Στον πέμπτο τους δίσκο φτάνουν οι Όναρ, έχοντας εγκαταλείψει το (εκνευριστικά) μπλαζέ ύφος με το οποίο ξεκίνησαν τη σταδιοδρομία τους και επιλέγοντας πιο ανάλαφρες ποπ φόρμες. Ο Λευτέρης Πλιάτσικας και η Πένυ Ραμαντάνη υπογράφουν τις έντεκα συνθέσεις του άλμπουμ.Η μουσική κινείται στα μονοπάτια του ρυθμικού, του ευχάριστου, του ταξιδιάρικου και του αγαπησιάρικου. Ο στίχος (σε […]
Στον πέμπτο τους δίσκο φτάνουν οι Όναρ, έχοντας εγκαταλείψει το (εκνευριστικά) μπλαζέ ύφος με το οποίο ξεκίνησαν τη σταδιοδρομία τους και επιλέγοντας πιο ανάλαφρες ποπ φόρμες. Ο Λευτέρης Πλιάτσικας και η Πένυ Ραμαντάνη υπογράφουν τις έντεκα συνθέσεις του άλμπουμ. Η μουσική κινείται στα μονοπάτια του ρυθμικού, του ευχάριστου, του ταξιδιάρικου και του αγαπησιάρικου. Ο στίχος (σε ένα τραγούδι έχει συμβάλλει ο Πόλυς Κυριάκου) είναι κυρίως ερωτικός, με έντονη τη γυναικεία ματιά στα track που χρεώνονται στο “έτερον ήμισυ” του γκρουπ. Το CD στοχεύει να προβληθεί κυρίως μέσα από τα ραδιόφωνα: Περιέχει κομμάτια από εκείνα που αρέσουν στους παραγωγούς των ερτζιανών (και μεταδίδονται), αλλά και τραγουδάκια που απλώς ροκανίζουν το χρόνο. Το ζήτημα είναι ότι στον τομέα αυτό ο ανταγωνισμός είναι σκληρός, καθώς δεκάδες καλλιτέχνες παράγουν μικρά γλυκά “τίποτα” για κατανάλωση. Και, δυστυχώς, στη νέα τους δουλειά οι Όναρ δεν φαίνεται να έχουν λάβει υπόψη τον παράγοντα αυτόν.
Καθώς βρισκόμαστε μια ανάσα από το Πάσχα, δεν προκαλεί καμία εντύπωση ότι μόνο δύο νέες ταινίες έκαναν την εμφάνισή τους στις σκοτεινές αίθουσες αυτή την εβδομάδα