Ο αντισυμβατικός δανός σκηνοθέτης, Λαρς Φον Τρίερ, περνά στην «όχθη» του τρόμου μετά το «Nymphomaniac» γράφοντας σενάριο ταινίας τρόμου για τον φίλο του Κρίστιαν Λέβρινγκ, σύμφωνα με την εφημερίδα Hollywood Reporter. Το προκλητικό παιδί του ευρωπαϊκού κινηματογράφου έχει δοκιμαστεί στο στοιχείο του θρίλερ αφήνοντας μια ανάμικτη γεύση με την ωμότητα να ταρακουνά και τα πιο […]
Ο αντισυμβατικός δανός σκηνοθέτης, Λαρς Φον Τρίερ, περνά στην «όχθη» του τρόμου μετά το «Nymphomaniac» γράφοντας σενάριο ταινίας τρόμου για τον φίλο του Κρίστιαν Λέβρινγκ, σύμφωνα με την εφημερίδαHollywood Reporter.
Το προκλητικό παιδί του ευρωπαϊκού κινηματογράφου έχει δοκιμαστεί στο στοιχείο του θρίλερ αφήνοντας μια ανάμικτη γεύση με την ωμότητα να ταρακουνά και τα πιο κτηνώδη ένστικτα να ζωντανεύουν.
Υπάρχουν εκείνοι που υποστηρίζουν πως οι ταινίες του Τρίερ είναι απλά ένα «προϊόν» πρόκλησης, ενώ άλλοι τον θέλουν εναλλακτικό, τολμηρό, που σπάει τα ταμπού.
Στο μεταξύ, γουέστερν ταινία του Λέβρινγκ εν ονόματι «The Salvation» βρίσκεται στο δρόμο για τις αίθουσες με πρωταγωνιστές τους Μάντς Μίκελσεν, γνωστό από το «Hannibal», και Εύα Γκριν, γνωστή από το «300: Rise of an Empire», η οποία και εμφανίζεται στο φεστιβάλ των Κανών ως μέρος του προγράμματος μεταμεσονύχτιες προβολές.
Ο βραβευμένος σκηνοθέτης Τρίερ που στο παρελθόν είχε κατηγορηθεί και για νεοναζιστικό προσανατολισμό, χάραξε τη δεκαετία του ’90 μια διαφορετική κινηματογραφική οπτική, που εστίαζε στα πιο αγνά στοιχεία της 7ης τέχνης και στη μαιευτική προσέγγιση της αλήθειας όσον αφορά στους χαρακτήρες του.
Οι δουλειές του ξεγυμνώνουν τα ανθρώπινα πάθη, ενώ αγγίζουν πτυχές που συνορεύουν και με την παράνοια ή μια καταπιεσμένη επιθυμία που περιμένει να εκραγεί. Ακραίες καταστάσεις ξεμπροστιάζονται στις οθόνες και οι ταινίες του Τρίερ όταν έρθει η ώρα να πέσουν στα «δόντια» των κριτικών ανοίγουν ένα ευρύ πεδίο διχασμού, όπως ακριβώς έγινε και με το «Nymphomaniac».
Δημιούργησε δύο στρατόπεδα. Ορισμένοι μίλησαν για ευρηματικότητα και τέχνη, ενώ άλλοι για εμμονές και ανεγκέφαλο σενάριο. Η φιλοσοφημένη σκέψη βρέθηκε απέναντι από τις πορνοφαντιώσεις, ενώ για την ταινία σκληρού ερωτισμού η Ούμα Θέρμαν είχε δηλώσει:
«Ο κόσμος έχει συμφιλιωθεί πλέον με σκηνές βίας, αλλά τους τρομάζει, σε κάποιο βαθμό, το σεξ».
Ο Τρίερ ξαναγυρνά στο εγκληματικό στοιχείο τρόμου μετά το γυμνό. Το θέμα είναι το κατά πόσο στη νέα ταινία του θα «εμφανιστεί» το κτηνώδες εγκληματικό, η τριερική καταθλιπτική ατμόσφαιρα ή ακόμα και το στοιχείο επιστημονικής φαντασίας.
Ενδιαφέρον έχει που η δράση της ταινίας θα εκτυλιχθεί στο Ντιτρόιτ μια πόλη που συνδυάζοντας το μυστηριώδες με το βιομηχανικό δημιουργεί γόνιμο έδαφος για ταινία τρόμου. Όπως και στην ταινία «Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί» του Τζιμ Τζάρμους έτσι και τώρα η τοποθεσία αναμένεται να λειτουργήσει ως ένα επιπλέον συν.
Προκλητικός ο Τρίερ στα θρίλερ του, ανταλλάσσει πολλές ζαριές με το στοιχείο του τρόμου και της αγωνίας, όπως στο «Melancholia» που υπήρχε η λύτρωση, ενώ το επαναστατικά τρομακτικό έθετε τους δικούς του κανόνες. Και στην ταινία «Το στοιχείο του εγκλήματος» που απογείωσε την καριέρα του δανού σκηνοθέτη τη δεκαετία του ’80, το σκοτεινό και παραισθητικό έκλεψαν τις εντυπώσεις με την ψυχοσύνθεση του δολοφόνου να ξετυλίγεται διάπλατα στην οθόνη.
Δίχασε, αλλά έχει μείνει στην «κληρονομιά» του σοκαριστικού ο «Αντίχριστος» με τα σκοτεινά σημεία, την ομίχλη, το στοιχείο της απώλειας, της ηδονής και τις καταθλιπτικές εικόνες.
Ο συνδυασμός Τρίερ και Λέβρινγκ θα έχει ενδιαφέρον να δει κανείς το πόσο ανατρεπτικά μπορούν να εισέλθουν οι σκηνοθέτες στο στοιχείο του τρόμου. Ωστόσο, το σκοτεινό, το ακατέργαστα τρομακτικό και η αγριότητα των παθών αναμένεται να ζωντανέψουν στη μεγάλη οθόνη και να δημιουργήσουν μια ταινία που θα συζητηθεί για καιρό και θα διχάσει, όπως έγινε με τον «Αντίχριστο».
Η Δευτέρα 9 Μαρτίου είναι αφιερωμένη στον Αντώνη Καλογιάννη, καθώς το έργο του θα «ζωντανέψει» στη σκηνή του θεάτρου Παλλάς, μέσα από τη μουσική παράσταση «Η φωνή της ψυχής μας».