Είναι χωρίς αμφιβολία η πιο ρομαντική ταινία που βγήκε ποτέ από τα στούντιο της Ντίσνεϊ, αλλά και ένα από τα πιο αγαπησιάρικα φιλμ στην ιστορία του κινηματογράφου. Όσο για την περίφημη «σκηνή του ιταλικού εστιατορίου», όπου τα δύο σκυλιά έρχονται στόμα με στόμα μασουλώντας το ίδιο μακαρόνι, αυτή έχει γίνει διαχρονικό σύμβολο των απανταχού ερωτευμένων.Η […]
Είναι χωρίς αμφιβολία η πιο ρομαντική ταινία που βγήκε ποτέ από τα στούντιο της Ντίσνεϊ, αλλά και ένα από τα πιο αγαπησιάρικα φιλμ στην ιστορία του κινηματογράφου. Όσο για την περίφημη «σκηνή του ιταλικού εστιατορίου», όπου τα δύο σκυλιά έρχονται στόμα με στόμα μασουλώντας το ίδιο μακαρόνι, αυτή έχει γίνει διαχρονικό σύμβολο των απανταχού ερωτευμένων. Η υπόθεση έχει ως εξής: Μια σκυλίτσα, που έχει συνηθίσει στα λούσα και στην καλοπέραση, θορυβείται όταν τα αφεντικά της αρχίζουν να την παραμελούν εξαιτίας της επικείμενης έλευσης του πελαργού. Όταν το μωρό γεννιέται, η Λαίδη δείχνει ανωτερότητα και το περιβάλλει με αγάπη και στοργή. Όμως τα αφεντικά της φεύγουν για ταξίδι και στο σπίτι εγκαθίσταται για να φυλάει το μωρό μια ηλικιωμένη θεία, η οποία -αλίμονο- φέρνει μαζί της τις δύο σιαμέζες γάτες της. Αυτές, με τις απαίσιες πράξεις τους, αναγκάζουν τη Λαίδη να το σκάσει από το σπίτι και να βρεθεί έξω, στα κακόφημα σοκάκια της πόλης, όπου σε κάθε γωνία παραμονεύει ο κίνδυνος είτε με τη μορφή διαφόρων αγριόσκυλων είτε -πολύ χειρότερα- με εκείνη του μπόγια. Ευτυχώς θα εμφανιστεί ο Αλήτης, ένας γοητευτικός αδέσποτος σκύλος, ο οποίος θα την πάρει υπό την προστασία του. Όμως τα πράγματα περιπλέκονται λίγο όταν η Λαίδη θα πληροφορηθεί ότι ο συγκεκριμένος σκύλος είναι διάσημος στην πιάτσα για τις ερωτικές του κατακτήσεις. Είναι άραγε πρέπον μια σκυλίτσα από σπίτι, όπως αυτή, να εμπλακεί συναισθηματικά με κάποιον που δεν δείχνει καμία διάθεση να νοικοκυρευτεί; Η ταινία διαθέτει τα πάντα. Συναίσθημα, δράση, χιούμορ, ενδιαφέροντες χαρακτήρες, πλατιά εικόνα -ήταν το πρώτο φιλμ κινουμένων σχεδίων που γυρίστηκε σε σινεμασκόπ- και το αναμενόμενο για μια ταινία του Ντίσνεϊ συντηρητικό φινάλε, όπου ο Αλήτης, παρά τις μποέμ διακηρύξεις του περί ανεξαρτησίας και ζωής χωρίς αφεντικά, τελικά το λουρί του το βάζει. Πάνω από όλα όμως αυτό που τη χαρακτηρίζει είναι η ρομαντική της άποψη για τη ζωή και την ευτυχία. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι, αν και είναι γυρισμένη στη δεκαετία του 1950, η υπόθεση τοποθετείται χρονικά καμιά πενηνταριά χρόνια πίσω, σε μια περίοδο αθωότητας δηλαδή, που συμπίπτει με την παιδική ηλικία του Γουόλτ Ντίσνεϊ. Η νοσταλγική διάθεση του τελευταίου φαίνεται και από το ότι όλα τα μπακγκράουντ της ταινίας -τα σπίτια, οι δρόμοι, ο σιδηροδρομικός σταθμός κ.λπ.- σχεδιάστηκαν έτσι ώστε να είναι ίδια και απαράλλαχτα με τα αντίστοιχα τοπία της μικρής πόλης Μαρσελίν του Μιζούρι, όπου ο Ντίσνεϊ έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Στις πρόσθετες παροχές της ελκυστικής αυτής συλλεκτικής έκδοσης θα βρούμε σπάνιο υλικό από τα στούντιο της Ντίσνεϊ εκείνης της εποχής, καθώς και μερικά ενδιαφέροντα ντοκουμέντα που ξεθάφτηκαν πρόσφατα από τα αρχεία της εταιρείας. Για παράδειγμα, μπορούμε να δούμε την Πέγκι Λι να ηχογραφεί το «Τραγούδι των σιαμέζικων γατιών», αλλά και να πληροφορηθούμε το ποιος ήταν ο πραγματικός εμπνευστής της ταινίας, αντί του θείου Γουόλτ, ο οποίος για διαφημιστικούς λόγους είχε αφήσει να διαρρεύσει πως η αρχική ιδέα του ανήκε.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Παρασκευή 23.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/chinh-le-duc-W5q8uoqss3Q-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442