Με τις πρώτες νότες φωτίζεται η οθόνη. Σπίτια προβάλλουν από την ομίχλη, άλλα μισοβυθισμένα στα νερά, άλλα ριζωμένα στο χώμα, άτακτα ριγμένα στην άτακτη αρμονία ενός ερημωμένου χωριού. Φιγούρες εμφανίζονται στο βάθος. Γυναίκες και άντρες κάθε ηλικίας. Φορούν παλτά χειμωνιάτικα και καπέλα να τους προστατεύουν από το αγιάζι. Τα παιδιά κρατούν τους μεγάλους από το […]
Με τις πρώτες νότες φωτίζεται η οθόνη. Σπίτια προβάλλουν από την ομίχλη, άλλα μισοβυθισμένα στα νερά, άλλα ριζωμένα στο χώμα, άτακτα ριγμένα στην άτακτη αρμονία ενός ερημωμένου χωριού. Φιγούρες εμφανίζονται στο βάθος. Γυναίκες και άντρες κάθε ηλικίας. Φορούν παλτά χειμωνιάτικα και καπέλα να τους προστατεύουν από το αγιάζι. Τα παιδιά κρατούν τους μεγάλους από το ένα χέρι. Στο άλλο χέρι μια βαλίτσα. Περπατούν σε δρόμους δίχως τέλος. Από τα Βαλκάνια προς την Ελλάδα, από τα αστικά κέντρα προς τους στριφογυριστούς χωματόδρομους της επαρχίας και ξανά από το νότο προς τα Βαλκάνια. Στην οθόνη οι εικόνες εναλλάσσονται. Σύγχρονη εποχή, στροφή του αιώνα, μέρες δικτατορίας, τόποι βουτηγμένοι στην υγρασία, εικόνες βουτηγμένες σε νότες. Αρκετοί πιστεύουν ότι η Ελένη Καραΐνδρου έχει γράψει μουσική μόνο για ταινίες του Θ.Αγγελόπουλου. Ωστόσο, στη μακρόχρονη παρουσία της στο εγχώριο μουσικό γίγνεσθαι, η εκλεκτή καλλιτέχνις έχει επενδύσει με μουσικά θέματα και ταινίες άλλων δημιουργών και θεατρικές παραστάσεις, ενώ στα έργα της συγκαταλέγεται η «Μεγάλη Αγρύπνια», με ερμηνεύτρια τη Μ.Φαραντούρη. Στις συναυλίες που δόθηκαν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το 2005, το κοινό είχε την ευκαιρία να απολαύσει ένα πανόραμα μουσικών τοπίων που γράφτηκαν ανάμεσα στο 1982 και το 2004. Ορισμένα από αυτά είναι αληθινά κομψοτεχνήματα. Η μουσική από το «Λιβάδι που Δακρύζει» (2004) και τα χορικά από την παράσταση των «Τρωάδων» (2001) αποτελούν τον καμβά. Πάνω σε αυτόν οι μουσικοί, η χορωδία και η Μαρία Φαραντούρη, σε μία από τις πιο λυρικές στιγμές της, υφαίνουν τη «Ρόζα», την «Τιμή της Αγάπης, το «Ταξίδι στα Κύθηρα», το «Βλέμμα του Οδυσσέα», το «Μετέωρο Βήμα του Πελαργού», την «Αιωνιότητα και μια Μέρα», το «Τοπίο στην Ομίχλη», τον «Μελισσοκόμο», αλλά και στιγμιότυπα από το φιλμ «Καλή Πατρίδα Σύντροφε» ή από τη θεατρική παράσταση του «Γλάρου» του Τσέχοφ. Σε ένα μουσικό περιβάλλον που ρέει ο θρήνος των γυναικών της κατακτημένης Τροίας πλέκεται με μουσικά θέματα που «περιγράφουν» έντονα συναισθήματα, όπως η αγάπη, ο καημός, η απώλεια ή η φυγή. Ενστάσεις υπάρχουν. Αφορούν στο μάλλον υπερβολικό αριθμό χορικών, στη χορωδιακή απόδοση του τραγουδιού από τα «Κύθηρα», που έλαμψε στην πρώτη εκτέλεση με τη φωνή του Γ.Νταλάρα, αλλά και στην ηχογράφηση που δίνει στο σύνολο έναν ήχο «γκράντε» και όχι τόσο ρεαλιστικό. Οι συγκεκριμένες επιλογές ωστόσο, όπως άλλωστε αναφέρει και η μουσικός, δημιουργούν ένα καινούργιο ταξίδι, όπου η έννοια του ξεριζωμού διατρέχει το χρόνο και όπου ενώνονται παλιοί και νέοι οδοιπόροι. Πιάνο παίζει η ίδια η συνθέτις και μεταξύ των μελών της ορχήστρας συναντάμε τον Σωκράτη Σινόπουλο (πολίτικη λύρα), τον Χρήστο Τσιαμούλη (νέι), τον Ανδρέα Κατσιγιάννη (σαντούρι) και τον Βαγγέλη Χριστόπουλο, το όμποε του οποίου έχει υπάρξει «σήμα κατατεθέν» στις μουσικές της Καραΐνδρου. Συμμετέχουν: Μαρία Φαραντούρη, Καμεράτα-Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής (διεύθυνση Αλέξανδρος Μυράτ), Χορωδία της ΕΡΤ (διεύθυνση Αντώνης Κοντογεωργίου).
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Παρασκευή 23.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/chinh-le-duc-W5q8uoqss3Q-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442