Φέτος το ελληνικό εμπορικό σινεμά επιστράτευσε διάφορα κόλπα για να μπάσει κόσμο στις αίθουσες (τηλεστάρ, τηλεπερσόνες, σκηνοθέτες και ηθοποιούς εξ Αυστραλίας), αλλά ήταν ο Περάκης που έκανε τη διαφορά, ίσως επειδή ανήκει στην κατηγορία των λίγων που δικαιούνται να κατέχουν τον τίτλο του σκηνοθέτη.Η δωδέκατη κατά σειρά ταινία του δεν είναι η καλύτερή του. Το […]
Φέτος το ελληνικό εμπορικό σινεμά επιστράτευσε διάφορα κόλπα για να μπάσει κόσμο στις αίθουσες (τηλεστάρ, τηλεπερσόνες, σκηνοθέτες και ηθοποιούς εξ Αυστραλίας), αλλά ήταν ο Περάκης που έκανε τη διαφορά, ίσως επειδή ανήκει στην κατηγορία των λίγων που δικαιούνται να κατέχουν τον τίτλο του σκηνοθέτη. Η δωδέκατη κατά σειρά ταινία του δεν είναι η καλύτερή του. Το σενάριο είναι πρόχειρα στημένο και προσεγγίζει ξώφαλτσα ένα πολύ σοβαρό θέμα (νέοι του σήμερα προσπαθούν να απαλλαγούν από τα βάρη που τους έχουν φορτώσει οι γονείς τους). Όμως, διάολε, πρόκειται για ταινία: Η υπόθεση κυλά αβίαστα, υπάρχει διάχυτο χιούμορ, υπάρχει η σάτιρα, υπάρχει το κοινωνικό σχόλιο και, πάνω από όλα, όλοι οι ηθοποιοί είναι πειστικοί στους ρόλους τους, εκφέροντας με φυσικότητα ένα σύγχρονο λόγο. Η ελληνική έκδοση κινείται σε… στάνταρτ μονοπάτια. Η αναμορφική εικόνα είναι καθαρή και με ζωντανά χρώματα, και ο τετρακάναλος ήχος αποδίδει μια σχετικά ικανοποιητική ακουστική εντύπωση περιβάλλοντος χώρου.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.