Ο Αλ.Γιωτόπουλος σπάει τη σιωπή του υπερασπιζόμενος τον «πολιτικό αγώνα» της 17Ν
Προκλητικό ύφος, δίχως ωστόσο να παραδέχεται τη συμμετοχή του στη 17Ν, υιοθετεί ο Αλ.Γιωτόπουλος σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Λαμιακός Τύπος», επιτιθέμενος κατά αστυνομίας και κομμάτων, και υπερασπιζόμενος τον «ένοπλο πολιτικό αγώνα» της 17Ν.
Προκλητικό ύφος, δίχως ωστόσο να ακολουθείται από παραδοχή της συμμετοχής του στη 17Ν, υιοθετεί ο Αλεξανδρος Γιωτόπουλος σε συνέντευξή του που δημοσιεύεται το Σάββατο στην εφημερίδα «Λαμιακός Τύπος». Ο φερόμενος ως καθοδηγητής της οργάνωσης, εξαπολύει πυρά κατά αστυνομίας και πολιτικών κομμάτων, υπερασπιζόμενος τον «ένοπλο πολιτικό αγώνα» της 17Ν.
Αποποιούμενος τις κατηγορίες των Αρχών ότι αποτελεί τον αρχηγό της τρομοκρατικής οργάνωσης, ο Αλ.Γιωτόπουλος αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «ο ρόλος του αρχηγού είναι αστυνομικό κατασκεύασμα, συμπληρώνοντας: «Ένας αστυνομικός εγκέφαλος δεν μπορεί να καταλάβει οργάνωση χωρίς αρχηγό. Τώρα πια είναι γνωστό ότι η αστυνομία με θεωρούσε αρχηγό της 17Ν τουλάχιστον από τα τέλη του 2000».
«Προκατασκευασμένα τα ευρήματα»
«Είχε ανακρίνει συγγενείς μου, που δεν τους είχα γνωρίσει ποτέ ή παλιούς γνωστούς μου από τη Γαλλία. Ερεύνησαν σπίτια συγγενών μου, εν αγνοία τους και προσπάθησαν να στήσουν προβοκάτσιες. Ασφαλίτες ή ξένες μυστικές υπηρεσίες με παρακολουθούσαν από τα Χριστούγεννα του 2001 και το τελευταίο τετράμηνο πριν τη σύλληψή μου, δύο φορές τηλεφώνησαν στο σπίτι μου, ζητώντας τον Αλέξανδρο» δηλώνει ο «Λάμπρος» της 17Ν.
Και συνεχίζει: «Διαπίστωσαν ότι δεν είχα καμμία σχέση με παράνομες οργανώσεις και εκμεταλλεύθηκαν την, μάλλον τυχαία έκρηξη στον Πειραιά, για να με δέσουν, όπως είπαν, με τα προκατασκευασμένα ευρήματα. Η αστυνομία ψάχνοντας αρχηγό, με ένα σύμφωνα με τις καταθέσεις του μέλος της 17Ν σοβαρά τραυματισμένο στα χέρια του, σχεδόν τυφλό, με ελαττωμένη ακοή και σε άμεσο κίνδυνο ζωής, μπορούσε βέβαια να κάνει τις απαιτούμενες κατασκευές που με αλυσιδωτούς εκβιασμούς τις μετέτρεψε σε καταθέσεις προσώπων».
«Δεν είναι τρομοκρατική η δράση της 17Ν»
Όσον αφορά στις ενέργειες της 17 Νοέμβρη, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος αναφέρει ότι «η δραστηριότητα της 17Ν και άλλων τρομοκρατικών οργανώσεων γεννήθηκε φυσιολογικά από τις εντάσεις και τις ταξικές αντιθέσεις της ελληνικής κοινωνίας, από την ανικανότητα της αστικής τάξης να επιλύσει κατά την μεταπολίτευση τα χρόνια προβλήματά της, από την προϊούσα απαξίωση των ελίτ».
Σε άλλο σημείο της συνέντευξής του επισημαίνει ότι «οι βίαιες ενέργειες της 17Ν θα ήταν τρομοκρατία αν στόχευαν διακριτικά και τυφλά στον κόσμο, πράγμα που δεν έγινε ποτέ σε κανένα απολύτως τμήμα των λαϊκών στρωμάτων, που δεν ένιωσε ανασφάλεια ή φόβο από τη δράση της 17Ν. Η δραστηριότητα της 17Ν ήταν ένοπλος πολιτικός αγώνας, αντάρτικο πόλης με διακηρυγμένο στόχο της ανατροπής του καπιταλιστικού καθεστώτος για ένα αντιγραφειοκρατικό σοσιαλισμό με λαϊκή εξουσία. Αυτό αποδεικνύεται όχι μόνο από τα κείμενα».
Αναφερόμενος στην τρομοκρατία ισχυρίζεται ότι είναι η «τυφλή βία των κατασταλτικών μηχανισμών εναντίον των λαϊκών κινητοποιήσεων», ενώ σημειώνει ότι «η ένοπλη βία αντλεί τη νομιμοποίησή της από τα εγκλήματα των πολιτικών ελίτ». Τονίζει, δε, ότι «η άποψη ότι επαναστάτες αγωνιστές είναι κοινοί εγκληματίες δεν είναι καινούργια. Είναι διαχρονικό φαινόμενο. Μπορεί να μην έχουμε Τουρκοκρατία, η εθνική μας ανεξαρτησία όμως είναι από ισχνή έως ανύπαρκτη».
Και «κατηγορώ» για τις συνθήκες κράτησης
Ο «Λάμπρος» της 17Ν αναφέρεται και στις συνθήκες κράτησής του στις φυλακές Κορυδαλλού, τονίζοντας ότι «είναι ο μόνος κρατούμενος που βρίσκεται σε παράνομο καθεστώς πλήρους απομόνωσης για πάνω από δύο μήνες, εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, αφού και στο χώρο προαυλισμού είναι μόνος».
»Η κατάσταση αυτή αντί να βελτιώνεται, όπως υπόσχονται οι αρμόδιοι επιδεινώνεται. Μου αλλάζουν συνεχώς χώρο προαυλισμού, χειροτερεύουν οι ώρες επικοινωνίας με το συνήγορό μου, περιορίζουν τις επισκέψεις της συντρόφου μου από δύο ημίωρα την εβδομάδα σε ένα, περιορίζουν την τηλεφωνική επικοινωνία από απεριόριστη που ήταν, σε ουσιαστικά τρία άτομα. Ο λόγος αυτής της ειδικής μεταχείρισης είναι προφανής, θέλουν μέσω της συνεχούς απομόνωσης να μου προκαλέσουν ψυχολογικές διαταραχές» καταλήγει.
Το «Τάμα» μια θεατρική εμπειρία που υπόσχεται να συγκινήσει και να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον των θεατών. Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να την απολαύσει για λίγες παραστάσεις στο Σύγχρονο Θέατρο.