Όπως φαίνεται από την υπόθεση, πρόκειται για το ίδιο βιβλίο της Πατρίτσια Χάισμιθ -ένα από τα πέντε συνολικά, με ήρωα τον Ρίπλεϊ-, το οποίο χρησιμοποίησε ο Βέντερς για τον “Αμερικανό Φίλο”. Ο Γερμανός σκηνοθέτης απομακρύνθηκε από το πρωτότυπο, εστιάζοντας στα ηθικά διλήμματα που αντιμετωπίζει κάποιος που ξέρει ότι θα πεθάνει και καλείται να στηρίξει οικονομικά […]
Όπως φαίνεται από την υπόθεση, πρόκειται για το ίδιο βιβλίο της Πατρίτσια Χάισμιθ -ένα από τα πέντε συνολικά, με ήρωα τον Ρίπλεϊ-, το οποίο χρησιμοποίησε ο Βέντερς για τον “Αμερικανό Φίλο”. Ο Γερμανός σκηνοθέτης απομακρύνθηκε από το πρωτότυπο, εστιάζοντας στα ηθικά διλήμματα που αντιμετωπίζει κάποιος που ξέρει ότι θα πεθάνει και καλείται να στηρίξει οικονομικά τους οικείους του με ένα φόνο. Στο συγκεκριμένο φιλμ η Ιταλίδα δημιουργός (“Ο Θυρωρός της Νύχτας”) δεν επιμένει στους χαρακτήρες. Θεωρεί δεδομένα τα πρόσωπα και επιχειρεί μια εικονογράφηση του βιβλίου, με άξονες τον κυνικό, αμφιφυλόφιλο Ρίπλεϊ και τον Τζόναθαν, τον κορνιζοποιό που μπλέκεται στο παιχνίδι του. Tο αποτέλεσμα είναι αρκετά γοητευτικό, χωρίς όμως την παραμικρή ζεστασιά. Ο Μάλκοβιτς επιδίδεται σε μια μάλλον εγκεφαλική ερμηνεία, αρνούμενος να δώσει στοιχεία γύρω από το πρόσωπο το οποίο υποδύεται. Την ίδια περίπου ερμηνευτική γραμμή ακολουθούν και οι υπόλοιποι ηθοποιοί, ενώ η “παγωμένη” φωτογραφία (συννεφιασμένα τοπία, απαστράπτοντες σιδηροδρομικοί σταθμοί) συμβάλλει σε ένα εγχείρημα που σε άλλους θα αρέσει και άλλους θα τους αφήσει… παγερά αδιάφορους. Η ελληνική έκδοση δεν διακρίνεται για τα πλούσια έξτρα (μόνο ένα τρέιλερ). Σε επίπεδο ποιότητας ωστόσο αποδίδει εξαιρετικά το πρωτότυπο, με εικόνα πλήρους ανάλυσης και με ήχο σε δυο μπάντες. Τόσο η Dolby όσο και η DTS δημιουργούν ένα εντυπωσιακό ηχητικό περιβάλλον.