Μοιάζει με στοίχημα. Με αφετηρία ορισμένα ποιήματα της Μαρίας Πολυδούρη -ανάμεσά τους το πολύ γνωστό «Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες» που υπήρχε και στα «Τραγούδια για τους Μήνες»- η Κατερίνα Παπαδοπούλου σπουδάζει το βυζαντινό μέλος, εμπνέεται από την παράδοση της ανατολικής Μεσογείου και δημιουργεί ένα πολύ ιδιαίτερο άλμπουμ. Ένα δίσκο στον οποίο το Αιγαίο […]
Μοιάζει με στοίχημα. Με αφετηρία ορισμένα ποιήματα της Μαρίας Πολυδούρη -ανάμεσά τους το πολύ γνωστό «Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες» που υπήρχε και στα «Τραγούδια για τους Μήνες»- η Κατερίνα Παπαδοπούλου σπουδάζει το βυζαντινό μέλος, εμπνέεται από την παράδοση της ανατολικής Μεσογείου και δημιουργεί ένα πολύ ιδιαίτερο άλμπουμ. Ένα δίσκο στον οποίο το Αιγαίο και ο Πόντος συναντούν τις μουσικές της Τουρκίας, της Συρίας ή της Αιγύπτου. Μολονότι αφορά περισσότερο στους μυημένους παρά στο ευρύ κοινό, το σύνολο εκπέμπει μια γοητεία. Ο χαρακτηριστικός ήχος της Ανατολής ταιριάζει τόσο με το λόγο της Ελληνίδας ποιήτριας όσο και με τους όμορφους στίχους των υπόλοιπων τραγουδιών, ενώ η ορχήστρα, που αποτελείται κυρίως από Τούρκους μουσικούς, υλοποιεί το όραμα της συνθέτιδος κατά τον καλύτερο τρόπο. Τελικά, εάν επρόκειτο για στοίχημα, η Κ.Παπαδοπούλου το έχει κερδίσει σε όλα τα επίπεδα. Τραγουδούν ακόμα οι Πελαγία Νικολαΐδου, Κάτια Παπαδοπούλου, Στάθης Νικολαΐδης, Γιώργος Ξυλούρης.