It Is Written – Κριτική

O συνθέτης και πολυοργανίστας Peter Apfelbaum γεννήθηκε στο Berkeley της Καλιφόρνια το 1960, όπου έκανε και τις πρώτες μουσικές του σπουδές. Το 1977 ίδρυσε στο Σαν Φρανσίσκο το 17μελές jazz σύνολο Hieroglyphics Ensemble, ένα όχημα για συνθετικούς πειραματισμούς και εξερεύνηση μη-παραδοσιακών μουσικών δομών. Στα 19 του μετοίκησε στη Νέα Υόρκη όπου συνεργάστηκε με τον Karl Berger και την Carla Bley, για να επιστρέψει στη δυτική αμερικανική ακτή, και στην big band του, το 1981. Πολλά μέλη της διεθνούς μουσικής κοινότητας έχουν εκφράσει το θαυμασμό τους για τη δουλειά του ανάμεσά τους ο Don Cherry, ο Cecil Taylor και oι Grateful Dead.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 κυκλοφόρησε με τους Hieroglyphics δύο άλμπουμ στην ετικέτα Antilles, το «Signs Of Love» ( 1991) και το «Jodoji Brightness» (1992), τα οποία πέτυχαν καλές πωλήσεις και παράλληλα απέσπασαν διακρίσεις. Το 1996 αποφάσισε να συνεχίσει με ένα μικρότερο και πιο ευέλικτο σχήμα. Έτσι, οργανώθηκε το σεξτέτο ως επικεφαλής του οποίου τον συναντήσαμε στο άλμπουμ «Luminous Charms» να προτείνει ένα χαρμάνι jazz, αφρικανικής και λάτιν μουσικής, με κυρίαρχο στοιχείο τους ταξιδιάρικους ρυθμούς.
Πρόσφατα, μετά από αρκετά χρόνια περιοδειών συμμετέχοντας σε σύνολα όπως οι Defunkt Big Band του Joe Bowie, η Millennial Territory Orchestra του ιδρυτικού μέλους των Hieroglyphics, τρομπετίστα Steven Bernstein και οι Groove Collective, o Apfelbaum αποφάσισε να δώσει νέα πνοή στους Hieroglyphics, επιχειρώντας τη φορά αυτή να στελεχώσει τη μπάντα με Νεοϋορκέζους μουσικούς αλλά και με τέσσερα από τα μέλη του αρχικού σχήματος που ταξίδεψαν από την Καλιφόρνια χάριν της επανασύνδεσης: ο τρομπετίστας Peck Allmond και οι σαξοφωνίστες Norbert Stachel, Tony Jones και Jessica Jones.
Οι συνθέσεις του «It Is Written» εκθέτουν αυτό που ο ίδιος ο Apfelbaum ονομάζει «ισόβια εξερευνητική διαδικασία ενός πολυρρυθμικού, πολυεπίπεδου στιλ σύνθεσης». Πρόκειται ουσιαστικά για την υλοποίηση μιας συνθετικής διαδικασίας με τον τρόπο που θα ακολουθούσε ένας ντράμερ: Η σύνθεση του ρυθμικού μέρους προηγείται, ώστε να «γεμίζει» τον ήχο και όχι να παρέχει απλώς ένα συνοδευτικό υπόβαθρο, γεγονός ασφαλώς σημαντικά διαφορετικό από τη βασισμένη στη μελωδία ανάπτυξη. Ο τρόπος με τον οποίο τα -έντονα παρόντα- πνευστά «συνδιαλέγονται» με τα τύμπανα και τα κρουστά σε κομμάτια πλήρη από jazz ενέργεια, όπως τα δυτικοαφρικανικού προφίλ «Rainbow Sign» και «Titiwa», είναι χαρακτηριστικός της εν λόγω διαδικασίας.
Παρά τη συμμετοχή του με μια μεγάλη ποικιλία οργάνων (πιάνο, όργανο, τενόρο σαξόφωνο, κλαρινέτο, φλάουτο, μελόντικα, κρουστά) ο Apfelbaum φροντίζει να εξασφαλίσει την ερμηνευτική προβολή των πολυάριθμων συνεργατών του με εναλλασσόμενα σόλο και συχνές μεταπτώσεις ύφους και τέμπο στις κατά κανόνα μακροσκελείς συνθέσεις όπου συχνά επιχειρούνται δάνεια από την κλασική μουσική, τα blues, τα gospel, τη reggae και τη world music. Η συμμετοχή, τέλος, του Μαλιανού βοκαλίστα Abdoulaye Diabate σε δύο κομμάτια τονίζει την έθνικ διάσταση του ήχου των Hieroglyphics χωρίς να επισκιάζει την ακεραιότητα της jazz ταυτότητάς του.