Το 1984, κατά τη διάρκεια σεμιναρίου κιθάρας στο Ρέθυμνο, έγινε μια πρώτη προσπάθεια να δημιουργηθεί ορχήστρα μόνο με τέτοια όργανα. Παρά το πρωτότυπο της ιδέας και παρά την ένθερμη στήριξη του Μάνου Χατζιδάκι, το εγχείρημα δεν ευοδώθηκε. Τη δεκαετία του 1990 ο κιθαρίστας Βαγγέλης Μπουντούνης επιχείρησε να στήσει ξανά ένα τέτοιο συγκρότημα· και, κόντρα στις […]
Το 1984, κατά τη διάρκεια σεμιναρίου κιθάρας στο Ρέθυμνο, έγινε μια πρώτη προσπάθεια να δημιουργηθεί ορχήστρα μόνο με τέτοια όργανα. Παρά το πρωτότυπο της ιδέας και παρά την ένθερμη στήριξη του Μάνου Χατζιδάκι, το εγχείρημα δεν ευοδώθηκε. Τη δεκαετία του 1990 ο κιθαρίστας Βαγγέλης Μπουντούνης επιχείρησε να στήσει ξανά ένα τέτοιο συγκρότημα· και, κόντρα στις εγγενείς δυσκολίες -οι πολλές κιθάρες απαιτούν απόλυτο συγχρονισμό τόσο στο κούρδισμα όσο στον τρόπο με τον οποίο παίζονται-, το «πείραμα» πέτυχε. Οι «Κιθαριστές» άρχισαν να εμφανίζονται ανά την Ελλάδα. Το 2004, στα τέλη Ιουλίου, έδωσαν στην Αθήνα μια εντυπωσιακή και μοναδική στο είδος της συναυλία. Στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού πάνω από εκατό κιθάρες έπαιξαν κομμάτια κλασικά (Μπαχ, Βιβάλντι, Μπετόβεν κ.ά.), αλλά και συνθέσεις σύγχρονων δημιουργών (Χατζιδάκις, Πιατσόλα), ξεσηκώνοντας το κοινό και αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις. Τώρα, τέσσερα χρόνια μετά τη συναυλία, αλλά και το δίσκο στον οποίο αποτυπώθηκε («100 Κιθάρες-Ζωντανή Ηχογράφηση στο Ηρώδειο»), ο Βαγγέλης Μπουντούνης και οι «Κιθαριστές» επιλέγουν τη στούντιο ηχογράφηση. Δεν είναι τόσο πολυπληθείς όσο στην προηγούμενη δουλειά, έχουν εμπλουτίσει τον ήχο με μαντολίνο, τσέλο, μικρή κιθάρα ή βιολί, αλλά το αποτέλεσμα είναι παρόμοιο: ένας ύμνος στην καλή μουσική· μια πανδαισία από μελωδίες, με έγχορδα και νυκτά όργανα να ερμηνεύουν γνωστά κομμάτια, σε ένα μουσικό πανόραμα όλων των ειδών και όλων των εποχών· από Βιβάλντι, Σούμπερτ, Γκέρσουιν, Αλμαράν, Μάνο Χατζιδάκι, Στάνλεϊ Μάγιερς μέχρι παραδοσιακά της χώρας μας, της Ιρλανδίας και της Ισπανίας. Στην «Ιστορία ενός Έρωτα» πρωταγωνιστούν η Ελλάδα και η Ιβηρική Χερσόνησος, περιοχή που έχει ζυμωθεί με την κιθάρα. Η μεν εκπροσωπείται από αποσπάσματα έργων του Μ.Χατζιδάκι («Αθανασία», «Προσωπογραφία της μητέρας μου», «Η μπαλάντα του Ούρι» κ.ά.), καθώς και από τέσσερις συνθέσεις του ίδιου του Β.Μπουντούνη, η δε από τραγούδια που είτε προέρχονται από την παράδοση («Sevillianas del siglo XVIII», «El cafe de Chinitas») είτε ανήκουν στο πρόσφατο ρεπερτόριο («O pastor» των Madredeus). Το «Ave Maria», το «Summertime», από την όπερα «Porgy and Bess», το πρώτο μέρος (allegro) από το κοντσέρτο της άνοιξης του Vivaldi, αλλά και χορευτικοί σκοποί, όπως ο θρακιώτικος «Ζωναράδικος χορός» ή το ναπολιτάνικο «Σαλταρέλο», είναι μερικές ακόμη στάσεις σε αυτό το πανέμορφο ταξίδι. Η φωνή του σχήματος, Ελπινίκη Ζερβού, συμπράττει με τα όργανα της ορχήστρας, άλλοτε ως ένα από αυτά και άλλοτε ως ερμηνεύτρια, ενώ ο Μάριος Φραγκούλης, σε πολύ καλή στιγμή, ερμηνεύει το κομμάτι που δίνει τον τίτλο στο άλμπουμ και που τυχαίνει να είναι από τις πλέον δημοφιλείς και αναγνωρίσιμες μελωδίες ανά τον κόσμο. Γράφτηκε το 1955 από τον Παναμέζο ερασιτέχνη τραγουδοποιό Κάρλος Ελέτα Αλμαράν, στη μνήμη της γυναίκας του αδερφού του. Η έκδοση, σε χάρτινη συσκευασία, συνοδεύεται από ένθετο, το οποίο περιέχει, μεταξύ άλλων, εισαγωγικό σημείωμα του Γιώργου Μονεμβασίτη, με πολλές πληροφορίες σχετικά με τα track.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Δευτέρα 19.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/lucas-marconnet-Kls_Hq8p-xI-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442