Υψηλότεροι οι ρυθμοί ανάπτυξης στις «χώρες της Συνοχής» επισημαίνει ο Μ.Μπαρνιέ

27

Στα θετικά αλλά και στα αρνητικά αποτελέσματα των πολιτικών για την οικονομική και κοινωνική συνοχή που εφάρμοσε τα τελευταία χρόνια η ΕΕ, αναφέρεται η έκθεση που παρουσίασε την Τετάρτη στις Βρυξέλλες, ο επίτροπος Μισέλ Μπαρνιέ, εξ ονόματος της Ελληνίδας επιτρόπου Αννας Διαμαντοπούλου, αρμόδιας για το κοινωνικό ταμείο, και του Αυστριακού επιτρόπου Φραντς Φίσλερ, αρμόδιου για τη γεωργική πολιτική.

Με βάση τα αποτελέσματα αυτά, ο Γάλλος επίτροπος, αρμόδιος για την περιφερειακή πολιτική της ΕΕ, επιχειρηματολόγησε υπέρ της συνέχισης των πολιτικών συνοχής της ΕΕ και μετά τη διεύρυνση.

Σε ό,τι αφορά τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα των διαρθρωτικών πολιτικών της ΕΕ, ο Γάλλος επίτροπος υπογράμμισε ότι οι λεγόμενες χώρες της Συνοχής (Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία και Ισπανία) εμφάνισαν τα τελευταία χρόνια σημαντικά μεγαλύτερους ρυθμούς ανάπτυξης από αυτούς των άλλων κρατών-μελών. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται και στη σχετική έκθεση, οι τέσσερις χώρες της Συνοχής εμφάνισαν μεταξύ 1994 και 2001 μέσο ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης 3%, ενώ οι υπόλοιπες χώρες εμφάνισαν ρυθμό ανάπτυξης 2,5%.

Στην έκθεση γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στην Ελλάδα και την Πορτογαλία, όπου επισημαίνεται ότι με τη βοήθεια και των διαρθρωτικών πολιτικών της ΕΕ οι δύο αυτές χώρες αύξησαν σημαντικά την παραγωγική τους βάση και δημιούργησαν τις συνθήκες για τη σταθερή σύγκλιση του εισοδήματος των πολιτών τους με τα εισοδήματα των πολιτών των άλλων κρατών-μελών της ΕΕ.

Σε ό,τι αφορά ειδικότερα την Ελλάδα ο Γάλλος επίτροπος επισημαίνει ότι η αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας προσέγγισε το 3% ετησίως μεταξύ 1996 και 2002 και ότι η αύξηση αυτή ήταν διπλάσια από τη μέση αύξηση στα κράτη-μέλη της ΕΕ.

Από την άλλη πλευρά, στην έκθεση για την οικονομική και κοινωνική συνοχή αναφέρεται ότι οι διαρθρωτικές πολιτικές της ΕΕ είχαν λιγότερο θεαματικά αποτελέσματα, τόσο από πλευράς οικονομικής ανάπτυξης όσο και από πλευράς απασχόλησης στα ανατολικά κρατίδια της Γερμανίας, καθώς και στο ιταλικό Μετζοτζιόρνο.

Στα θετικά αποτελέσματα των διαρθρωτικών πολιτικών της ΕΕ εντάσσεται και η τόνωση των επενδύσεων στις τέσσερις χώρες της Συνοχής. Ειδικότερα, αναφέρεται ότι οι κοινοτικές ενισχύσεις οδήγησαν σε αύξηση των επενδύσεων κατά 9% στην Ελλάδα και την Πορτογαλία, 7% στο Μετζοτζιόρνο, 4% στα ανατολικογερμανικά κρατίδια και 3% στην Ισπανία.

Σε σχέση με το ύψος των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων αναφέρεται ότι για την περίοδο 1994-2001 αναλογούσαν στο 0,9% του ισπανικού ΑΕΠ και περίπου 2,5% του ελληνικού και του πορτογαλικού ΑΕΠ. Στην έκθεση για την οικονομική συνοχή επισημαίνεται επίσης ότι αν δεν υπήρχαν οι διαρθρωτικές ενισχύσεις της ΕΕ τότε το ελληνικό ΑΕΠ θα ήταν μικρότερο κατά 2%, το ισπανικό κατά 1,5%, το ιρλανδικό κατά 3% και το πορτογαλικό κατά 4,5%.

Οικονομική συνοχή

Πέρα όμως από αυτά τα θετικά αποτελέσματα, στην έκθεση αναφέρεται ότι η οικονομική συνοχή στην ΕΕ δεν έχει επιτευχθεί δεδομένου ότι η Ελλάδα και η Πορτογαλία εξακολουθούν να εμφανίζουν κατά κεφαλήν ΑΕΠ μικρότερο κατά 30% του μέσου κοινοτικού. Παράλληλα, όμως επισημαίνεται ότι με βάση τα στοιχεία του 2002 για πρώτη φορά η Ελλάδα ξεπερνά έστω και ελαφρώς την Πορτογαλία σε ό,τι αφορά το κατά κεφαλήν ΑΕΠ.

Στα αρνητικά καταγράφεται επίσης το περιορισμένο εύρος των ξένων επενδύσεων στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιταλία. Ειδικότερα, στην Ελλάδα και την Ιταλία οι ξένες επενδύσεις αναλογούν περίπου στο 1% του ΑΕΠ, στην Ισπανία περί το 1,5% και στην Πορτογαλία περί το 4%. Αντίθετα, η ροή των ξένων επενδύσεων είναι ιδιαίτερα σημαντική στην Ιρλανδία όπου αναλογεί στο 21% του ΑΕΠ καθώς και στην Ολλανδία και τη Δανία όπου φθάνουν το 14% του ΑΕΠ.

Φτώχεια, απασχόληση

Παρά όμως τις ξένες αυτές επενδύσεις ο κίνδυνος της φτώχειας είναι περισσότερο σημαντικός στην Ιρλανδία από ό,τι στην Ελλάδα. Σημειώνεται ότι ως κίνδυνος φτώχειας ορίζεται το ποσοστό του πληθυσμού μιας χώρας που κινδυνεύει να έχει εισόδημα μικρότερο από το 60% του μέσου εισοδήματος που υπάρχει στη χώρα αυτή. Έτσι, στην Ιρλανδία αναφέρεται ότι κινδυνεύει να βρεθεί σε συνθήκες φτώχειας περίπου το 22% του πληθυσμού, ενώ στην Ελλάδα, που βρίσκεται στην προτελευταία θέση μετά την Ιρλανδία, περίπου το 20% του πληθυσμού. Σημειώνεται επίσης, ότι στις χώρες-μέλη της ΕΕ κινδυνεύει να βρεθεί σε κατάσταση φτώχειας περίπου το 15% του πληθυσμού.

Ιδιαίτερα αρνητική είναι η εικόνα της Ελλάδας σε ό,τι αφορά τα ποσοστά απασχόλησης του πληθυσμού που βρίσκεται σε ηλικία εργασίας δηλαδή μεταξύ 16 και 65 ετών. Συγκεκριμένα, το 1996 είχε απασχόληση στην Ελλάδα μόνο το 54,9% αυτής της ομάδας του πληθυσμού, ενώ το 2002 ανήλθε στο 56,9%. Σε ό,τι αφορά την Ισπανία από το 47,6% το 1996 ανήλθε στο 58,4% το 2002, ενώ στην Ιρλανδία από το 54,9% το 1996 στο 65% το 2002. Σε ό,τι αφορά τα 15 κράτη-μέλη της ΕΕ το ποσοστό αυτό ανήλθε από το 59,9% το 1996 στο 64,2% το 2002.

Αναφορικά με τα ποσοστά ανεργίας, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύονται στην έκθεση, ήταν το 2002 10% για την Ελλάδα, 11,4% για την Ισπανία, 4,3% για την Ιρλανδία και 5,1% για την Πορτογαλία. Τέλος, ιδιαίτερα προβληματική εμφανίζεται η κατάσταση στην Ελλάδα σε ό,τι αφορά τις επενδύσεις στην έρευνα και την τεχνολογία, καθώς και στην κατάρτιση των εργαζομένων.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ