Όπως και να το κάνεις είναι μια έκπληξη το “Flat-Pack Philosophy”. Δεν είναι εύκολο να πιστέψεις ότι ένα σχήμα από την εμπροσθοφυλακή της punk έκρηξης του 1976, πιστό στο δόγμα “ζήσε γρήγορα-πέθανε νέος”, εξακολουθεί να διατηρεί αμείωτο το κέφι και τη ζωντάνια του τριάντα ολόκληρα χρόνια μετά. Πόσο μάλλον που στην τρέχουσα ενσάρκωση του σχήματος […]
Όπως και να το κάνεις είναι μια έκπληξη το “Flat-Pack Philosophy”. Δεν είναι εύκολο να πιστέψεις ότι ένα σχήμα από την εμπροσθοφυλακή της punk έκρηξης του 1976, πιστό στο δόγμα “ζήσε γρήγορα-πέθανε νέος”, εξακολουθεί να διατηρεί αμείωτο το κέφι και τη ζωντάνια του τριάντα ολόκληρα χρόνια μετά. Πόσο μάλλον που στην τρέχουσα ενσάρκωση του σχήματος από το Μάντσεστερ συμμετέχουν τόσο ο τραγουδιστής, κιθαρίστας και βασικός τραγουδοποιός Pete Shelley όσο και ο κιθαρίστας και μπασίστας Steve Diggle – μέλη της αυθεντικής σύνθεσης με την οποία ηχογραφήθηκε το ριζοσπαστικό “Spiral Scratch” EP τον Ιανουάριο του 1977. Την παραγωγή του νέου άλμπουμ υπογράφει ο μπασίστας Tony Barber. Τα δεκατέσσερα μελωδικά pop-punk τραγούδια του στριμώχνονται σε συνολική διάρκεια 36 λεπτών· το καλύτερο όλων (“Survivor”) διαρκεί μόλις 1:41. Ο Shelley χαρακτήρισε το “Flat-Pack Philosophy” ως “ό,τι θα έπρεπε να είναι ένα άλμπουμ των Buzzcocks”. Καλά το λέει. Αν μόνο έπαιζε ξανά μαζί τους και ο Devoto…
Καθώς βρισκόμαστε μια ανάσα από το Πάσχα, δεν προκαλεί καμία εντύπωση ότι μόνο δύο νέες ταινίες έκαναν την εμφάνισή τους στις σκοτεινές αίθουσες αυτή την εβδομάδα