Η φτώχεια κρατά μακριά από το σχολείο ένα εκατομμύριο παιδιά στην Τουρκία
Αυτή την εβδομάδα τα σχολεία δεν άνοιξαν μόνο στην Ελλάδα αλλά και στη γειτονική Τουρκία, όπου περίπου δεκατέσσερα εκατομμύρια παιδιά ξεκίνησαν τη νέα τους σχολική χρονιά, αλλά και ένα εκατομμύριο άλλα παιδιά δεν βρέθηκαν μαζί τους. Αντίθετα, ήταν υποχρεωμένα να δουλέψουν σε εργοστάσια, χωράφια, καταστήματα και στους δρόμους.
Αυτή την εβδομάδα τα σχολεία δεν άνοιξαν μόνο στην Ελλάδα αλλά και στη γειτονική Τουρκία, όπου περίπου δεκατέσσερα εκατομμύρια παιδιά ξεκίνησαν τη νέα τους σχολική χρονιά, αλλά και ένα εκατομμύριο άλλα παιδιά δεν βρέθηκαν μαζί τους. Αντίθετα, ήταν υποχρεωμένα να δουλέψουν σε εργοστάσια, χωράφια, καταστήματα και στους δρόμους.
Το τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα προβλέπει οκτώ χρόνια βασικής εκπαίδευσης. Οπως αναφέρουν την Παρασκευή σε δημοσίευμά τους οι New York Times, κάθε χρόνο όλο και περισσότερα παιδιά εγκαταλείπουν το σχολείο μετά το τέλος του πέμπτου χρόνου. Αυτό συμβαίνει όχι μόνο γιατί τα παιδιά πρέπει να δουλέψουν ή γιατί οι γονείς δεν εκτιμούν το σχολείο, αλλά και επειδή τα περισσότερα από τα 30.000 χωριά της χώρας δεν έχουν σχολεία για τα υπόλοιπα τρία χρόνια των μαθημάτων. Η μεταφορά των μαθητών σε σχολεία άλλων πόλεων κοστίζει πολύ ακριβά για τις φτωχές οικογένειες.
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι τα κορίτσια, ιδιαίτερα αυτά που προέρχονται από φτωχές αγροτικές οικογένειες, έχουν διπλάσιες πιθανότητες να σταματήσουν το σχολείο από ό,τι τα αγόρια. Με βάση τα στατιστικά στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας, σχεδόν το 50% του γυναικείου πληθυσμού της χώρας είναι αναλφάβητο.
Το πρόβλημα όμως δεν εντοπίζεται μόνο στις φτωχές επαρχίες. Ακόμα και στην Κωνσταντινούπολη ή την Αγκυρα, όπου υπάρχει μεγαλύτερη συγκέντρωση πλούτου και το βιοτικό επίπεδο είναι υψηλότερο, η κατάσταση δεν διαφέρει πολύ, αφού τα έξοδα για τους γονείς που επιθυμούν να σπουδάσουν τα παιδιά τους σε δημόσιο σχολείο είναι μεγάλα.
Χαρακτηριστικό είναι το ότι τα περισσότερα σχολεία υποχρεώνουν τους μαθητές να φορούν ποδιές, των οποίων οι τιμές κυμαίνονται από 75 μέχρι 80 δολάρια (28.500 – 30.400 δρχ.). Αλλα τόσα υπολογίζεται ότι είναι τα έξοδα για βιβλία και γραφική ύλη. Πολλές φορές οι γονείς είναι υποχρεωμένοι να καταβάλλουν στους αρμοδίους των σχολείων 200 – 300 δολάρια (66.000 – 114.000 δρχ.) «κάτω από το τραπέζι» για κάθε παιδί, λόγω επιπρόσθετων εξόδων που δεν καλύπτονται από την κυβέρνηση.
Και εδώ εντοπίζεται το μεγαλύτερο πρόβλημα. Οι κρατικές δαπάνες γίνονται κυρίως για την ενίσχυση της άμυνας της χώρας παρά για την παιδεία. Αποτέλεσμα; Κάθε τάξη αριθμεί 64 μαθητές κατά μέσο όρο. Οι 525.000 Τούρκοι δάσκαλοι έχουν μηνιαίο εισόδημα περίπου 300 δολάρια (114.000 δρχ.) έκαστος, ποσό που μετά βίας ξεπερνά το κατά κεφαλήν ετήσιο εισόδημα, που ανέρχεται περίπου στα 3.000 δολάρια (1.140.000 δρχ.).
Τη στιγμή που η Γερμανία ξοδεύει για κάθε μαθητή 817 δολάρια ετησίως (περίπου 310.000 δρχ.) και η Ελλάδα 240 (περίπου 91.000 δρχ.), στην Τουρκία το αντίστοιχο ποσό αγγίζει μόλις τα 90 δολάρια (περίπου 34.000 δρχ.).
Στελέχη της ένωσης εκπαιδευτικών της χώρας κάνουν λόγο για διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες σχετικά με την πρόσληψη νέων δασκάλων και τη δημιουργία νέων σχολικών συγκροτημάτων. Θεωρούν ότι η κάλυψη αυτών των αναγκών θα καταστήσει δυνατή τη μείωση των μαθητών στις τάξεις, ώστε το μάθημα να γίνει αποδοτικότερο. Παρ όλα αυτά, θα πρέπει να γίνουν πολλά βήματα ακόμα…
Η Γεωργία Νταγάκη μας προσκαλεί την Παρασκευή 24 Απριλίου σε ένα μουσικό ταξίδι που συμπυκνώνει 20 χρόνια δημιουργικής πορείας, αναζήτησης και εξέλιξης.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Δευτέρα 20.04.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/04/vladyslav-tobolenko-i5v1q3XxhgQ-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442