Αν Χάθαγουεϊ: μια διαδρομή που υπόσχεται όλο και μεγαλύτερες ερμηνείες

Η αμερικανίδα ηθοποιός Αν Χάθαγουεϊ (Anne Jacqueline Hathaway) γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου του 1982 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης και έχει άλλα δύο αδέρφια, έναν μεγαλύτερο και έναν μικρότερο, τον Μάικλ και τον Τόμας αντίστοιχα.

Όταν ήταν μικρή ήθελε να γίνει καλόγρια, αλλά στην πορεία άλλαξε γνώμη, όταν έμαθε πως ο μεγαλύτερός της αδερφός ήταν ομοφυλόφιλος και πως η θρησκεία το καταδικάζει. Η μητέρα της, επίσης ηθοποιός, την ενθάρρυνε στα πρώτα βήματά την επηρέασε στον μετέπειτα επαγγελματικό της προσανατολισμό. Τραγουδά πολύ καλά, είναι μάλιστα soprano.

Όσο για τα θρησκευτικά της πιστεύω, το 2009 σύμφωνα με δήλωσή της: «η θρησκευτική πίστη μου είναι «ένα έργο υπό κατασκευή»».

Η Χάθαγουεϊ ξεκίνησε να ενσαρκώνει τους πρώτους της ρόλους στο σανίδι. Δεν είναι λοιπόν περίεργο που δηλώνει την προτίμησή της στο θέατρο, έναντι του κινηματογράφου. Ο τρόπος που παίζει θυμίζει Τζούντι Γκάρλαντ και Όντρεϊ Χέπμπορν. Η πρώτη μάλιστα είναι και η αγαπημένη της ηθοποιός.

Ο πρώτος της τηλεοπτικός ρόλος ήρθε το 1999 στη σειρά «Get Real», ενώ η πρώτη κινηματογραφική συμμετοχή της, ήταν στην ταινία «Το ημερολόγιο μιας πριγκίπισσας» το 2001, ρόλος που ενσάρκωσε ξανά το 2004 στο σίκουελ της ταινίας, «Το ημερολόγιο μιας πριγκίπισσας 2: Βασιλικοί αρραβώνες».

Το 2001 το περιοδικό «People» την είχε αναδείξει σε μια από τις πιο σημαντικές πρωτοεμφανιζόμενες σταρ.

Ξεκινώντας τη «θητεία» της στο σινεμά με οικογενειακές κυρίως ταινίες, αποφάσισε στην πορεία στροφή στην καριέρα της, ερμηνεύοντας δραματικούς ρόλους, όπως στις ταινίες «Σκοτεινός Κόσμος» και «Το μυστικό του Brokeback Mountain».

Έγινε ευρέως γνωστή το 2006, όταν συμπρωταγωνίστησε στο πλάι της Μέριλ Στριπ, στην ταινία «Ο Διάβολος Φοράει Prada».

Ως Aντι, νεαρή δημοσιογράφος που δεν ενδιαφέρεται για την εμφάνισή της και ονειρεύεται να διαπρέψει σε σοβαρό έντυπο, πιάνει δουλειά στο Runway, απόλυτο περιοδικό μόδας. Η αυταρχική διευθύντρια θα… της κάνει τη ζωή πατίνι, ενώ ο φίλος της θα αρχίσει να διαμαρτύρεται για τις ατέλειωτες ώρες που εκείνη εργάζεται.

Σύμφωνα με δήλωση της Χάθαγουεϊ η Μέριλ Στριπ, έγινε το είδωλό της.
Μετά τον κόσμο της μόδας, την συναντάμε σε μια ταινία εποχής να ενσαρκώνει την αγγλίδα μυθιστοριογράφο Τζέιν Όστεν, στην ταινία «Ερωτευμένη Τζέιν».

Στην Αγγλία του 19ου αιώνα η οικογένεια Όστεν σκοπεύει να παντρέψει τη νεαρή Τζέιν με τον ανιψιό μιας αριστοκράτισσας. Όμως, η Τζέιν ερωτεύεται ένα νεαρό φοιτητή από το Λονδίνο, γεγονός που τη φέρνει σε σύγκρουση με το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον και την ωθεί να γράψει ένα από τα πιο γνωστά βιβλία της, το «Περηφάνια και Προκατάληψη».

Την ίδια χρονιά, το 2006, εμφανίστηκε στη λίστα του περιοδικού «People» με τις 50 πιο όμορφες γυναίκες στον κόσμο.

Το 2008 ξεχώρισε για την ερμηνεία της στην ταινία «Η Ρέιτσελ παντρεύεται», για την οποία κέρδισε αρκετά βραβεία καθώς και μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Α’ Γυναικείου ρόλου.

Το 2009 πρωταγωνίστησε στη ρομαντική κωμωδία του Γκάρι Γουίνικ «Νύφες σε Πόλεμο«, μαζί με την Κέιτ Χάντσον, ενώ δάνεισε τη φωνή της σε κάποια επεισόδια της σδημοφιλούς σειράς The Simpsons, συμμετοχή που της χάρισε βραβείο Emmy Αγαπημένης Φωνής.

Ήταν επίσης η Λευκή Βασίλισσα του «Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων«. Τη διαχρονική, κλασική ιστορία του συγγραφέα Λούις Κάρολ σκηνοθέτησε ο Τιμ Μπάρτον. Η Χώρα των Θαυμάτων βρίσκεται σε παρακμή, στερημένη από χρώμα και ζωντάνια, στο τέλος όμως της ιστορίας, το φως ξαναβρίσκει τη θέση του.

Αγάπη σαν Ναρκωτικό (2010)

Mία αστεία και συναισθηματική ιστορία που αποτυπώνει την αγάπη δύο ανθρώπων, που καταφέρνει να παραμείνει ζωντανή ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, που μπορεί να βιώσει κάποιος στη ζωή του.

Το 2011 στο Μια Ημέρα της Λόνε Σέρφιγκ, συμπρωταγωνίστησε με τον Τζιμ Στέρτζες, σε μια αισθηματική ταινία, γεμάτη χιούμορ και συγκίνηση, βασισμένη στο βιβλίο του Ντέιβιντ Νίκολς, ενώ δάνεισε τη φωνή της στο animation Rio, ως Jewel.

Η συμμετοχή της στο «Ο Σκοτεινός Ιππότης: η Επιστροφή» του Κρίστοφερ Νόλαν, το 2012, ως Σελίνα Κάιλ ή Catwoman, κάτι που δεν γνώριζε όταν περνούσε από casting για την ταινία, αύξησε τις μετοχές της, στο χώρο και την εδραίωσε ως πρωταγωνίστρια. Ήταν ο πιο απαιτητικός σωματικά ρόλος που της είχε ανατεθεί ποτέ. Ασκήθηκε στις πολεμικές τέχνες, και αύξησε τις επισκέψεις της στο γυμναστήριο προκειμένου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του ρόλου.

Ακολούθησαν οι «Άθλιοι«, το μιούζικαλ του Τομ Χούπερ, στο οποίο ως Φαντίν, κέρδισε το Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου, επίσης το 2012. Το 2013 την είδαμε σε μία cameo εμφάνιση στο Don Jon του Τζόσεφ Γκόρντον Λέβιτ. Το 2014 έπαιξε στο Song One, ενώ την ακούσαμε και στο Rio 2.

Από τις 6/11/2014 για τις ελληνικές αίθουσες και το ελληνικό κοινό, προβάλλεται στο Interstellar, του Κρίστοφερ Νόλαν, μαζί με τον Μάθιου ΜακΚόναχι. Διαβάστε περισσότερα…

Το 2015 θα την απολαύσουμε στην κωμωδία The Intern με τον Ρόμπερτ ντε Νίρο, και στο σίκουελ της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων, το 2016.

Πληροφορίες ΙΜDb, Wikipedia