Lives of Others, The (Das Leben der Anderen) – Κριτική
Η Στάζι της πρώην Ανατολικής Γερμανίας (από το τη λέξη Staatssicherheit, που σημαίνει «κρατική ασφάλεια») είχε τη φήμη μιας από τις πιο σκληρές και πιο αποτελεσματικές μυστικές υπηρεσίες του κόσμου. Είχε αναπτύξει «πρωτοποριακές» ανακριτικές μεθόδους, ενώ το πυκνό δίκτυο των πληροφοριοδοτών και των κατασκόπων συγκέντρωνε καθημερινά μεγάλο όγκο πληροφοριών. Με την κατάρρευση των σοσιαλιστικών καθεστώτων, […]
Η Στάζι της πρώην Ανατολικής Γερμανίας (από το τη λέξη Staatssicherheit, που σημαίνει «κρατική ασφάλεια») είχε τη φήμη μιας από τις πιο σκληρές και πιο αποτελεσματικές μυστικές υπηρεσίες του κόσμου. Είχε αναπτύξει «πρωτοποριακές» ανακριτικές μεθόδους, ενώ το πυκνό δίκτυο των πληροφοριοδοτών και των κατασκόπων συγκέντρωνε καθημερινά μεγάλο όγκο πληροφοριών. Με την κατάρρευση των σοσιαλιστικών καθεστώτων, και μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, μεγάλο μέρος των αρχείων της Στάζι έπαψε να είναι απόρρητο. Το γεγονός αυτό έδωσε την ευκαιρία στο γεννημένο στην Κολονία Φλόριαν Χένκελ φον Ντόνερσμαρκ να αντλήσει πληροφορίες σχετικά με την εποχή των παρακολουθήσεων και να γυρίσει την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, τοποθετώντας τη δράση σε καιρούς κατά τους οποίους και οι τοίχοι είχαν αυτιά. Στην κυριολεξία. Η ιστορία αρχίζει με κάτι… αυτονόητο σε ολοκληρωτικό καθεστώς. Ο θεατρικός συγγραφέας Γκέοργκ Ντράιμαν δεν έχει εκφραστεί ποτέ ούτε υπέρ ούτε κατά της κυβέρνησης. Επομένως, πρέπει να θεωρείται ύποπτος. Ένας αξιωματούχος της Στάζι, ο διαβόητος ανακριτής Γκερτ Βίσλερ, παίρνει εντολή να παγιδέψει με μικρόφωνα το διαμέρισμα στο οποίο ζουν ο συγγραφέας και η φίλη του, διάσημη ηθοποιός. Ο ίδιος μπαίνει επικεφαλής της επιχείρησης. Όσο οι μέρες διαδέχονται η μια την άλλη τόσο ο Βίσλερ γεμίζει την κενή προσωπική του ζωή, παρεμβαίνοντας διακριτικά στη ζωή των υπόπτων. Σταδιακά, η αφοσίωσή του στο καθεστώς κλονίζεται. Αγνοεί ωστόσο ότι, σε μια τέλεια δομημένη κοινωνία σπιούνων, μια αλλαγή παράταξης μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες για όλους. Οι «Ζωές των άλλων» αναπαριστούν πολύ πειστικά το κλίμα που επικρατούσε στην Ανατολική Γερμανία του 1984 -το φόβο, τη διάχυτη καχυποψία, τις ανακρίσεις, την κατασκευή καταδοτών, τη διαφθορά υψηλόβαθμων στελεχών της κυβέρνησης και την απόγνωση των καλλιτεχνών και των διανοουμένων που έμπαιναν στη μαύρη λίστα. Όμως, το δυνατό στοιχείο του φιλμ δεν είναι άλλο από τον ανθρωποκεντρικό του χαρακτήρα: Θύτες και θύματα πιασμένοι στα δίχτυα ενός ερεβώδους συστήματος, που υπηρετεί ένα καθεστώς καταπίεσης. Το έργο γνώρισε παγκόσμια επιτυχία. Στην Ελλάδα ολοκλήρωσε τις προβολές στις αίθουσες με περίπου 230.000 εισιτήρια, ενώ σε επίπεδο διακρίσεων σάρωσε τα γερμανικά βραβεία και απέσπασε τόσο το Όσκαρ Ξενόγλωσσου Φιλμ όσο και τρία ευρωπαϊκά βραβεία (Καλύτερης Ταινίας, Σεναρίου, Αντρικού Ρόλου). Η ελληνική Ειδική Έκδοση βρίσκεται ένα δύο «κλικ» παραπάνω από τη στάνταρτ ποιότητα των ψηφιακών δίσκων. Η αναμορφική εικόνα διαθέτει καλή ανάλυση, ικανοποιητικό βάθος στα πλάνα και σωστή απόδοση των χρωματικών τόνων που πέτυχε ο διευθυντής φωτογραφίας (μουντή ατμόσφαιρα και ψυχρά χρώματα). Οι αδυναμίες της κωδικοποίησης MPEG-2 είναι εμφανείς σε ορισμένα σημεία του προγράμματος, ιδιαίτερα όπου υπάρχουν έντονες χρωματικές αντιθέσεις ανάμεσα στα θέματα. Σε γενικές γραμμές ωστόσο το πρωτότυπο υλικό έχει αξιοποιηθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Η εξακάναλη μπάντα είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να συνοδεύει τη δράση, χωρίς περιττά εφέ και εντυπωσιακές ηχητικές εξάρσεις. Το πρόσθετο υλικό, αν και όχι ιδιαίτερα πλούσιο, ανεβάζει τη συλλεκτική αξία της έκδοσης. Αξίζει να ακούσετε την μπάντα με τα σχόλια (με ελληνικούς υπότιτλους). Ο σκηνοθέτης ξετυλίγει τις σκέψεις του, ενώ παράλληλα αναφέρεται στην αρχική ιδέα, στη συγγραφή και στην ανάπτυξη του σεναρίου, καθώς και στην επιλογή των ηθοποιών. Το εικοσάλεπτο Making of είναι μάλλον τυποποιημένο ως περιεχόμενο και οι σκηνές που κόπηκαν αφορούν κυρίως στο χαρακτήρα που υποδύεται ο εκλιπών Ούλριχ Μιούχε (πέθανε τον Ιούλιο του 2007 από καρκίνο του στομάχου), δίνοντας μια πιο σφαιρική εικόνα της μοναξιάς του Βίσλερ.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Παρασκευή 23.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/chinh-le-duc-W5q8uoqss3Q-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442