Εθνική: Ο… παγκίτης Κωνσταντέλιας των 109 λεπτών, μια παλιά «αλητεία» και η καταστροφική «αρχή της παλαιότητας»

Η Εθνική Ελλάδος ξεκίνησε με… αριστερό τις φιλικές υποχρεώσεις της. Επιβεβαιώνοντας πως δεν υπάρχει καμία πρόθεση για «ανανέωση» και «προετοιμασία της επόμενης ημέρας», όπως διαρκώς ακούμε μετά τον αποκλεισμό από τα τελικά του Μουντιάλ 2026. Μια αποτυχία σκληρή. Μια χαμένη ευκαιρία από εκείνες που δεν βρίσκεις κάθε μέρα. Αλλά και ένα μήνυμα που, εάν δεν υπάρξει κάποια δραστική αλλαγή στην προσέγγιση του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος και τη στόχευση, δείχνει ότι δεν έχει ληφθεί. Από κανέναν από τους αρμοδίους.

Η φιλική ήττα από την Παραγουάη δεν είναι καταστροφή. Ούτε προφανώς κρίνει κάτι. Αλλά την ίδια στιγμή, φαίνεται ότι είναι ένας «μπούσουλας» για όσα έρχονται, τόσο από τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς όσο και από εκείνους που τρέχουν τα θέματα του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος. Ο εθνικός εκλέκτορας έχει ξεκαθαρίσει σε κάθε τόνο ότι για τη δική του ποδοσφαιρική λογική, η ομάδα που πέτυχε στο Nations League και απέτυχε στα προκριματικά του Μουντιάλ, είναι η «ομάδα του». Δεν θεωρεί ότι χρειάζονται νέα πρόσωπα. Δεν θεωρεί ότι η ανανέωση είναι συνώνυμο με νέο «αίμα» στην Εθνική. Ή έστω με το να δώσει τα ηνία στους ήδη υπάρχοντες «Νέους».

Η άνευρη και ξεκάθαρα χωρίς σπίθα και δίψα εικόνα της Εθνικής κόντρα στην Παραγουάη, σε συνδυασμό με τις επιλογές στην 11άδα, είναι ένα ηχηρό μήνυμα για όσα συμβαίνουν. Ο Γιοβάνοβιτς μίλησε με στενοχώρια και προβληματισμό στο φινάλε του αγώνα. Αλλά την ίδια στιγμή, δεν προκύπτει από πουθενά ότι ενδιαφέρεται να προχωρήσει σε κινήσεις ουσίας, που θα αλλάξουν την εικόνα ή θα δώσουν νέα πνοή στο σύνολο.

Και μόνο το γεγονός ότι η Εθνική, στην πρώτη της εμφάνιση μετά τον αποκλεισμό, εμφανίστηκε με Κουρμπέλη στο «6» και Μπακασέτα στο «10», είναι αντικείμενο σκέψης. Πόσο μάλλον όταν ο δεύτερος έχει σταματήσει πλέον να αγωνίζεται στη συγκεκριμένη θέση ακόμη και στην ομάδα του. Ετσι, το βράδυ της Παρασκευής το… 6-8άρι του Ράφα Μπενίτεθ στον Παναθηναϊκό, έπαιξε 10άρι στην Εθνική Ελλάδος. Και την ίδια στιγμή, ο κορυφαίος Ελληνας ποδοσφαιριστής αυτή τη στιγμή, έμεινε ξανά στον πάγκο. Και το «ξανά», είναι η λέξη κλειδί σε ό,τι έχει να κάνει με τον Κωνσταντέλια.

Προφανώς το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα δεν είναι θέμα ενός προσώπου. Αλλά ο χειρισμός του ποδοσφαιριστή του ΠΑΟΚ από την Εθνική, είναι ενδεικτικός των σκέψεων, αλλά και των προσώπων στα οποία δείχνει (και λογικά θα συνεχίσει να δείχνει) εμπιστοσύνη το τεχνικό επιτελείο. Και αυτό επιβεβαιώνεται με απλούς αριθμούς. Ο Κωνσταντέλιας έχει αγωνιστεί 18 φορές με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, τις 12 επί εποχής Γιοβάνοβιτς. Σε αυτές τις 12 συμμετοχές, έχει ξεκινήσει βασικός μόλις 4 φορές. Και συνολικά, δεν έχει παίξει ποτέ πάνω από 70 λεπτά. Για την ακρίβεια έχει 45 ή περισσότερα λεπτά, μόλις σε 5 αγώνες με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα. Ενώ μετά το έπος της Γλασκόβης στο Nations League, τον Μάρτιο του 2025, όταν οδήγησε την Εθνική στο 3-0 επί της Σκοτίας και στην άνοδο, ουσιαστικά επέστρεψε στα… βασικά. Αποτελώντας αλλαγή του Μπακασέτα.

Είναι ενδεικτικό ότι στα προκριματικά του Μουντιάλ έπαιξε 18 λεπτά στο 5-1 επί της Λευκορωσίας, 45 λεπτά στην εντός έδρας ήττα με 3-0 από τη Δανία, 19 λεπτά με τη Σκοτία εκτός έδρας και 27 λεπτά στη Δανία! Με μια απλή πρόσθεση προκύπτει ότι στα καταστροφικά προκριματικά της Εθνικής, ο Κωνσταντέλιας αγωνίστηκε συνολικά μόλις 109 λεπτά σε τέσσερις αγώνες! Ξεκινώντας βασικός μόνο κόντρα στη Δανία, όταν και αντικαταστάθηκε στο ημίχρονο.

Η αποτυχία διαχείρισης/προσαρμογής/ενσωμάτωσης του Κωνσταντέλια είναι από μόνη της μια πολύ σοβαρή παράμετρος στην επιτυχία/αποτυχία της Εθνικής. Κανείς δεν μπορεί να πείσει ότι ένας τόσο ταλαντούχος ποδοσφαιριστής, που δείχνει στην ομάδα του ότι μπορεί και να αμυνθεί με σοβαρότητα, δεν… χωράει στο αρχικό σχήμα της Εθνικής Ελλάδος. Πόσο μάλλον όταν όλοι περιμένον να δουν κάποια στιγμή να παίζει μαζί η απίθανη τριάδα Κωνσταντέλιας, Τζόλης, Καρέτσας.

Δεν είναι μακριά η εποχή που ο πιο χαρισματικός Ελληνας ποδοσφαιριστής εξωθήθηκε -από το «σύστημα» που επικρατούσε στην Εθνική- στο να αποχωρήσει και να ρίξει μαύρη πέτρα πίσω του. Οσα έγιναν με τον Κώστα Φορτούνη, τον τρόπο που η (τότε) ΕΠΟ και τα… εργαλεία της του πήραν το περιβραχιόνιο, ακυρώνοντας μια διαδικασία 10ετιών στην επιλογή αρχηγού, ο τρόπος που προσπάθησαν να τον απαξιώσουν (εσωτερικά) και οι αλητείες (κυριολεκτικά) που έλαβαν χώρα εκείνο το διάστημα, είναι παράδειγμα προς αποφυγή για το μέλλον του Κωνσταντέλια στην Εθνική. Και αυτό δεν έχει να κάνει με τον Γιοβάνοβιτς, αλλά με τη συνολική διαχείριση των αξιών της Εθνικής.

Εάν φτάσουμε στο σημείο να ακούμε και να γίνει… επικρατούσα η (παράλογη και αντιποδοσφαιρική) άποψη εκείνων που βλέπουν ως «πρόβλημα» το να υπάρχει πληθώρα επιθετικού ταλέντου στην Εθνική, τότε καλά ξεμπερδέματα. Η Ελλάδα έχει παίκτες. Εχει ταλέντο. Εχει παιδιά με χάρισμα στην επίθεση. Θα πρέπει να βρει τρόπο να τους αφομοιώσει. Χωρίς να βιάζεται η λογική ή να επικρατεί η «αρχή της παλαιότητας». Η οποία δεν έχει καμία πραγματική αξία, πέρα από το να ικανοποιούνται/συντηρούνται συγκεκριμένες περιπτώσεις. Οι οποίες στο τέλος της ημέρας αποτελούν τροχοπέδη στην εξέλιξη της Εθνικής. Ας μην επεκταθούμε με συγκεκριμένα πρόσωπα και παραδείγματα, γιατί θα γράψουμε βιβλίο.

Η Εθνική έχει ταλέντο. Εχει υλικό. Εχει παιδιά που έρχονται. Εχει παιδιά με προσωπικότητα. Παιδιά με παραστάσεις και χρόνο συμμετοχής. Εχει παίκτες, εντός και εκτός συνόρων, που αξίζουν να είναι μέρος της διαδικασίας ανοικοδόμησης. Η βάση υπάρχει. Τα «υλικά» είναι τα καλύτερα που είχαμε ποτέ ως χώρα. Ταλέντο σε όλα τα επίπεδα. Είναι θέμα σωστών επιλογών, σωστής χημείας, κατανομής ρόλων και δικαιοσύνης. Με το τελευταίο να αποτελεί βάση κάθε επιτυχημένης συνταγής που περιλαμβάνει ανθρώπους και όχι… λαχανικά.