Εννέα προσωπικά άλμπουμ από το 1997 και κάμποσα με τους Gastr Del Sol, Bastro και Squirrel Bait, δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητη παραγωγή για έναν τραγουδοποιό που δρα μετά τη δεκαετία του ’70. Ιδιαίτερα, μάλιστα, αν πρόκειται για τον Αμερικανό David Grubbs που έχει πάντοτε κάτι ενδιαφέρον να πει. Αυτή τη φορά μας προϊδεάζει από τον […]
Εννέα προσωπικά άλμπουμ από το 1997 και κάμποσα με τους Gastr Del Sol, Bastro και Squirrel Bait, δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητη παραγωγή για έναν τραγουδοποιό που δρα μετά τη δεκαετία του ’70. Ιδιαίτερα, μάλιστα, αν πρόκειται για τον Αμερικανό David Grubbs που έχει πάντοτε κάτι ενδιαφέρον να πει. Αυτή τη φορά μας προϊδεάζει από τον τίτλο του νέου του δίσκου για την προσπάθειά του να λύσει το γρίφο του τέλειου τραγουδιού, εκκινώντας από καθαρόαιμες rock εμπνεύσεις, οι οποίες εμπλουτίζονται με folk και pop αποχρώσεις και την αναμενόμενη, πλέον, πειραματική διάθεση. Συνοδοιπόρος του είναι ο Rick Moody, με τον οποίο είχε επιτυχημένα συνεργαστεί στο «Rickets & Scurvy» (2002). Συνεπώς, δεν είναι τυχαίο ότι και στη δουλειά τους αυτή η αρχή γίνεται με συμβατικότερες συνθέσεις, όπως οι «Knight Errant» και «Magnificence As Such», οι οποίες μετά τα μέσα του δίσκου λοξοδρομούν όλο και περισσότερο προς πειραματικότερα μονοπάτια, με προεξάρχουσα την ψυχεδελική αλά Doors και Pink Floyd «The Neophyte» και τη «Hurricane Season».