Ενα πολιτικοκοινωνικό μυθιστόρημα με ευρύτητα θέασης και πολλαπλές οπτικές γωνίες που μιλάει για μια Ελλάδα η οποία ετοιμάζεται να πορευτεί στο μέλλον χωρίς την παραμικρή προφύλαξη.
Από τη στραμμένη προς τον εσωτερικό κόσμο του ατόμου πεζογραφία του Κώστα Κατσουλάρη εξαιρούνται δύο βιβλία. Το ένα είναι το μυθιστόρημα Ο αντίπαλος(2005), όπου το καθεστώς αδιάκοπης μετατόπισης και ρευστότητας που βασανίζει τον κεντρικό ήρωα αποκτά αίφνης μια συλλογική διάσταση, με κυρίαρχα στοιχεία της πλοκής τη βία και το τυραννικό έργο των πανοπτικών συστημάτων παρακολούθησης. Στη συλλογή πάλι διηγημάτων Νυχτερινό ρεύμα(2015), μολονότι η κρίση ξεμυτίζει παντού στις εικόνες της αφήγησης, τα προβλήματά της δεν σηματοδοτούν ένα έκτακτο, εξαιρετικό συμβάν, αλλά μια κατακαθισμένη, δομικά εγκατεστημένη καθημερινότητα: μια καθημερινότητα που αποτυπώνεται σε κάθε γωνιά της πόλης και επηρεάζει όλες τις προσωπικές επιλογές, χωρίς ωστόσο να ξεχειλώνει από πουθενά, έχοντας πια ενσωματωθεί στο κύτταρο των πραγμάτων.
Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες είναι ένα ποιητικό έργο που ο Σολωμός δεν τελείωσε ποτέ - όπως δεν τελείωσε ποτέ τα περισσότερα έργα του.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας