Πέθανε την Παρασκευή σε ηλικία 67 ετών ο μουσικοσυνθέτης Ακης Πάνου από καρκίνο στο πάγκρεας. Την τελευταία του πνοή άφησε στις 12:45 στο Ευγενίδιο Θεραπευτήριο, όπου νοσηλευόταν τους τελευταίους μήνες.
Πέθανε την Παρασκευή σε ηλικία 67 ετών ο μουσικοσυνθέτης Ακης Πάνου από καρκίνο στο πάγκρεας. Την τελευταία του πνοή άφησε στις 12:45 στο Ευγενίδιο Θεραπευτήριο, όπου νοσηλευόταν τους τελευταίους μήνες.
Ο Ακης Πάνου γεννήθηκε το 1933 στην Αθήνα. Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους Ελληνες λαϊκούς μουσικοσυνθέτες. Με τη μουσική ασχολήθηκε από μικρός. Σε ηλικία μόλις εννέα ετών ήξερε να παίζει μαντολίνο και το 1946 σε ηλικία 13 ετών έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο πάλκο του Αλκαζάρ.
Συνεργάστηκε με τα σημαντικότερα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού, ανάμεσα στους οποίους ήταν ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, ο Στράτος Διονυσίου, η Βίκυ Μοσχολιού, η Πόλυ Πάνου, η Καίτη Γκρέι, ο Μιχάλης Μενιδιάτης, ο Γιώργος Νταλάρας.
Ο πρώτος του δίσκος κυκλοφόρησε το 1957 με τίτλο Το παιδί μου απόψε κλαίει και καθιερώθηκε στη δεκαετία του 60 με την επιτυχία Θα πουλήσω το ρολόι.
Η αυθεντικότητα και η πρωτοτυπία του έργου του αλλά και η πληρότητά του ως τραγουδοποιού, αφού τόσο οι στίχοι όσο και η μουσική των τραγουδιών του ήταν δικοί του, τον κατατάσσουν στα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.
Ανθρωπος απλός, μοναχικός, συχνά είχε παρεξηγηθεί για τις ιδιόρρυθμες απόψεις του για τη ζωή. Σε κάποια από τις συνεντεύξεις που είχε παραχωρήσει κατά καιρούς, είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ότι αυτά που η κοινωνία θεωρεί κολάσιμα δεν τα θεωρώ ελαττώματά μου, αλλά αντίθετα υπάρχουν άλλες κολάσιμες πράξεις που η κοινωνία παραβλέπει.
Συγκλόνισε την κοινή γνώμη όταν, την 1η Αυγούστου 1997, σκότωσε τον 30χρονο φίλο της κόρης του Ελευθερίας, Σωτήρη Γιαλαμά, στη Λεύκη Ξάνθης.
Το Μάρτιο του 1998 καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη και οδηγήθηκε στις φυλακές Κομοτηνής. Η παραμονή του στη φυλακή επιδείνωσε την κατάσταση της υγείας του.
Ανάμεσα στα τραγούδια του που έγιναν μεγάλες επιτυχίες είναι Η ζωή μου όλη, Δε θέλω τη συμπόνια κανενός, Η πιο μεγάλη ώρα, Ηταν ψεύτικα, Θα κλείσω τα μάτια, Δεν κλαίω για τώρα, Στο σταθμό του Μονάχου, Δυο πόρτες έχει η ζωή, Ηρθε χειμώνας.