Ο Νίνης θεωρεί τον Παναθηναϊκό «καταδικασμένο να πάρει το πρωτάθλημα»
«Είμαστε καταδικασμένοι να πάρουμε το Πρωτάθλημα» δηλώνει ο Σωτήρης Νίνης για τον Παναθηναϊκό. Ο 17χρονος παραδέχεται ότι χρωστάει «τα πάντα στον Μουνιόθ» και τονίζει ότι «το μάθημα της περασμένης χρονιάς με βοηθάει και ήδη αισθάνομαι πιο ώριμος και πιο έτοιμος».
«Είμαστε καταδικασμένοι να πάρουμε το Πρωτάθλημα» δηλώνει ο Σωτήρης Νίνης για τον Παναθηναϊκό. Ο 17χρονος παραδέχεται ότι χρωστάει «τα πάντα στον Μουνιόθ» και τονίζει ότι «το μάθημα της περασμένης χρονιάς με βοηθάει και ήδη αισθάνομαι πιο ώριμος και πιο έτοιμος».
Ειδικότερα, ο νεαρός άσος του «τριφυλλιού», σε συνέντευξη που παραχώρησε στο «Εθνοσπόρ» της Δευτέρας, σχολίασε μεταξύ άλλων:
-Για την εφετινή σεζόν:
«Θέλω να αποδείξω ότι άξιζε να παίζω. Η φετινή χρονιά αποτελεί ένα στοίχημα για μένα και σκοπεύω να το κερδίσω! Το μάθημα της περασμένης χρονιάς με βοηθάει και ήδη αισθάνομαι πιο ώριμος και πιο έτοιμος. Είναι πολύ πιο ζεστά τα πράγματα από ό,τι τις προηγούμενες χρονιές.
» Στο επίκεντρο είναι η ομάδα, εμείς οι ποδοσφαιριστές, και θα κάνουμε τα πάντα για να πετύχουμε τους στόχους μας. Πρέπει οπωσδήποτε να πάρουμε το πρωτάθλημα. Δεν τα καταφέραμε πέρυσι, στα 100 χρόνια του συλλόγου, είμαστε καταδικασμένοι να το κάνουμε φέτος. Διαθέτουμε την ποιότητα, έχουμε έναν πολύ καλό προπονητή και το θέλουμε πολύ».
-Για το ξεκίνημά του στον Παναθηναϊκό:
«Ο κ. Μουνιόθ ερχόταν συχνά και έβλεπε τα παιχνίδια της ομάδας νέων. Στις 22 Δεκεμβρίου του 2006, με φώναξαν να υπογράψω συμβόλαιο, κάτι που μου φάνηκε περίεργο. Ημουν ακόμα 16 χρόνων. Τότε κάναμε προπονήσεις με τους μεγάλους. Δύο μέρες πριν αρχίσει το πρωτάθλημα, μετά τη διακοπή λόγω των εορτών, ετοιμαζόμουν να γυρίσω στην Ακαδημία.
» Μου είπαν μη φύγεις γιατί είσαι στην αποστολή… Πάγωσε το αίμα μου! Ήδη ένιωθα παράξενα που ήμουνα δίπλα σε παίκτες τους οποίους μέχρι τότε παρακολουθούσα ως θεατής. Καταλαβαίνετε πώς αισθάνθηκα μπαίνοντας και στα αποδυτήρια;
» Το πρωί του αγώνα με το Αιγάλεω, ο Μουνιόθ ζήτησε να μιλήσουμε. Πήγα… τρεμάμενος στο γραφείο του και ακολούθησε ο εξής διάλογος: Σήμερα παίζουμε, ε;, μου λέει: Ναι. Πρώτη φορά είσαι στη 18άδα. Πώς νιώθεις;. Φανταστικά. Αν όμως παίξεις έστω και για ένα λεπτό, θα νιώσεις ακόμα καλύτερα;. Φυσικά! Η συμμετοχή είναι σπουδαίο πράγμα. Εγώ θα σε βάλω από την αρχή, για να παίξεις 90 λεπτά. Στην αρχή πίστεψα ότι μου είπε κάτι άλλο και πως έφταιγαν τα σπαστά αγγλικά που μιλούσε. Όταν το συνειδητοποίησα, πήγα να τρελαθώ.
» Αν μου ζητήσετε να θυμηθώ εκείνο τον αγώνα, δεν μπορώ να το κάνω. Από το ζέσταμα ένιωθα τη γη να κουνιέται κάτω από τα πόδια μου. Στον κ. Μουνιόθ οφείλω τα πάντα! Αν δεν ήταν αυτός, ίσως να ήμουνα ακόμα στους νέους και να μην είχα υπογράψει κανένα συμβόλαιο. Θυμάμαι, μετά τον αγώνα με το Αιγάλεω, ετοιμάστηκα να γυρίσω στην Ακαδημία και μου είπε `εδώ θα μείνεις`… Στεναχωρήθηκα όταν έφυγε, αλλά το ξεπέρασα σύντομα. Υπήρξαν πολλοί άνθρωποι μέσα από την ομάδα οι οποίοι με στήριξαν και με στηρίζουν».
-Για την κριτική που δέχθηκε ότι «καβάλησε το καλάμι»:
«Αυτά με ενόχλησαν πολύ. Όσοι με ζούνε καθημερινά ξέρουν ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Δεν το έπαθα όταν έπαιζα, θα το πάθαινα όταν δεν έπαιζα; Αναρωτήθηκα τι συμβαίνει και κάποια στιγμή, ο κ. Πεσέιρο μου είπε ότι δεν με εμπιστεύεται όσο τους άλλους… Ελεγα καμιά φορά στον εαυτό μου τι κάθεσαι και τρέχεις, μήπως θα παίξεις;…
» Να μην το περάσει κανείς ποτέ αυτό που έζησα… Περίμενα πώς και πώς τους αγώνες των Εθνικών ομάδων για να παίξω μπάλα. Ευτυχώς, υπήρξαν παίκτες που μου έδιναν δύναμη, όπως ο Γκούμας, ο Σαλπιγγίδης, ο Δάρλας και άλλοι. Μην τα παρατάς, θα αλλάξουν τα πράγματα μου έλεγαν. Ευτυχώς, ακολούθησα τη λογική τους… Αποφάσισα να κάνω προπόνηση με την ίδια διάθεση, μόνο για τον εαυτό μου και για κανέναν άλλον».
-Για την Εθνική ανδρών:
«Ήταν ιδιαίτερη τιμή και ακόμα ένα τεράστιο άλμα για μένα. Και μόνο η πρόσκληση, από τη μία με αιφνιδίασε, γιατί ήρθε τη συγκεκριμένη περίοδο, από την άλλη με έκανε να νιώσω έντονα συναισθήματα! Στον αγώνα με την Κύπρο ήμουν πιο άνετος. Ξέρω ότι πρέπει να προσπαθήσω διπλά και τριπλά για να είμαι, έστω και στον προθάλαμο της Εθνικής ανδρών».
Οι Έλληνες διαιτητές, όπως και με τις προηγούμενες ΚΕΔ, έτσι και επί Λανουά δεν ορίζονται σε υψηλού επιπέδου αγώνες. Άρα επιβεβαιώνεται το χαμηλό επίπεδο και με την τωρινή κατάσταση