Δεκαεπτά στάσεις στο λαϊκό τραγούδι, με ευχάριστες και δυσάρεστες εκπλήξεις. Το ευχάριστο κομμάτι εντοπίζεται στις λαϊκές φωνές (παλαιότερες και νεότερες) που προσεγγίζουν με ήθος και σεμνότητα τα τραγούδια. Το δυσάρεστο έχει να κάνει με την εμμονή αυτών που επιμελούνται τις συλλογές να… τσουβαλιάζουν τους καλλιτέχνες. Εν προκειμένω, οι ιδιαίτερες επιδόσεις της Βενετσάνου ή της Γιαννάτου […]
Δεκαεπτά στάσεις στο λαϊκό τραγούδι, με ευχάριστες και δυσάρεστες εκπλήξεις. Το ευχάριστο κομμάτι εντοπίζεται στις λαϊκές φωνές (παλαιότερες και νεότερες) που προσεγγίζουν με ήθος και σεμνότητα τα τραγούδια. Το δυσάρεστο έχει να κάνει με την εμμονή αυτών που επιμελούνται τις συλλογές να… τσουβαλιάζουν τους καλλιτέχνες. Εν προκειμένω, οι ιδιαίτερες επιδόσεις της Βενετσάνου ή της Γιαννάτου τοποθετούνται πλάι σε αμήχανες διασκευές, όπως αυτή των Apurimac («Η σκούνα») ή η ρέγκε εκδοχή ενός τραγουδιού του Χιώτη με τον Ν.Ζιώγαλα. Το υλικό του άλμπουμ προέρχεται από παλαιότερους δίσκους, κυρίως αφιερώματα στο παραδοσιακό τραγούδι ή σε συνθέτες, ενώ ακούγονται ακόμα τα τραγούδια του Ν.Μαυρουδή «Στα πέριξ» και της Βάσως Αλαγιάννη «Πού πάει η αγάπη όταν φεύγει».