Εκτός από τις επιτυχίες, στην μέχρι τώρα καριέρα σου υπήρχαν και απογοητεύσεις. Πόσο βοήθησαν αυτές στο πλάσιμο του χαρακτήρα σου;

Α. Ρίκκα: «Νομίζω ότι η χαρά είναι ένα συναίσθημα που γεμίζει την ψυχή μας, μας κάνει να αισθανόμαστε όμορφα. Μέχρι εκεί. Ο άνθρωπος όμως ωριμάζει όταν καταφέρνει να ξεπεράσει τις δυσκολίες.
Ναι, έχω αντιμετωπίσει αρκετές δυσκολίες μέχρι τώρα, εκτός από τον πολύ σοβαρό τραυματισμό μου που με άφησε εκτός αγωνιστικής δράσης για έναν χρόνο.
Νομίζω ότι μέσα από τις δυσκολίες ωριμάζει ένας άνθρωπος. Τότε που πρέπει να σκύψει στον εαυτό του, να σκεφτεί, να βρει τρόπο και ψυχικές δυνάμεις να το ξεπεράσει. Νομίζω ότι μέσα από τις δυσκολίες πλάθεις καλύτερα την προσωπικότητα σου και γίνεσαι πιο δυνατός».

Τι μήνυμα έχεις να δώσεις στα 2.000 παιδιά που θα έρθουν στην Αθήνα για να συμμετέχουν στους Διεθνείς Παιδικούς Αγώνες;

Α. Ρίκκα: «Να συνεχίσουν να ασχολούνται με το ποδόσφαιρο ή και τον αθλητισμό γενικότερα. Βοηθούν το σώμα τους, βοηθούν την ψυχή τους να ασχολείται με σωστά και καθαρά πράγματα, αποφεύγουν κινδύνους και πειρασμούς. Παράλληλα θα ευχαριστηθούν παιχνίδι και το πιο σημαντικό είναι ότι θα κάνουν καινούργιες γνωριμίες και φιλίες στη ζωή τους».

Ένα από τα «αγκάθια» του αθλητισμού στις μέρες μας είναι τα φαινόμενα ρατσισμού. Θεωρείς πως διοργανώσεις σαν αυτές βοηθούν στην καταπολέμηση τους;

Α. Ρίκκα: «Βοηθούν πολύ και νομίζω ότι πια θα πρέπει όλοι να βοηθήσουμε να σταματήσει αυτό το φαινόμενο. Μου είναι αδιανόητο. Έχω μεγαλώσει ως ξένος σε μια άλλη χώρα, ως Έλληνας στην Γαλλία. Δεν έχω αντιμετωπίσει προβλήματα αλλά γνωρίζω πόσο άσχημο είναι.
Σίγουρα βοηθούν τέτοιου είδους εκδηλώσεις διότι παιδιά από διαφορετικές κουλτούρες και πολιτισμούς έρχονται κοντά και ξεπερνούν τα στεγανά που κάποιες κοινωνίες βάζουν σε αυτό το θέμα».

Θα προέτρεπες τους Έλληνες γονείς να πάρουν τα παιδιά τους και να παρακολουθήσουν τους αγώνες;

Α. Ρίκκα: «Φυσικά, είναι ο καλύτερος τρόπος να μυήσουν τα παιδιά στον αθλητισμό. Να δουν από κοντά όσα αυτός μπορεί να προσφέρει. Παράλληλα είναι μια καλή ευκαιρία να ξεδώσουν τα παιδιά, μακριά από σχολεία και υποχρεώσεις, να παίξουν, να γελάσουν, να ανταλλάξουν απόψεις.
Νομίζω ότι είναι πολύ υγιές».

Θεωρείς πως οι Έλληνες έχουμε αθλητική παιδεία; Βοηθούν αυτές οι διοργανώσεις στην καλλιέργειά της;

Α. Ρίκκα: «Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα έχει αρχίσει τα τελευταία χρόνια να οργανώνεται σε αυτό. Βοήθησαν πολύ οι Ολυμπιακοί αγώνες που έγιναν στην Αθήνα αλλά και η κατάκτηση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος από την Εθνική Ελλάδος.
Νομίζω ότι το καλοκαίρι του 2004 ήταν μια κομβική χρονιά για τον αθλητισμό στην Ελλάδα. Τώρα πάντως τα παιδιά πηγαίνουν σε Ακαδημίες μαθαίνουν τον αθλητισμό από νωρίς».