Τί ειπώθηκε στην Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση των μελών της Ενώσεως Ελλήνων Εφοπλιστών

Πραγματοποιήθηκε χθες στο Ίδρυμα Ευγενίδου, η Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση των μελών της Ενώσεως Ελλήνων Εφοπλιστών, στη διάρκεια της οποίας ο Πρόεδρος κ. Θεόδωρος Βενιάμης, αναφέρθηκε λεπτομερώς στις εξελίξεις που σημειώθηκαν στην ποντοπόρο ναυτιλία τον περασμένο χρόνο, καθώς και στα πεπραγμένα της Οργανώσεως του ελληνικού εφοπλισμού.

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας του Προέδρου κ. Θεόδωρου Βενιάμη:

«Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ο απολογισμός των πεπραγμένων της Ενώσεώς μας και κατ’ επέκταση των εξελίξεων στη ναυτιλία το 2009 – πρώτο έτος της θητείας της νέας διοικήσεως – έχει εμφανή τα χαρακτηριστικά μιας δύσκολης διεθνούς και εθνικής συγκυρίας.

Επειδή όμως η ελληνική ναυτιλία γνωρίζει από φουρτούνες και η διαχείριση των συμφερόντων της παραδοσιακά, έχει αποδείξει ότι διαθέτει και πείρα και σύνεση, θα μπορούσα να υποστηρίξω ότι είναι ένας θετικός απολογισμός, σε σύγκριση με τα όσα συμβαίνουν στο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό πεδίο, μέσα και έξω από την πατρίδα μας.

Βέβαια, χρειάστηκε δουλειά, ετοιμότητα και συντονισμένη προσπάθεια από μέρους του διοικητικού συμβουλίου και των υπηρεσιών της Ενώσεως προκειμένου να αντιμετωπισθούν ακόμη και απρόβλεπτες καταστάσεις που συν τοις άλλοις ανέδειξαν όχι μόνο την ανάγκη της συλλογικότητας, αλλά και της μιας, ενιαίας φωνής του συνόλου της εφοπλιστικής κοινότητας. Ποτέ άλλωστε, δεν ήταν και δεν είναι χρήσιμες οι εσπευσμένες δημόσιες τοποθετήσεις. Δηλαδή, να μιλά κανείς για να μιλά. Πολύ περισσότερο σήμερα-σ’ αυτή την συγκυρία-όποιος το πράττει δυσκολεύει τον κοινό στόχο.

Θέλω να είμαι σαφής : Oι παρεκκλίσεις από την γραμμή που χαράσσει η Ένωσή μας, μπορούν να βλάψουν και τη ναυτιλία και τον τόπο. Γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι και η ευθύνη του καθενός μας, προέχει.

Θα ήθελα αρχικά, να κάνω ορισμένες διαπιστώσεις για το ναυτιλιακό 2009 και να διατυπώσω μερικές σκέψεις για την πορεία της ελληνικής ναυτιλίας σε ένα εξαιρετικά ρευστό περιβάλλον παγκόσμιας οικονομικής και χρηματοπιστωτικής ύφεσης μεγάλου βάθους, που παρά τις κάποιες ενδείξεις για ανάκαμψη, οι διακυμάνσεις της ναυλαγοράς σηματοδοτούν αστάθεια και δεν δικαιολογούν μακροπρόθεσμους αναπτυξιακούς σχεδιασμούς. Η διαμορφούμενη αίφνης, υπερπροσφορά νέας χωρητικότητας παραμένει αιτία σοβαρού προβληματισμού.

Όμως η συνολική θεώρηση των εξελίξεων του περασμένου χρόνου θα μπορούσε να θεωρηθεί ικανοποιητική, γιατί η ναυτιλία των Ελλήνων έδειξε για μια ακόμη φορά εξαιρετική αντοχή, χάρις και στην προβλεπτικότητα της έγκαιρης και σε βάθος ανανέωσης του στόλου της που ήταν το αποτέλεσμα της ευφορίας της ναυλαγοράς των ετών που προηγήθηκαν, αλλά και της ροής άφθονης τραπεζικής χρηματοδότησης.

Ωστόσο ο εμπορικός στόλος των Ελλήνων μειώθηκε τον Φεβρουάριο του 2010 σε σύγκριση με τον αντίστοιχο Φεβρουάριο του περασμένου έτους 2009, κατά 165 μονάδες, συνολικής χωρητικότητας 5.438.843 τόνων σύμφωνα με τα στοιχεία του Lloyd’s Register. Τον Φεβρουάριο του 2010 τα ελληνικών συμφερόντων πλοία άνω των 1.000 gt διαφόρων κατηγοριών ήταν 3.996 με 258.121.898 dwt και 152.616.046 gt, στα οποία περιλαμβάνονται και 826 υπό ναυπήγηση 40.975.985 gt. Οι έλληνες ελέγχουν τώρα το 8% του παγκόσμιου στόλου μετρούμενου σε πλοία, το 14,9 % σε dwt και το 13% σε gt έναντι 8,2 %, 15,2% και 13,2 % αντιστοίχως του Φεβρουαρίου 2009. Θα πρέπει πάντως να ληφθεί υπόψη ότι και ο παγκόσμιος στόλος μειώθηκε επίσης κατά 802 πλοία σε σύγκριση με το 2009 και βρίσκεται τώρα στα 49.705 πλοία έναντι 50.507 πλοία το 2009.

Και ολοκληρώνω την αναφορά μου στην πορεία της ναυτιλίας την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, με τις διαπιστώσεις διεθνών οργανισμών, αλλά και εμπεριστατωμένης μελέτης της ALPHA BANK, που προσδιορίζουν την έκταση και την αναπτυξιακή δυναμική, καθώς και τον αντίκτυπό τους, στην οικονομία της χώρας.

Την περίοδο αυτή στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27, η Ελλάδα κατατάσσεται δεύτερη ,όσον αφορά τις καθαρές εισπράξεις από τη ναυτιλία ανά κάτοικο, που ανήλθαν σε 916 ευρώ, με πρώτη τη Δανία και τρίτη τη Νορβηγία.

Η ποντοπόρος ναυτιλία συνδέθηκε στενότερα με την εθνική της βάση με αποτέλεσμα η αύξηση των καθαρών εισπράξεων στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών να ανέλθει στο 4,06 του ΑΕΠ από 3,1 το 2000. Επίσης σημειώνεται στροφή στο εθνικό νηολόγιο μετά το 2006 ως αποτέλεσμα των μέτρων για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της σημαίας. Το μερίδιο συμμετοχής της ποντοπόρου ναυτιλίας στην ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας, συναρτάται ευθέως με τον αριθμό των ναυτιλιακών εταιριών που εγκαθίστανται στην Ελλάδα, οι οποίες στο τέλος της δεκαετίας ανήλθαν στις 1300.

Έτος αιχμής στην αύξηση του ναυτιλιακού συναλλάγματος ήταν το 2008 ως αποτέλεσμα μακράς περιόδου υψηλής ναυλαγοράς, το οποίο ανήλθε στα 19,2 δισ. ευρώ, δηλαδή στο 7,9 του ΑΕΠ. Η κρίση που ακολούθησε περιόρισε την εντυπωσιακή αυτή άνοδο, ελπίζουμε προσωρινά.Προβλέπεται ότι τα έσοδα από τη ναυτιλία στη χώρα μας, θα αυξηθούν σημαντικά εφόσον οργανωθεί σύστημα παροχής υπηρεσιών προς το πλοίο, ανασυνταχθεί η επισκευαστική και η ναυπηγική βιομηχανία, βελτιωθεί η λειτουργία της δημόσιας διοίκησης, αλλά και το σύνολο της οικονομίας μας αποκτήσει ελκυστικότητα για επενδύσεις .

Αυτά αναφορικά με μια ιστορική δεκαετία που προώθησε περαιτέρω και σταθεροποίησε την ελληνική ναυτιλία στην παγκόσμια κορυφή , γεγονός που εξήρε ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών κύριος Μπάν Κι Μουν κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα τον Νοέμβριο του 2009, με βαρυσήμαντη δήλωση ενώπιον της Εθνικής Αντιπροσωπείας.

Η Ελλάδα είπε, έχει την ηγεμονία στη θάλασσα και πρωτοπορεί στην εξυπηρέτηση του διεθνούς εμπορίου. Από τη θέση αυτή, αισθάνομαι την υποχρέωση να εκφράσω τις θερμές ευχαριστίες της ναυτιλιακής κοινότητας, στην κορυφαία αυτή διεθνή προσωπικότητα. Θα ήθελα όμως να τονίσω και την σημασία της επιλογής της χώρας μας μεταξύ των 154 χωρών, στην πρώτη πεντάδα του συμβουλίου του ΙΜΟ, προηγούμενη μάλιστα των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας.

Πρόκειται για διακρίσεις που μας κάνουν εθνικά υπερήφανους για ό,τι προσφέρει η ναυτιλία στον τόπο και όχι μόνο σε επίπεδο κύρους και πολιτικής ισχύος, αλλά και στο οικονομικό και κοινωνικό πεδίο, στα πλαίσια βέβαια μιας δύσκολης περιόδου. Απόδειξη, ότι το 2009 η ναυτιλία, υπήρξε ο μόνος κλάδος της παραγωγής και των υπηρεσιών που δεν τροφοδότησε ούτε με ένα εργαζόμενο, την ανεργία.

Αντίθετα πρόσφερε στους νέους – στο ευπαθές αυτό κομμάτι της κοινωνίας- θέσεις εργασίας και ευκαιρίες για αποδοτική σταδιοδρομία ως αυριανά στελέχη του εμπορικού ναυτικού. Είναι μια προσπάθεια που θα θέλαμε και από την πολιτεία και από την κοινωνία επαρκώς να εκτιμηθεί.

Και τώρα, μια σύντομη κατά το δυνατόν, αναφορά στις προσπάθειες και το έργο της Ενώσεώς μας τον χρόνο που πέρασε.Χάρις στην κατανόηση του καθοριστικού ρόλου της ναυτιλίας στην οικονομική ζωή της πατρίδας μας, οι στόχοι που ετέθησαν το 2009 και που αφορούν το σύνολο της εφοπλιστικής και της ευρύτερης ναυτιλιακής κοινότητας, επετεύχθησαν. Και το αποτέλεσμα υπήρξε εντυπωσιακό. Ενισχύθηκε περαιτέρω η τάση εγκατάστασης των ναυτιλιακών εταιριών στην Ελλάδα, πρόοδος η οποία θα μπορούσε να θεωρηθεί πρόσημο ενός δυναμικού ναυτιλιακού κέντρου, εφόσον βεβαίως οι γενικές και ειδικές συνθήκες το επιτρέψουν.

Το 2009 όμως, είχαμε και μια επιτυχία που δικαιολογεί αισιοδοξία για την αντιμετώπιση του προβλήματος του έμψυχου δυναμικού, τουλάχιστον στο εγγύς μέλλον. Πρόκειται για την καμπάνια προσέλκυσης νέων στο ναυτικό επάγγελμα που για δεύτερη φορά, πραγματοποιήσαμε σε πανελλήνια κλίμακα, από την τηλεόραση και το INTERNET και είχε αξιόλογο αποτέλεσμα. Οι αριθμοί είναι ενδεικτικοί:

Για τις 1336 προκηρυχθείσες θέσεις από τις 13 Ακαδημίες Πλοιάρχων και Μηχανικών, υπεβλήθησαν συνολικά 2656 αιτήσεις από τις κατηγορίες υποψηφίων (Πανελλαδικών Λυκείων, Επαγγελματικών Λυκείων και απολυτηρίου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης). Ο αριθμός αιτήσεων του προηγούμενου ακαδημαϊκού έτους για τις ίδιες θέσεις των Ακαδημιών, ήταν 1700. Επομένως οι υποψήφιοι σπουδαστές αυξήθηκαν κατά 850 και σε ποσοστό κατά 50%.

Τελικώς, ο αριθμός των εισαχθέντων ανήλθε σε 1351 μετά την προσθήκη και άλλων 15 που ισοβάθμησαν με τον τελευταίο επιτυχόντα, ας μη διαφεύγει όμως της προσοχής μας το γεγονός ότι από το σύνολο των επιτυχόντων οι 248 που εισήχθησαν στις Ακαδημίες Πλοιάρχων είναι γυναίκες και οι 72 που εισήχθησαν στις Ακαδημίες Μηχανικών, επίσης γυναίκες.

Προκειμένου να διατηρηθεί και να ενισχυθεί το διαμορφούμενο ρεύμα προς τη ναυτική σταδιοδρομία, πρέπει να συνεχίσουμε την διαδικασία προσέλκυσης σε ετήσια βάση, να υιοθετηθεί η πρότασή μας, όπως οι απόφοιτοι των Επαγγελματικών Λυκείων εξελίσσονται μέχρι τον καταληκτικό βαθμό της ιεραρχίας των πλοίων και τέλος, να ιδρυθούν Ιδιωτικά Κέντρα Κατάρτισης και Επιμόρφωσης Στελεχών της Ναυτιλίας, βάσει της κειμένης νομοθεσίας, ώστε να απορροφώνται και οι κατ΄ έτος επιλαχόντες. Εξυπακούεται ότι θα πρέπει να γίνει έργο και ο παράλληλος εκσυγχρονισμός του επιπέδου γνώσεων των δημοσίων Ακαδημιών σύμφωνα με τις εξελίξεις της τεχνολογίας και τα διεθνώς ισχύοντα.

Πρέπει με τη ευκαιρία να τονίσω, ότι στις όποιες πρωτοβουλίες του αρμόδιου υπουργείου για την ενίσχυση και διάρθρωση της δημόσιας ναυτικής εκπαίδευσης, η ναυτιλιακή κοινότητα πρέπει να έχει αποφασιστικό λόγο. Αυτή γνωρίζει το θέμα και όχι μόνο σε θεωρητικό επίπεδο, αλλά και στην πράξη.

Τον περασμένο χρόνο, οι σχέσεις με την πλευρά της ναυτεργασίας υπήρξαν όπως πάντα, γόνιμες στο πλαίσιο εποικοδομητικού διαλόγου. Η υπογραφή της νέας συλλογικής σύμβασης νομίζω πως αντανακλά τον σεβασμό του κοινού και του αμοιβαίου συμφέροντος. Και μάλιστα σε περίοδο που η αναπροσαρμογή των αποδοχών των απασχολουμένων στη στεριά, κινείται συγκριτικά, σε χαμηλά επίπεδα. Ωστόσο το ναυτιλιακό περιβάλλον που προεξοφλείται ασταθές για τα αμέσως επόμενα χρόνια, μπορεί να σταθεί εμπόδιο στις καλές πάντοτε, προθέσεις της εργοδοσίας, απέναντι στον έλληνα ναυτικό και στη μεγάλη διαχρονική προσφορά του.

Συνεχίζοντας την αναφορά μου στα πεπραγμένα του περασμένου χρόνου, θα ήθελα να πω δυο λόγια για τη δυναμική παρουσία των Ιδρυμάτων από εφοπλιστικά κληροδοτήματα και χορηγίες, στην ελληνική κοινωνία και τον χρόνο που πέρασε. Μια παρουσία με συνεχώς διευρυνόμενες παρεμβάσεις στους τομείς, υγείας, παιδείας και πολιτισμού, τόσο αναγκαίες άλλωστε, στους δύσκολους καιρούς μας.

Αλλά και η Ένωσίς μας συνέχισε με επιτυχία την παράδοση των δυο θεσμών , της βράβευσης των ναυτικών που βγαίνουν στη σύνταξη με την μεγαλύτερη υπηρεσία και την απονομή υποτροφιών σε άξιους νέους και εξ ιδίων και με χορηγίες στη μνήμη διακεκριμένων μελών της, ενώ προκήρυξε ήδη τέσσερις υποτροφίες για το νέο ακαδημαϊκό έτος.

Είχαμε επίσης τις βραβεύσεις AMVER σε 114 εταιρίες και 862 πλοία ελληνικών συμφερόντων για ανθρωπιστικές δράσεις, όπως η διάσωση ανθρώπων στη θάλασσα, ενώ η λαμπρή εκδήλωση του Ναυτικού Επιμελητηρίου με την ευκαιρία του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας της Ναυτιλίας έδωσε την ευκαιρία να προβληθεί η ναυτική εκπαίδευση και να τιμηθούν προσωπικότητες που έγραψαν ιστορία στην πρόοδο του κλάδου μας και προσέφεραν στην κοινωνία.

Όμως το 2009 μας επιφύλαξε και μια ιδιαιτέρως δυσάρεστη έκπληξη. Την απροειδοποίητη κατάργηση του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας και, σε πρώτη φάση, την κατάτμηση και την διασπορά των υπηρεσιών του.

Το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, πρέπει να τονίσω, πέραν από τις υπηρεσίες που πρόσφερε με ασυνήθιστη για τα ελληνικά δεδομένα, επάρκεια γνώσεων και εμπειρίας, έχει δημιουργήσει και ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς με τους ανθρώπους της ευρύτερης ναυτιλιακής και ναυτικής κοινότητας, ενώ έγινε και σύμβολο εθνικής ισχύος στα έργα της θάλασσας. Επομένως, πέρα από την πρακτική σημασία της αυτόνομης λειτουργίας του, υπάρχει και η ψυχολογική. Και όλοι γνωρίζουμε σε ποιο βαθμό η ψυχολογία, αυτό που λέμε κλίμα, επηρεάζει τους δεσμούς ναυτιλίας και πατρίδας.

Ωστόσο, με τις εκλογές του Οκτωβρίου προέκυψε με την θέληση του ελληνικού λαού νέα κυβέρνηση με διακηρυγμένο πρόγραμμα καινοτομιών και μεταρρυθμίσεων. Στα πλαίσια αυτής της πολιτικής, προκρίθηκε-όπως δηλώθηκε- «η αναβάθμιση της διοίκησης της ναυτιλίας με την ένταξή της σε προβεβλημμένο υπουργείο» με ταυτόχρονη όμως μεταφορά αρμοδιοτήτων της, σε άλλα υπουργεία.

Σε μια ευνομούμενη δημοκρατία η πολιτική βούληση της πλειοψηφίας είναι σεβαστή χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πάντα, είναι και η καλύτερη. Κατά συνέπεια η υποχρέωση των φορέων του κλάδου που πιστεύει ότι θίγεται, είναι όχι οι εν θερμώ αντιδράσεις υπό το βάρος πολλές φορές, συναισθηματικού φόρτου, αλλά ο διάλογος με επιχειρήματα, που στην περίπτωση αυτή είναι και πολλά και σοβαρά.

Έτσι, η Ένωση ξεκίνησε αμέσως τον διάλογο και νομίζουμε ότι βρήκε «πόρτες ανοιχτές».Πιστεύουμε ότι πολύ σύντομα θα έχουμε βιώσιμη κατ’ αρχήν λύση.

Εμείς περιμένουμε και προσβλέπουμε πάντα, στο ενιαίο και δοκιμασμένο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. Γιατί η ύπαρξη αυτόνομου διοικητικού φορέα επανδρωμένου με την επιστημονική γνώση και εμπειρία των 90 ετών του Λιμενικού Σώματος, δεν αφορά μόνο τον εφοπλιστή και τον ναυτικό. Αφορά πρωτίστως το ίδιο το συμφέρον της χώρας. Η κρατική διοίκηση στην ιδιάζουσα περίπτωση της ναυτιλίας, είναι ο ισχυρός κρίκος που συνδέει το πλοίο με την οικονομία, το νηολόγιο, τον ναυτικό και ενισχύει το κύρος της πατρίδας μας διεθνώς. Αντίθετα το μοντέλο της γραφειοκρατίας της στεριάς, θεωρούμε ότι είναι τελείως ακατάλληλο και αντιπαραγωγικό για τα έργα της θάλασσας.

Θέλω να ελπίζω, ότι η πεποίθηση μας αυτή, θα γίνει σύντομα και πεποίθηση της πολιτείας στα πλαίσια συστηματικού, χωρίς προκαταλήψεις, διαλόγου και στη βάση πραγματικών δεδομένων και όχι θεωρητικών πειραματισμών καλοπροαίρετων ή μη, εισηγητών.

Αυτά ήταν τα κύρια θέματα που διαχειριστήκαμε τον περασμένο χρόνο στον εθνικό χώρο. Υπήρξαν όμως και σημαντικές δράσεις και παρεμβάσεις στον διεθνή και κοινοτικό διάλογο. Θα αναφερθώ σε αυτές με κάθε δυνατή συντομία.

Οι συζητήσεις για την επιβάρυνση των ατμοσφαιρικών εκπομπών από την ναυτιλία στην κλιματική αλλαγή και οι προτάσεις μέτρων για την μείωσή τους, κυριάρχησαν μεταξύ των θεμάτων που έπρεπε με ιδιαίτερη προσοχή να χειρισθούμε. Ειδικότερα, το θέμα των εκπομπών μας απασχόλησε και σε τεχνικό επίπεδο στον ΙΜΟ και σε πολιτικό στην Ευρώπη και στην Αμερική, στα πλαίσια των διαπραγματεύσεων για το παγκόσμιο κλίμα. Όμως πολιτικές αποφάσεις της Κοινότητας για υπαγωγή της ναυτιλίας σε Emission Trading Scheme και πιέσεις για σημαντικές μειώσεις μέσω της επιδιωκόμενης νέας συμφωνίας της Κοπεγχάγης για το κλίμα, συνδέθηκαν με εισπρακτικούς στόχους .

Οι εντατικές διαπραγματεύσεις όλη την προηγούμενη διετία για την Κλιματική Αλλαγή ανέδειξαν τις επίμονες πολιτικές και οικονομικές διαφορές των ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών που παρά τις μεγάλες προσδοκίες οδήγησαν την Διάσκεψη της Κοπεγχάγης σε αποτυχία. Αντί ενός δεσμευτικού κειμένου η Διάσκεψη κατέληξε στο Copenhagen Accord με γενικές αρχές, χωρίς συγκεκριμένους στόχους μειώσεως εκπομπών. Σύντομα αρχίζει νέος γύρος διαπραγματεύσεων, αλλά και πάλι δεν μπορεί να θεωρηθεί βέβαιη η επίτευξη δεσμευτικής συμφωνίας στη Διάσκεψη του Μεξικού και αν αυτή θα περιλαμβάνει τις εκπομπές της ναυτιλίας. Στο διάστημα που θα μεσολαβήσει, η προσοχή μας θα επικεντρωθεί στις διεργασίες στον ΙΜΟ που εκτιμάται ότι θα επιταχυνθούν.

Οι θέσεις μας για το κρίσιμο αυτό ζήτημα γνωστοποιήθηκαν ευρέως και είναι συνεπείς με τις πάγιες αρχές μας, αλλά και τις απόψεις του διεθνούς εφοπλισμού. Πιστεύομε ότι τα μέτρα για την μείωση των εκπομπών των πλοίων πρέπει να είναι διεθνή, να προέρχονται από τον ΙΜΟ και να εφαρμόζονται από όλα τα πλοία αδιακρίτως σημαίας. Χρειάζεται μια ολοκληρωμένη αντιμετώπιση όλων των παραμέτρων για τυχόν ανεπιθύμητες παρενέργειες, ώστε τελικά τα μέτρα που θα υιοθετηθούν να οδηγούν σε καθαρό όφελος του περιβάλλοντος (net environmental benefit ).

Παραμένουμε σταθερά αντίθετοι στην καθιέρωση Market Based Instrument και ειδικότερα του Emission Trading Scheme. Τυχόν ποσοστά που θα κριθούν αναγκαία για μείωση των εκπομπών θα πρέπει να ορισθούν από τον ΙΜΟ ο οποίος θα εκτιμήσει και θα αποφασίσει κατά πόσον θα απαιτηθεί η καθιέρωση ανάλογου συστήματος. Επειδή όμως αναμένεται να ασκηθεί πίεση για επίσπευση επιλογής συστήματος και για να αποτραπεί η πρόκριση του ETS, η Ένωση πρότεινε στο Υπουργείο να υποστηρίξει τη βελτιωμένη πρόταση της Δανίας για το bunker Levy, με την πεποίθηση ότι αυτή θα βρει ευρύτερη υποστήριξη από όλους τους οργανισμούς της ναυτιλίας με τους οποίους άλλωστε βρισκόμαστε σε στενή συνεργασία.

Το δεύτερο σημαντικό θέμα που μας απασχόλησε στον χώρο των διεθνών εξελίξεων ήταν αυτό της έξαρσης της πειρατείας στον Κόλπο του Άντεν και στις ανατολικές ακτές της Σομαλίας που πήρε νέες διαστάσεις. Διότι μετά την συγκέντρωση των πολυεθνικών ναυτικών δυνάμεων στην περιοχή, σημειώθηκε αλλαγή στη στρατηγική των πειρατών με επέκταση των επιδρομών τους στην ευρύτερη περιοχή της Σομαλίας και του Ινδικού ωκεανού, ενώ συγχρόνως παρατηρήθηκε αύξηση των πειρατικών επιθέσεων στη Νιγηρία και στον Κόλπο της Γουϊνέας.

Για την αυτοπροστασία των πλοίων η Ένωση με σειρά εγκυκλίων της ενημέρωνε όλο το χρονικό αυτό διάστημα συνεχώς, τα μέλη της ως προς τα ενδεδειγμένα μέτρα που πρέπει να εφαρμόζονται και τα οποία έχουν εκπονηθεί από τους διεθνείς ναυτιλιακούς οργανισμούς και έχουν εγκριθεί από τον ΙΜΟ. Εν τούτοις, διατηρούμε σοβαρές επιφυλάξεις, για να μην πω ότι είμαστε απολύτως αρνητικοί, σχετικά με την παρουσία ενόπλων φρουρών ή, και αγημάτων επί των πλοίων. Διότι ένα τέτοιο μέτρο ενδέχεται να οδηγήσει σε κλιμάκωση της βίας σε βάρος της ζωής των πληρωμάτων και να προκαλέσει σωρεία νομικών και ασφαλιστικών προβλημάτων.

Σε συνεργασία με το υπουργείο Εξωτερικών αλλά και με τους διεθνείς οργανισμούς της ναυτιλίας η Ένωσή μας ζήτησε από την Ομάδα Επαφής του ΟΗΕ η οποία έχει συσταθεί για την αντιμετώπιση της πειρατείας στη Σομαλία, την αύξηση της επιτήρησης της επίμαχης θαλάσσιας περιοχής (της ευρύτερης λεκάνης της Σομαλίας και του νοτιοδυτικού Ινδικού Ωκεανού) για την αποτελεσματική προστασία των εμπορικών πλοίων σύμφωνα με τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Και τα δυο αυτά κρίσιμα θέματα είχαμε την ευκαιρία να τα συζητήσουμε εκτενώς κατά την επίσκεψη της αντιπροσωπείας μας στις Ηνωμένες Πολιτείες τον περασμένο Νοέμβριο όπου και διαπιστώσαμε σημαντική ταύτιση απόψεων με τους εκπροσώπους της κυβερνήσεως, του Κογκρέσου, της Ακτοφυλακής και με άλλα υψηλόβαθμα στελέχη της αμερικανικής διοικήσεως, αλλά και ιδιωτικών ναυτιλιακών φορέων.

Στη διάρκεια των συζητήσεων η αντιπροσωπεία μας είχε την ευκαιρία να υπογραμμίσει τις ασφαλείς, αξιόπιστες και φιλικές προς το περιβάλλον υπηρεσίες της ελληνικής ναυτιλίας στο αμερικανικό εμπόριο, που συμβάλουν στον απρόσκοπτο εφοδιασμό των Ηνωμένων Πολιτειών και όχι μόνο, με πετρέλαιο, φυσικό αέριο και πρώτες ύλες.

Σε κάθε περίπτωση θα μπορούσα να παρατηρήσω, ότι η επίσκεψη της αντιπροσωπείας μας στην Αμερική, υπήρξε επιτυχής και γόνιμη λόγω επαφών σε υψηλό πολιτικό και διοικητικό επίπεδο, αλλά και του θετικού κλίματος που δημιουργήθηκε από την ταύτιση απόψεων σε ορισμένα σοβαρά διεθνή ναυτιλιακά θέματα.

Αναφορικά με τις εξελίξεις των ναυτιλιακών θεμάτων στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περιορίζομαι να αναφέρω την επιτυχή προώθηση των θέσεών μας στην τελική διαμόρφωση της νομοθετικής δέσμης ERIKA III η οποία αποτελεί σημαντικό βήμα για τη ναυτιλιακή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και την εξ’ ίσου επιτυχή προώθηση των θέσεών μας στη διαμόρφωση της μελλοντικής ναυτιλιακής πολιτικής της Ένωσης για την περίοδο 2008-2018.

Και συμπληρώνω αυτή την ανασκόπηση των δραστηριοτήτων μας στον τομέα των διεθνών εξελίξεων, με την επισήμανση ότι συνεχίσθηκε και βελτιώθηκε η καλή συνεργασία μας με τους διεθνείς οργανισμούς όπως το ICS, η ECSA, η BIMCO, η ISF, η INTERTANKO και η INTERCARGO καθώς και με τους νηογνώμονες πάνω σε θέματα των αρμοδιοτήτων τους.

Πριν συμπληρώσω τον απολογισμό του περασμένου χρόνου, αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω τους συναδέλφους μου στο Προεδρείο και στο Διοικητικό Συμβούλιο για την συμβολή τους στη κοινή προσπάθεια τον δύσκολο χρόνο που πέρασε. Είναι οι γνώσεις, η εμπειρία, αλλά και η προθυμία με την οποία διέθεσαν τον πολύτιμο χρόνο τους, που κάνουν τόσο διακριτή την παρουσία του ελληνικού εφοπλισμού, στο διεθνή χώρο.

Θερμές ευχαριστίες εξ άλλου στο ίδρυμα Ευγενίδου που κάθε χρόνο παρέχει θερμή φιλοξενία στη συνέλευσή μας, αλλά και για την μεγάλη προσφορά του στην ναυτική εκπαίδευση του τόπου μας και όχι μόνο.

Αγαπητέ Πρόεδρε του Ιδρύματος έχετε εκτός από τις δικές μου και τις ευχαριστίες των συναδέλφων σας.Ακόμη, θέλω να ευχαριστήσω τη Διεύθυνση της Ενώσεως και τους συνεργάτες της για τις γνώσεις, την ευθύνη και την αφοσίωση με τις οποίες στήριξαν το έργο μας.

Επίσης οφείλω να εξάρω τη συμβολή του Ναυτικού Επιμελητηρίου της Ελλάδος για τον υπεύθυνο και επιστημονικό προβληματισμό του, αναφορικά με το παρόν και το μέλλον της ελληνικής ναυτιλίας, αλλά και να εκφράσω ευχαριστίες προς την HELMEPA για το σοβαρό έργο που επιτελεί στον ευαίσθητο τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος.

Και δεν μπορώ ασφαλώς να μην αναφερθώ από καρδιάς, στους δικούς μας ανθρώπους, τους στενούς μας συνεργάτες, τους Έλληνες ναυτικούς στη διαχρονική προσφορά των οποίων πολλά οφείλει η ναυτιλία της παγκόσμιας πρωτοπορίας. Η συνεργασία με τους εκπροσώπους τους, και αυτό το χρόνο, ήταν στο άριστο κλίμα της κατανόησης και του σεβασμού του αμοιβαίου και κοινού συμφέροντος.

Με την ευκαιρία όμως θα μου επιτρέψετε να κάνω και μιαν έκκληση προς όλους τους συναδέλφους: Το 2010 πυκνώστε τις τάξεις της Ενώσεως, εγγράφοντες τα πλοία σας στη δύναμή της. Εκείνο το αρχαίο ρητό «Η ισχύς εν τη ενώσει » εξακολουθεί να θυμίζει μια μεγάλη αλήθεια.:Ολοκληρώνω εκφράζοντας την αισιοδοξία μου για το μέλλον της Ναυτιλίας των Ελλήνων, αλλά και για τις σχέσεις της με τον εθνικό χώρο. Γιατί πιστεύω ότι η ναυτιλία του χθες και του σήμερα εγγυάται αποφασιστική συμβολή στην ευημερία της Ελλάδας του αύριο. Υπό την καθοριστική προϋπόθεση, βέβαια, ότι θα τύχει της συμπαράστασης τόσο της πολιτείας όσο και της κοινωνίας, αφού η καλή θέληση της μιας μόνο πλευράς, όσο ισχυρή και αν είναι, δεν επαρκεί για αποτέλεσμα εθνικών διαστάσεων.

Η Ναυτιλία, κυρίες και κύριοι, δεν αποζεί από κρατικές ενισχύσεις, αλλά κατακτά αυτοτελώς τη θέση της σε μία ανταγωνιστική διεθνή αγορά. Δεν μεταθέτει τα προβλήματά της στο κοινωνικό σύνολο, αλλά αντίθετα συνεισφέρει στο εθνικό εισόδημα. Δεν αποζητά «διευκολύνσεις» από το πολιτικό δυναμικό της χώρας, αλλά το καλεί να ξεδιπλώσει στρατηγική αντίληψη, συνειδητοποιώντας βαθιά ποιος είναι ο μόνος τομέας της εθνικής οικονομίας στον οποίο η χώρα ασκεί «πρωταθλητισμό». Δεν ταυτίζεται με παρατάξεις, διότι στα μάτια όλων των διεθνών παρατηρητών, και ελπίζω και των εγχώριων, ταυτίζεται με την Ελλάδα την ίδια.

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.»

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ