Mosaic: A Celebration Of Blue Note Records – Κριτική
Το 1939 ο Alfred Lion ίδρυσε τη δισκογραφική Blue Note δημιουργώντας ένα «φόρουμ για συνθέτες με σκοπό τη δημιουργία μουσικής» στηριγμένο στην αρχή της πλήρους καλλιτεχνικής ελευθερίας. Στα χρόνια που ακολούθησαν η Blue Note αναδείχθηκε σε μια από τις πιο σημαντικές δισκογραφικές της jazz και των blues και έγινε διάσημη για το ποιοτικό και εκλεκτικό […]
Το 1939 ο Alfred Lion ίδρυσε τη δισκογραφική Blue Note δημιουργώντας ένα «φόρουμ για συνθέτες με σκοπό τη δημιουργία μουσικής» στηριγμένο στην αρχή της πλήρους καλλιτεχνικής ελευθερίας. Στα χρόνια που ακολούθησαν η Blue Note αναδείχθηκε σε μια από τις πιο σημαντικές δισκογραφικές της jazz και των blues και έγινε διάσημη για το ποιοτικό και εκλεκτικό ρεπερτόριό της. Η νεοϋορκέζικη ετικέτα γιορτάζει την επέτειο των εβδομήντα χρόνων από την ίδρυσή της με την κυκλοφορία του άλμπουμ «Mosaic», το οποίο φιλοξενεί οκτώ κομμάτια-σταθμούς από τη μέχρι σήμερα ιστορία της ερμηνευμένα από σεπτέτο με μέλη νέους, υποσχόμενους σολίστες. Οι συνθέσεις, οι οποίες προέρχονται από τη «χρυσή» δεκαετία του hard bop 1955-1965, υπογράφονται από δημιουργούς σημαντικούς όσο οι Thelonious Monk, Herbie Hancock, Horace Silver, McCoy Tyner, Joe Henderson, Bobby Hutcherson, Cedar Walton και Duke Pearson. Την κολεκτίβα The Blue Note 7 απαρτίζουν οι Bill Charlap (πιάνο και καλλιτεχνική διεύθυνση), Nicholas Payton (τρομπέτα), Ravi Coltrane (τενόρο σαξόφωνο), Steve Wilson (άλτο σαξόφωνο, φλάουτο), Peter Bernstein (κιθάρα), Peter Washington (μπάσο) και Lewis Nash (ντραμς). Με την επιλογή των συνθέσεων να καλύπτει ένα μεγάλο εύρος διάθεσης και ενορχηστρωτικών προσεγγίσεων, και με τα στοιχεία της οικειότητας και της έκπληξης να εναλλάσσονται στην ερμηνεία των The Blue Note 7, το «Mosaic» αποτελεί ταυτόχρονα ένα φόρο τιμής με σεβασμό στο χθες και μια υπόσχεση για τις νέες μουσικές λεωφόρους του αύριο.