Αξιζα μιας ευκαιρίας στην εθνική, λέει ο Αναστασίου-Δεν επιστρέφω στην Ελλάδα

66

Κατακτώντας και μαθηματικά το πρωτάθλημα Ολλανδίας με τη φανέλα του Αγιαξ, ο Γιάννης Αναστασίου έγινε ο πρώτος Ελληνας ποδοσφαιριστής που πανηγύρισε τον τίτλο με δύο διαφορετικούς συλλόγους, σε δύο διαφορετικές χώρες.

Είχε προηγηθεί ο «γύρος του θριάμβου» με την Αντερλεχτ στο Βέλγιο.

«Προσπαθούμε να συνέλθουμε, να ηρεμήσουμε, να… αποτοξινωθούμε από την πίεση, που για να είμαι ειλικρινής, ήταν μεγάλη τον τελευταίο καιρό» λέει στο ΑΠΕ ο Αναστασίου.

Και ο 31χρονος άσος προσθέτει:

«Προσωπικά είμαι ήρεμος, χαρούμενος και νοιώθω δικαιωμένος, για δύο λόγους.

» Αφενός γιατί κατάφερα να κερδίσω δύο τίτλους με δύο διαφορετικές ομάδες και αφετέρου, επειδή μπόρεσα να κάνω μεταγραφή σε μια ομάδα κορυφαίου επιπέδου, σε ηλικία απαγορευτική για τα δεδομένα του Αγιαξ».

Η μεταγραφή του στο εξωτερικό συνέτεινε στην αγωνιστική βελτίωσή του, που κάλλιστα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως εντυπωσιακή, σε όλα τα επίπεδα.

«Το πέρασμα από την Αντερλεχτ με έκανε να βελτιώσω τη νοοτροπία μου, αφού δούλεψα σε υψηλό επίπεδο όπου οι απαιτήσεις αλλά και οι συνθήκες εργασίας ήταν ανάλογες.

» Έγινα καλύτερος και σαν παίκτης, και ως άνθρωπος, έμαθα γαλλικά και ολλανδικά…

» Στο εξωτερικό άνοιξαν τα μάτια και το μυαλό μου, γιατί στην Ευρώπη το ποδόσφαιρο είναι τελείως διαφορετικό» λέει, χωρίς πάντως να ξεχωρίζει ιδιαίτερα κάποιον από τους προπονητές με τους οποίους συνεργάστηκε:

«Δεν μου αρέσει να ξεχωρίζω κάποιον προπονητή. Από όλους όσοι συνεργάστηκα στο εξωτερικό πήρα σημαντικά πράγματα, κυρίως σε θέματα τεχνικής και τακτικής όπου βελτιώθηκα πάρα πολύ.

» Την πρώτη μου χρονιά στην Αντερλεχτ δούλεψα με τον μακαρίτη Ζαν Ντοξ και τον βοηθό του, Φράνκι Βερκότερεν και ύστερα τον Αϊμέ Αντουένις.

» Στη Ρόντα συνάντησα τους Σεβ Βεργκόζεν, Ζορζ Λένκενς και Γουΐλιαμ Γλουτ, ενώ στον Αγιαξ βρήκα τον Ρόναλντ Κούμαν».

Τελικώς, ο Γιάννης Αναστασίου αποτελεί την απόλυτη επιβεβαίωση της ρήσης που αναφέρει πως «ουδείς προφήτης στον τόπο του».

Από τον Ακράτητο Ακροποταμιάς στην Πρέβεζα, και από εκεί στον Εθνικό και τον ΟΦΗ, ο δυναμικός επιθετικός βρήκε την ποδοσφαιρική «Ιθάκη» του στα πρωταθλήματα των Κάτω Χωρών.

Μέσα σε τέσσερα χρόνια κατέκτησε δύο πρωταθλήματα με ισάριθμες ομάδες, αγωνιζόμενος μάλιστα σε συγκροτήματα που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στα ποδοσφαιρικά δρώμενα της Ευρώπης.

«Πραγματικά, φαίνεται ότι στην περίπτωσή μου ισχύει η συγκεκριμένη παροιμία» λέει ο Αναστασίου.

«Εδώ εκτιμούν τελείως διαφορετικά το ποδόσφαιρο. Η παρουσία μου σε ομάδες επιπέδου Αγιαξ και Αντερλεχτ αποτελεί τη δικαίωσή μου.

» Στην Ελλάδα εκτιμούν πιο πολύ μια μεμονωμένη ενέργεια, μια θεαματική προσπάθεια, όμως εδώ προσέχουν τη συνολική δουλειά και το πως στέκεσαι στο γήπεδο από πλευράς τακτικής και πειθαρχίας».

» Έχω συμβόλαιο ενός έτους ακόμη με τον Αγιαξ, ενώ η ομάδα διατηρεί το δικαίωμα να το ανανεώσει για άλλο ένα. Ας τελειώσει πρώτα η ερχόμενη σεζόν, και βλέπουμε…

» Πολλά θα εξαρτηθούν από το πως θα νοιώθω τις δυνάμεις μου, γιατί δεν έχει σημασία να ανήκεις απλώς σε μια μεγάλη ομάδα, σημασία έχει να παίζεις και να πληροίς τις φιλοδοξίες σου ως αθλητής.

» Πιστεύω ότι θα κρεμάσω τα ποδοσφαιρικά μου παπούτσια στο εξωτερικό. Δεν έχω βλέψεις να γυρίσω στην Ελλάδα και πάντοτε, όταν μου γίνονταν νύξεις, φρόντιζα να απορρίπτω αυτό το ενδεχόμενο.

» Είμαι υπερήφανος που είμαι Ελληνας, όμως οι συγκρίσεις ανάμεσα στο επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος και τα δεδομένα που επικρατούν στο ολλανδικό πρωτάθλημα με κάνουν να σκέπτομαι ότι όσο αντέχω θα μείνω εδώ.

» Από το ελληνικό πρωτάθλημα δεν μου έχει λείψει τίποτα. Ισως, μόνο η ατμόσφαιρα της κερκίδας, ο φανατισμός…

» Ζώντας όμως εδώ συνειδητοποίησα ότι το ποδόσφαιρο πρέπει να το βλέπουμε σαν γιορτή, και όχι σαν πόλεμο που το βλέπουν στην Ελλάδα.

» Στη Δυτική Ευρώπη το ποδόσφαιρο είναι οργανωμένο, έχει υποδομές, ο ποδοσφαιριστής απολαμβάνει το σεβασμό των πάντων. Πιστέψτε με, έχω μιλήσει με πολλά από τους Έλληνες παίκτες που αγωνίζονται στο εξωτερικό, και κανένας από αυτούς δεν θέλει να επιστρέψει».

Το πέρας της αγωνιστικής περιόδου υπήρξε αποθεωτικό για τον «Αίαντα› του Αμστερνταμ, που επέστρεψε στο «θρόνο» του πρωταθλητή.

«Έβαλα μόνο τρία γκολ με τον Αγιαξ, αλλά θεωρώ πολύ σημαντικό αυτό που σημείωσα εναντίον της Ρόντα και διεύρυνα τον δείκτη του σκορ από 2-1 σε 3-1 (τελικό σκορ 4-2).

» Ήταν ένα φάουλ του Φαν ντε Φάαρτ και μια κεφαλιά δική μου, γυριστή και τεχνική. Δύσκολο γκολ…

» Ύστερα από εκείνο το ματς (είχε σημειώσει άλλο ένα γκολ) εναντίον της παλιάς μου ομάδας, η διαφορά από την Αϊντχόφεν έγινε 12 βαθμοί (ήταν στους 9) και ουσιαστικά… καθαρίσαμε το πρωτάθλημα».

Η εθνική ομάδα αποτελεί ένα άλλο, ιδιαίτερο κεφάλαιο στην καριέρα κάθε ποδοσφαιριστή. Παρά την αξιοπρόσεκτη παρουσία του στο βελγικό και το ολλανδικό – κατά κύριο λόγο – πρωτάθλημα, ο Γιάννης Αναστασίου δεν κατάφερε να συγκινήσει τον Ομοσπονδιακό τεχνικό, Οτο Ρεχάγκελ.

Παρά το ότι ο Γερμανός προπονητής δεν έχει ακόμη ανακοινώσει τα ονόματα των ποδοσφαιριστών που θα συνθέσουν την αποστολή του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος στην τελική φάση του Euro 2004, ο εξ Ηπείρου ορμώμενος επιθετικός δεν τρέφει αυταπάτες:

«Όπως δήλωσε ο ίδιος ο κ. Ρεχάγκελ στην ολλανδική τηλεόραση, έχει κάνει τις επιλογές του, και αυτές οι επιλογές τον έχουν δικαιώσει.

» Θα το ήθελα να είμαι μέλος της εθνικής, αλλά στο ποδόσφαιρο τα πράγματα δεν έρχονται πάντοτε όπως τα θέλεις γι αυτό πρέπει να κοιτάζουμε μπροστά.

» Κάθε ποδοσφαιριστής πιστεύει στον εαυτό του και τις ικανότητές του. Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα, άρα αν είχα τη δυνατότητα πρώτα θα ήθελα να με δω αγωνιζόμενο με το σύστημα που παίζει η εθνική Ελλάδας.

» Αν λοιπόν έβλεπα ότι μπορώ να ταιριάξω στη χημεία αυτής της ομάδας, τότε ναι, θα το πίστευα.

» Όπως και νάχει πάντως, θεωρώ ότι άξιζα κι εγώ μιας ευκαιρίας, θα μπορούσα να δοκιμαστώ σε κάποιο από τα φιλικά παιχνίδια. Ομως, από τη στιγμή που ο προπονητής έκρινε ότι δεν ανταποκρίνομαι στις απαιτήσεις του, δεν τίθεται θέμα.

» Εμαθα να σέβομαι τις επιλογές των τεχνικών, αφού ακριβώς γι αυτό τους έχει ανατεθεί η συγκεκριμένη θέση, για να παίρνουν αυτοί τη τελική απόφαση».

Και αφού ο λόγος για Πορτογαλία και Euro 2004, ποιά είναι η εκτίμηση του Αναστασίου για την προοπτική και της πιθανότητες της «γαλανόλευκης» ομάδας στα γήπεδα της Ιβηρικής χώρας;

«Τα τελευταία 2 χρόνια η νοοτροπία και η οργάνωση σε επίπεδο εθνικής ομάδας βελτιώθηκε σημαντικά. Πλέον, τους κοιτάζουμε όλους στα μάτια, αφού η εθνική δείχνει χαρακτήρα.

» Η συνολική παρουσία της λοιπόν την τελευταία διετία μας προϊδεάζει για κάτι θετικό στην Πορτογαλία, το οποίο όμως δεν μπορώ να προσδιορίσω, ούτε να οριοθετήσω.

» Πιστεύω ότι θα έχουμε μια καλή πορεία και πως η παρουσία μας θα είναι θετική».

Όσο για το τι οφείλουν να προσέξουν οι διεθνείς μας:

«Νους και σώμα είναι κουρασμένα ύστερα από την ολοκλήρωση μια αγωνιστικής περιόδου. Το καθαρό μυαλό θα παίξει λοιπόν μεγάλο ρόλο, γι αυτό οι παίκτες θα πρέπει να είναι συγκεντρωμένοι και όλα θα πάνε καλά».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ