Νομίζω πως δε θα ήταν λάθος να υποθέσω πως η συντριπτική πλειοψηφία των επισκεπτών αυτής της ιστοσελίδας υποστηρίζουν την κατάργηση της θανατικής ποινής όπου αυτή εφαρμόζεται ακόμα. Είναι ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του Ευρωπαϊκού ιδεώδους (και όχι μόνο) που πρεσβεύει τη θεμελιώδη αξία του σεβασμού των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Στην Ευρώπη, ίσως παίρνουμε την […]
Νομίζω πως δε θα ήταν λάθος να υποθέσω πως η συντριπτική πλειοψηφία των επισκεπτών αυτής της ιστοσελίδας υποστηρίζουν την κατάργηση της θανατικής ποινής όπου αυτή εφαρμόζεται ακόμα. Είναι ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του Ευρωπαϊκού ιδεώδους (και όχι μόνο) που πρεσβεύει τη θεμελιώδη αξία του σεβασμού των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Στην Ευρώπη, ίσως παίρνουμε την κατάργησή της ως δεδομένη. Αλλά η Παγκόσμια ημέρα κατά της Θανατικής Ποινής, σήμερα 10 Οκτωβρίου, είναι μία καλή ευκαιρία να θυμηθούμε ότι σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου, η θανατική ποινή παραμένει μία πραγματικότητα.
Και είναι μία υπενθύμιση ότι κάθε προσβολή των αναφαίρετων ανθρώπινων δικαιωμάτων, όπου κι αν αυτή συμβαίνει, πρέπει να είναι αντικείμενο ενδιαφέροντος για όλους μας εάν λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη τις Ευρωπαϊκές μας αξίες.
Πρέπει να πω ότι τον τελευταίο χρόνο έχουν γίνει αρκετά θετικά βήματα. Στο τέλος του προηγούμενου έτους σημειώθηκε ένα ρεκόρ συμμετοχής στην υποστήριξη του ψηφίσματος στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών για ένα μορατόριουμ στη επιβολή της θανατικής ποινής. Φέτος, η Κίνα μείωσε τον αριθμό των αδικημάτων που τιμωρούνται με θανατική ποινή από 68 σε 55. Στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο η υποχρεωτική θανατική ποινή για ορισμένες μορφές φόνου κρίθηκε αντισυνταγματική.
Η αντίθεση στη θανατική ποινή είναι θέμα αρχής για μας, αλλά πρέπει ωστόσο να είμαστε και ρεαλιστικοί και να αναγνωρίσουμε ότι η κατάργησή της σε παγκόσμιο επίπεδο δε μπορεί να γίνει από τη μία μέρα στην άλλη. Επομένως, έχει νόημα να εστιάζουμε την προσοχή μας και σε λιγότερο φιλόδοξους στόχους που μπορούν όμως παρόλα αυτά να συνεισφέρουν σε πρακτικό επίπεδο στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για αυτό το λόγο η Βρετανική κυβέρνηση έχει επιλέξει ως προτεραιότητα για αυτό το έτος την εξασφάλιση ενός διεθνούς κατώτατου ορίου για την επιβολή της θανατικής ποινής, έως ότου οι χώρες είναι σε θέση να την καταργήσουν συνολικά. Αυτά τα όρια περιλαμβάνουν τη μη επιβολή της θανατικής ποινής σε εγκύους, σε άτομα με ψυχικές διαταραχές ή που δεν έχουν συμπληρώσει το 18 ο έτος τους κατά τη διάπραξη του αδικήματος. Επίσης συμπεριλαμβάνει τη σημασία που έχει η διεξαγωγή μίας δίκαιης δίκης, πόσο χρονικό διάστημα ο κρατούμενος αναμένει την εκτέλεση της ποινής και το να καταργηθούν συνολικά κάποιες μορφές εκτέλεσης της θανατικής ποινής ( όπως πχ ο λιθοβολισμός στο Ιράν). Είναι ξεκάθαρο ότι αν μία χώρα αποδεχτεί τέτοιου είδους κατώτατα όρια, αυτό θα μπορούσε να ερμηνευτεί και ως ένα μία αρχή για τη μείωση του αριθμού των εκτελέσεων.
Το σπουδαίο αυτό ζήτημα εύλογα γονιμοποιεί δημιουργικά τη φαντασία πολλών ατόμων και συλλογικών φορέων και αποτελεί ένα πεδίο στο οποίο οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι ΜΚΟ και οι πολίτες μπορούν να δουλέψουν αποτελεσματικά μαζί.
Το Art Project Space παρουσιάζει την Πέμπτη 7 Μαΐου τη συλλεκτική έκδοση Πειρατές, με πρωτότυπα χαρακτικά του Νίκου Κυριακόπουλου. Εκεί όπου η τέχνη είναι τρόπος ζωής