Ο Λευτέρης Βερυβάκης καταλαμβάνει τη θέση του Ευ.Γιαννόπουλου στη Βουλή
Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή ο δεύτερος επιλαχών από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ στη Β Αθηνών Λευτέρης Βερυβάκης. Ο κ. Βερυβάκης καταλαμβάνει τη θέση του πρώην υπουργού Ευάγγελου Γιαννόπουλου που απεβίωσε στις 4 Σεπτεμβρίου.
Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή ο δεύτερος επιλαχών από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ στη Β Αθηνών Λευτέρης Βερυβάκης. Ο κ. Βερυβάκης καταλαμβάνει τη θέση του πρώην υπουργού Ευάγγελου Γιαννόπουλου που απεβίωσε στις 4 Σεπτεμβρίου.
Του κ. Βερυβάκη προηγείτο ο δήμαρχος Νέας Ιωνίας Αττικής Γιάννης Χαραλάμπους, ο οποίος ωστόσο με σχετική επιστολή του προς τον πρόεδρο της Βουλής Απ.Κακλαμάνη δήλωσε ότι θα παραμείνει στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Ο δικηγόρος Ελ.Βερυβάκης γεννήθηκε στα Χανιά στις 21/1/1935. Το 1964 διετέλεσε πρόεδρος της Νεολαίας της Ένωσης Κέντρου. Τον Ιούνιο του 1967 συνελήφθη στην Αθήνα από τη δικτατορία των συνταγματαρχών και κρατήθηκε και βασανίστηκε τρεις μήνες στην Ασφάλεια Προαστίων ως στέλεχος της αντιδικτατορικής οργάνωσης «Εθνικό Κίνημα Δημοκρατικής Αντιστάσεως».
Στις 21 Αυγούστου του ίδιου έτους καταδικάστηκε σε φυλάκιση 13 ετών (κατά συγχώνευση 9). Κρατήθηκε στις φυλακές Αβέρωφ και Αίγινας περίπου επτά μήνες, αλλά αφέθηκε ελεύθερος με την αμνηστία του Δεκεμβρίου. Τον Αύγουστο του 1968 συνελήφθη εκ νέου μετά την απόπειρα κατά του δικτάτορα Παπαδόπουλου. Ανακρίθηκε στην Ασφάλεια Αθηνών και την ΕΣΑ, όπου κρατήθηκε έως ότου το στρατοδικείο της Αθήνας τον καταδίκασε σε ισόβια κάθειρξη για παράβαση του νόμου Α.Ν.509.
Το 1973 απελευθερώθηκε με την αμνηστία του Αυγούστου, αφού προηγουμένως είχε από το 1968 φυλακιστεί στον Κορυδαλλό, την Αίγινα, την Κέρκυρα, το Επταπύργιο και τα Τρίκαλα. Μέλος του ΠΑΣΟΚ από το 1974, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Β Αθήνας το 1977 με το ψηφοδέλτιο του Κινήματος.
Το 1981 ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα στην πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ως υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων. Ακολούθως, ανέλαβε υπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων (έως 21/9/1984) και υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων (έως 26/7/1985), υπουργός Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας (έως 25/4/1986) και υπουργός Δικαιοσύνης (έως 23/9/1987).
Στις 24 Σεπτεμβρίου 1990, στο 2ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής. Στις 20 Δεκεμβρίου 1993 εξελέγη αναπληρωματικό μέλος του προεδρείου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ. Στις 17 Απριλίου 1994, στο 3ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, επανεξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.