Ο Κάιλ Χάινς που αγωνίζεται στην Αρμάνι Μιλάνο, σε δηλώσεις στη Gazzeta dello Sport μίλησε για την καριέρα του στην Ευρώπη και όπως ήταν αναμενόμενο δεν μπορούσε να μην έχει «ερυθρόλευκο» άρωμα.
Ο 36χρονος σέντερ, αποθέωσε τον Βασίλη Σπανούλη, λέγοντας πως είναι ένας θρύλος της Euroleague, ενώ ανέφερε έμαθε πάρα από εκείνον όσο διάστημα αγωνιζόταν στον Ολυμπιακό.
Οι δυο τους συνυπήρξαν στον Ολυμπιακό από το 2011 μέχρι το 2013, όπου κατέκτησαν δύο σερί ευρωπαϊκά τρόπαια και ένα πρωτάθλημα.
Επιπλέον είπε και τους πέντε προσωπικούς του κανόνες, που τον έχουν βοηθήσει να φτάσει στο επίπεδο που είναι σήμερα.
Αναλυτικά οι δηλώσεις του Χάινς:
«Ο Βασίλης Σπανούλης, ένας θρύλος της EuroLeague. Μου έμαθε τα πάντα στα αποδυτήρια και στο γήπεδο. Οι ασίστ του με «μύησαν»»
«Στην πρώτη μου σεζόν στην EuroLeague, 2010-2011, έπαιξα πολύ καλά με την Μπάμπεργκ κόντρα στον Ολυμπιακό, οπότε μπήκα στο… ραντάρ του ελληνικού συλλόγου».
«Προσωπικά, έχω πέντε κανόνες. Πρώτον: η ικανότητα να ξεπερνάς τις αντιξοότητες κατά τη διάρκεια των αγώνων. Το δεύτερο: συνέπεια, συνέχεια απόδοσης σε ένα παιχνίδι και καθ ‘όλη τη διάρκεια της σεζόν.
Τρίτον: να εμπιστεύεσαι, να πιστεύεις, να εμπιστεύεσαι τους συμπαίκτες σου, το προπονητικό επιτελείο και τα στελέχη. Τέταρτος κανόνας: υπομονή, θα υπάρξουν κακές στιγμές κατά τη διάρκεια της σεζόν και δεν πρέπει να αισθανθείς απαισιοδοξία εξαιτίας αυτού. Και το τελευταίο: πάθος, δεν μπορείς να κερδίσεις αν δεν μπεις στο γήπεδο με τη χαρά να παίξεις μπάσκετ».
Αναρωτιέσαι γιατί κάποιοι άνθρωποι αποκτούν τεράστια επιρροή και followers στα social media, ενώ άλλοι μένουν στην αφάνεια; Η ψυχολογία έχει την απάντηση.
Kάθε Κυριακή στις 11:30 π.μ, σε μια παράσταση για όλη την οικογένεια που υμνεί τη φιλία, την ελευθερία και το μεγάλο ταξίδι της ζωής από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση.
Η παράσταση «φαινόμενο» για την ζωή του Ρούντολφ Νουρέγιεφ, με πάνω από ένα εκατομμύριο θεατές σε όλο τον κόσμο, έρχεται στις 25 και 26 Απριλίου στο Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη.
Η απόφαση να πάψει η υποχρεωτική χρήση περιβραχιονίων και εμφανίσεων με ουράνια τόξα ανοίγει ξανά τη συζήτηση για τα όρια ανάμεσα στη συμπερίληψη, την ατομική ελευθερία και την εικόνα του σύγχρονου ποδοσφαίρου.