Τα βασισμένα στους ρυθμούς άλμπουμ ασφαλώς δεν είναι το σύνηθες για την προσανατολισμένη στην jazz και στη «νέα μουσική» ECM, όμως για χάρη του Manu Katche, του Γαλλοαφρικανού ντράμερ που έγινε διάσημος προτείνοντας ένα σαγηνευτικό αμάλγαμα των αφρικανικών ρυθμικών δομών με την προσέγγιση κλασικών ντράμερ της jazz όπως ο Jo Jones και ο Gene Krupa, […]
Τα βασισμένα στους ρυθμούς άλμπουμ ασφαλώς δεν είναι το σύνηθες για την προσανατολισμένη στην jazz και στη «νέα μουσική» ECM, όμως για χάρη του Manu Katche, του Γαλλοαφρικανού ντράμερ που έγινε διάσημος προτείνοντας ένα σαγηνευτικό αμάλγαμα των αφρικανικών ρυθμικών δομών με την προσέγγιση κλασικών ντράμερ της jazz όπως ο Jo Jones και ο Gene Krupa, είναι ξεκάθαρο ότι ο επικεφαλής της γερμανικής ετικέτας, παραγωγός Manfred Eicher, δεν είχε καμία αντίρρηση να κάνει μια εξαίρεση. Ο Manu (Emmanuel) Katche γεννήθηκε το 1958 στα περίχωρα του Παρισιού από οικογένεια με ρίζες στην Ακτή Ελεφαντοστού. Ξεκίνησε να σπουδάζει μουσική σε ηλικία πέντε ετών μελετώντας πιάνο. Στα ντραμς στράφηκε στα 14. Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 έγινε γνωστός από τις συνεργασίες του με καλλιτέχνες της pop, όπως ο Sting και ο Peter Gabriel. Το 1988 ο Eicher τον άκουσε να παίζει μαζί με τον Robbie Robertson και διέκρινε ότι η ταυτόχρονα μοντέρνα και αρχέγονη προσέγγισή του στην τέχνη των ρυθμών θα μπορούσε να δώσει πολύ ενδιαφέροντες καρπούς ενταγμένη στο πλαίσιο του αυτοσχεδιασμού. Ένα χρόνο μετά ο Katche έκανε την είσοδό του και στην jazz σκηνή παίζοντας στο πλευρό του Νορβηγού σαξοφωνίστα Jan Garbarek. Στο «Neighbourhood», πρώτο προσωπικό του άλμπουμ στην ECM, ο Katche παρουσιάζει έναν κύκλο δέκα νέων δικών του συνθέσεων πλαισιωμένος από δύο αναγνωρισμένους σολίστες -τον Garbarek και τον Πολωνό τρομπετίστα Tomasz Stanko- καθώς και από δύο νεότερους, υποσχόμενους μουσικούς, μέλη του κουαρτέτου του Stanko – τον πιανίστα Marcin Wasilewski και τον μπασίστα Slawomir Kurkiewicz. Το ρεπερτόριο του άλμπουμ χαρακτηρίζεται από την απλότητα, την αβίαστη ανάπτυξη, την ποιητική ευαισθησία και το στοχασμό πάνω στην ανταγωνιστική αλλά και συμπληρωματική σχέση ήχου-σιωπής, που αποτελούν χαρακτηριστικά γνωρίσματα του συνόλου της παραγωγής του Katche. Ρόλο πυρήνα σε κάθε σύνθεση παίζει μια σχετικά απλή ρυθμική ραχοκοκαλιά, που ακολουθεί γραμμική ανάπτυξη με σταθερό βήμα. Τα πνευστά την αγκαλιάζουν συνήθως επαναλαμβάνοντας μια βασική μουσική φράση, ενώ το πιάνο άλλοτε συμπλέει και άλλοτε λοξοδρομεί εντείνοντας το ενδιαφέρον. Στιγμές που ξεχωρίζουν είναι το σόλο του Garbarek στο «Number One», οι αναφορές στον Miles Davis του «Miles Away», η funk εξωστρέφεια του «Take Off And Land», ο ενδοσκοπικός επίλογος που γράφεται με το «Rose». Το «Neighbourhood» είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Γάλλου πιανίστα Michel Petrucciani (1962-1999).