Ο τραγουδιστής και κιθαρίστας Tom Barman είναι ο επικεφαλής των Βέλγων εκπροσώπων του post-rock, dEUS. Μαζί με τον πιανίστα Guy Van Nueten ο Barman πραγματοποίησε το 2001 και το 2002 μια εκτενή περιοδεία σε αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις παρουσιάζοντας ένα ακουστικό σετ με έμφαση στην εσωτερικότητα, το δυναμικό υποβολής και το λυρισμό, στοιχεία εκ διαμέτρου αντίθετα […]
Ο τραγουδιστής και κιθαρίστας Tom Barman είναι ο επικεφαλής των Βέλγων εκπροσώπων του post-rock, dEUS. Μαζί με τον πιανίστα Guy Van Nueten ο Barman πραγματοποίησε το 2001 και το 2002 μια εκτενή περιοδεία σε αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις παρουσιάζοντας ένα ακουστικό σετ με έμφαση στην εσωτερικότητα, το δυναμικό υποβολής και το λυρισμό, στοιχεία εκ διαμέτρου αντίθετα με τον ηχητικό εξτρεμισμό των dEUS. Πειστήριο της νέας αυτής αισθητικής κατεύθυνσης -που προς το παρόν αποτελεί όχι αποκλειστική αλλά παράλληλη δραστηριότητα του Barman, που παραμένει ενεργός με τους dEUS- αποτελεί το διπλό άλμπουμ «Live», με επιλεγμένες ηχογραφήσεις από διαφορετικούς σταθμούς της περιοδείας. Ο δεύτερος μάλιστα δίσκος υιοθετεί το φορμά του υβριδικού SACD, εκμεταλλευόμενος την τεχνολογική του υπεροχή προκειμένου να αποτυπώσει όσο το δυνατόν πιο πιστά την ερμηνεία των δύο μουσικών. Από τα 17 συνολικά τραγούδια του άλμπουμ επτά είναι συνθέσεις των dEUS. Πρόκειται για τα «Right As Rain», «One Advice, Space», «Everybody’s Weird», «Serpentine», «Nothing Really Ends», «Magdalena» και «Little Arithmetics» ενώ το «Luxury» είναι μια νέα δημιουργία του Barman που κυκλοφορεί για πρώτη φορά σε δίσκο. Οι περιορισμένες στα εντελώς απαραίτητα ενορχηστρώσεις (ακουστική κιθάρα, πιάνο και φωνητικά) επιτρέπουν να προβληθεί μια πολύ διαφορετική καλλιτεχνική τους πτυχή, μεταμορφώνοντας τους avant-garde ηλεκτρικούς ύμνους σε ενδοσκοπικές μπαλάντες. Το υπόλοιπο ρεπερτόριο απαρτίζεται από διασκευές σε τραγούδια των Joni Mitchell («River»), Nick Drake («River Man» και «Fruit Tree»), Rodgers & Hart (το στάνταρτ «My Funny Valentine»), David Bowie («Memory Of A Free Festival»), Serge Gainsbourg («Le Poinconneur des Lilas»), Captain Beefheart («Harry Irene») και J.J. Cale («Magnolia» και «After Midnight», ένα κομμάτι που έγινε επίσης μεγάλη επιτυχία ερμηνευμένο από τον Eric Clapton). Από τις επιλογές είναι προφανές ότι οι Barman και Van Nueten έχουν στην κατοχή τους μια εξαιρετική συλλογή δίσκων. Το πραγματικό ενδιαφέρον όμως έγκειται στη μεταχείριση που επιφυλάσσουν στο υλικό, αποφεύγοντας την προσκόλληση στο ύφος του πρωτότυπου και καταφέρνοντας να δώσουν στη δική τους προσέγγιση μια προσωπική σφραγίδα. Οι ηχογραφήσεις έγιναν σε μουσικές σκηνές των πόλεων Άμστερνταμ, Δουβλίνο, Λονδίνο, Πόρτο και Antwerp, ενώ τα έξι τραγούδια του SACD προέρχονται από συναυλία που δόθηκε στο De Stadsschouwburg του Ρότερνταμ στις 5 Απριλίου 2002.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Παρασκευή 23.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/chinh-le-duc-W5q8uoqss3Q-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442