Προληπτικά μέτρα

Αν κάποιος δαγκωθεί από σκύλο ή γάτα χωρίς να έχει προκαλέσει το ζώο, το πρώτο
μέλημα είναι να συλληφθεί το ζώο και να τεθεί σε περιορισμό χωρίς να σκοτωθεί.
Αμέσως μετά θα πρέπει να ζητηθεί η συμβουλή των κατά τόπους υγιειονομικών αρχών
για την πιθανή ανάγκη της εφαρμογής αντιλυσσικής θεραπείας και ταυτόχρονα να
γίνει καλός καθαρισμός του τραύματος με σαπούνι και νερό.
Αν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος μετάδοσης λύσσας, τρία είναι τα απιτούμενα μέτρα:
Πρώτον η περιποίηση του τραύματος όπως ήδη περιγράφηκε. Δεύτερον η χορήγηση
αντιλυσσικής ανοσοσφαιρίνης από άνθρωπο σε εφάπαξ δόση 20 μονάδες ανά kg βάρους,
(η μισή να ενεθεί τοπικά στην περιοχή του δήγματος ή των δηγμάτων και η άλλη
μισή ενδομυϊκά). Τρίτον ο αντιλυσσικός εμβολιασμός. Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούνται
αντιλυσσικά εμβόλια τα οποία έχουν άριστη αποτελεσματικότητα. Οι παρενέργειες
του εμβολιασμού είναι μικρές και παροδικές και περιλαμβάνουν την κεφαλαλγία,
την καταβολή, τον πυρετό, την λεμφαδενοπάθεια και την τοπική αντίδραση. Δεν
σημειώθηκε κανένας θάνατος από τον εμβολιασμό σε σύνολο πέντε εκατομμυρίων ανθρώπων.
Το συνιστώμενο δοσολογικό σχήμα του αντιλυσσικού εμβολιασμού είναι πέντε δόσεις
του 1ml. Η πρώτη δόση του εμβολίου γίνεται μόλις ληφθεί η σχετική απόφαση και
οι επόμενες την 3η, 7η, 14η και 28η μέρα. Οι δόσεις γίνονται ενδομυικά στην
περιοχή του δελτοειδούς μυός.