Εκτός τελικού η Μιλλούση στο Παγκόσμιο ενόργανης

26

Το όνειρο της πρόκρισης στον τελικό της δοκού ισορροπίας δεν έγινε πραγματικότητα για τη Βάσω Μιλλούση, στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ενόργανης γυμναστικής του Λονδίνου.

Η Ελληνίδα πρωταθλήτρια έμεινε τελικά εκτός προνομιούχου οκτάδας, τερματίζοντας 12η μεταξύ των αθλητριών που διεκδικούσαν την είσοδό τους στον τελικό του αγωνίσματος.

Η Μιλλούση, που είχε πάρει 14,000 βαθμούς, έχασε για 0,275 β. την πρόκριση για τον τελικό της Κυριακής (18/10), στον οποίο πέρασαν κατά σειρά οι Aνα Πόργκρας (Ρουμανία, 14,850 β. στον προκριματικό), Ουν Χιανγκ Κιμ (Β. Κορέα, 14,775), Λινλίν Ντενγκ (Κίνα 14,450), Ιβάνα Χονγκ (ΗΠΑ, 14,400), Λόρεν Μίτσελ (Αυστραλία, 14,400), Κόκο Τσουρούμι (Ιαπωνία, 14,375), Γιλίν Γιανγκ (Κίνα, 14,375) και Ελιζαμπέτα Πρετσιόζα (Ιταλία, 14,275).

Έτσι, η μοναδική ελληνική συμμετοχή στους τελικούς της διοργάνωσης θα είναι εκείνη του Βασίλη Τσολακίδη στο δίζυγο ανδρών, την Κυριακή.

Μπορεί η πρόκριση να μην ήρθε για τη Μιλλούση, ωστόσο η παρουσία της στο Λονδίνο είχε μόνο κέρδη. Η 25χρονη πρωταθλήτρια απέδειξε ξανά ότι διανύει την καλύτερη φάση της καριέρας της:

«Παρότι δεν μπήκα στον τελικό, η εμφάνισή μου αποτέλεσε πολύ μεγάλο κέρδος. Είναι μεγάλη υπόθεση να βρίσκεσαι στις 12-13 κορυφαίες αθλήτριες του κόσμου. Από την άλλη, νιώθω ανακουφισμένη που δεν ήμουν ανάμεσα στις τρεις αναπληρωματικές!

»Είναι ιδιαίτερα ψυχοφθόρο να είσαι αναπληρωματική σε έναν τόσο σπουδαίο αγώνα και να πρέπει να περιμένεις μέχρι τέλους, γνωρίζοντας ότι στην πραγματικότητα δεν πρόκειται να συμμετάσχεις», τονίζει η Μιλλούση, η οποία βελτίωσε το ατομικό της ρεκόρ στο θεσμό, αφού η προηγούμενη καλύτερη θέση της σε παγκόσμιο πρωτάθλημα ήταν η 14η -και πάλι στη δοκό- στο Ντέμπρετσεν της Ουγγαρίας το 2002.

Η αθλήτρια του Γ.Σ. Καλλιθέας, που μέσα στο 2009 είχε ήδη πετύχει μια σειρά από ανεπανάληπτα επιτεύγματα, στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα (φιναλίστ στη δοκό, όπου κατετάγη 8η), στους Μεσογειακούς Αγώνες (χρυσό μετάλλιο στη δοκό, χάλκινο στο ομαδικό) αλλά και στην σειρά αγώνων του παγκοσμίου κυπέλλου (χάλκινο μετάλλιο στην Ντόχα του Κατάρ), στρέφει πλέον το βλέμμα στις επόμενες προκλήσεις:

«Ειλικρινά δεν περίμενα ότι η φετινή χρονιά θα ήταν τόσο καλή. Όλα πήγαν εξαιρετικά… Σε κάθε διοργάνωση όπου συμμετείχα, πέτυχα το κάτι παραπάνω σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.

»Κατανοώ ότι το 2010 οι απαιτήσεις θα είναι ακόμα μεγαλύτερες, αλλά αυτό θα είναι μια πρόκληση για μένα. Θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ, ώστε να παραμείνω όσο ψηλά έχω φτάσει και να ανέβω ακόμα περισσότερο».

Κοσμίδης: «Το αποτέλεσμα με πείσμωσε»

Ο Λευτέρης Κοσμίδης φανταζόταν πολύ διαφορετική την πρώτη του συμμετοχή σε παγκόσμιο πρωτάθλημα ενόργανης γυμναστικής, αλλά η εμφάνισή του στην «O2 Arena» του Λονδίνου αποδείχθηκε κατώτερη των προσδοκιών.

Ο 18άχρονος πρωταθλητής, ο οποίος έχει ήδη καταφέρει να θεωρείται σε διεθνές επίπεδο ως ένα από τα κορυφαία ονόματα στις ασκήσεις εδάφους, έμεινε μακριά από τα γνωστά του στάνταρ απόδοσης. Αυτό, όμως, δεν τον πτοεί σε καμία περίπτωση.

«Ήμουν 110% έτοιμος για τον προκριματικό. Βρισκόμουν στην τέλεια κατάσταση. Όλη τη φετινή χρονιά, άλλωστε, είχα προκρίσεις σε τελικούς, διακρίσεις και μετάλλια σε κάθε προηγούμενη διοργάνωση στην οποία είχα συμμετάσχει.

»Για το γεγονός ότι δεν μου βγήκε το πρόγραμμά μου, έφταιγε η στιγμή. Αν είχα μια δεύτερη ευκαιρία, δεν θα άλλαζα τίποτα στην προετοιμασία μου ακριβώς πριν τον αγώνα.

»Την στιγμή της εκτέλεσης, βέβαια, θα σκεφτόμουν πολύ περισσότερο τη διαδρομή, στην οποία είχα την πτώση. Δεν υπάρχει περίπτωση να επαναλάμβανα τα ίδια λάθη», εξηγεί ο νεαρός αθλητής και συμπληρώνει πως «…σε καμία περίπτωση δεν με άγχωσε το ότι συμμετείχα για πρώτη φορά σε παγκόσμιο πρωτάθλημα, ούτε το ότι θα χρειαζόμουν μια υψηλή βαθμολογία για να περάσω στον τελικό.

»Ήξερα πως αν εκτελούσα σωστά το πρόγραμμά μου, το οποίο είχε μεγάλο βαθμό δυσκολίας, θα έπαιρνα στη χειρότερη περίπτωση 15,700 βαθμούς και θα έμπαινα οπωσδήποτε στην οκτάδα».

Για τον αθλητή του Γιώργου Αγγέλου, το παγκόσμιο του Λονδίνου αποτέλεσε «μια μεγάλη εμπειρία, αλλά και μια ευκαιρία που δεν μπόρεσα να τσακώσω.

»Εδώ και δύο χρόνια, έχω μάθει να εκμεταλλεύομαι όλες τις ευκαιρίες που μου δίνονται και θα ήθελα να συμβεί το ίδιο και τώρα. Έχω, όμως, πολλά χρόνια μπροστά μου.

»Αυτός ο αγώνας μου έδωσε δύναμη και πείσμα, για να συνεχίσω πιο δυνατά από εδώ και πέρα».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ-ΜΠΕ