Οι αληθινές ιστορίες συγκινούν το κοινό, τα στούντιο παραγωγής, αλλά και τα… ταμεία. Εάν, μάλιστα, ο ήρωας ανήκει στις λεγόμενες «ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες», τότε ο ηθοποιός που τον υποδύεται έχει πάρα πολλές πιθανότητες να διακριθεί στα βραβεία τα οποία απονέμουν οι δεκάδες ενώσεις, που στην Αμερική τουλάχιστον ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια. Το περίεργο είναι ότι […]
Οι αληθινές ιστορίες συγκινούν το κοινό, τα στούντιο παραγωγής, αλλά και τα… ταμεία. Εάν, μάλιστα, ο ήρωας ανήκει στις λεγόμενες «ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες», τότε ο ηθοποιός που τον υποδύεται έχει πάρα πολλές πιθανότητες να διακριθεί στα βραβεία τα οποία απονέμουν οι δεκάδες ενώσεις, που στην Αμερική τουλάχιστον ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια. Το περίεργο είναι ότι στην περίπτωση του «Monster» δεν συμβαίνει τίποτα από τα παραπάνω. Η ηρωίδα ανήκει στο περιθώριο. Για τα δεδομένα της Ακαδημίας Κινηματογράφου είναι αρνητικός χαρακτήρας. Όσο για την ιστορία αυτή καθαυτή, κάθε άλλο παρά προκαλεί ευφορία στο θεατή. Να όμως που η Σαρλίζ Θερόν, η «κούκλα» του «Δικηγόρου του Διαβόλου» και της «Γυναίκας του Αστροναύτη», έπαιξε και κέρδισε. Το «Monster» αναφέρεται στη ζωή της Λι (Αϊλίν) Γουόρνος, μιας γυναίκας που η οικογένειά της έδιωξε όταν μαθεύτηκε ότι εκπορνευόταν από τα δεκατρία της χρόνια. Έζησε περιπλανώμενη έως ότου στα τέλη της δεκαετίας του 1980 γνωρίστηκε με τη Σέλμπι, μια νεαρή ομοφυλόφιλη, την οποία πήρε υπό την προστασία της. Οι δυο γυναίκες αναζήτησαν το αμερικανικό όνειρο: Ένα σπίτι, ένα αυτοκίνητο, μια εκδρομή. Όμως, χρήματα δεν υπήρχαν. Προκειμένου να ζήσει τη φίλη της, η Γουόρνος άρχισε να σκοτώνει και να ληστεύει άντρες, τους οποίους «ψάρευε» στο δρόμο. Πέρασε αρκετός καιρός έως ότου μια στραβοτιμονιά -στην κυριολεξία- και η δολοφονία ενός αστυνομικού έφερε τις Αρχές στο κατόπι τους. Εντοπίστηκαν. Η δράστις συνελήφθη. Η ερωμένη της δέχτηκε να συνεργαστεί με την αστυνομία, καταδικάζοντας ουσιαστικά τη σύντροφό της σε θάνατο. Η Γουόρνος έμεινε δώδεκα χρόνια στη φυλακή και τελικά εκτελέστηκε το 2002. Ήταν η μοναδική γυναίκα κατά συρροή δολοφόνος στην πρόσφατη ιστορία των ΗΠΑ. Η ταινία αρχίζει με τη γνωριμία των δυο γυναικών σε γκέι μπαρ και τελειώνει με τη σύλληψη και την καταδίκη της ηρωίδας. Η ατμόσφαιρα θυμίζει πολύ το «Boys don΄t Cry», μια άλλη παραγωγή με ακραίο θέμα, που χάρισε Όσκαρ στη Χίλαρι Σουόνκ: Αμερική της φτώχειας, χαμηλό πνευματικό επίπεδο, ανθρώπινες σχέσεις σε επίπεδο αγοραπωλησίας, ανάγκη για αγάπη και για αποδοχή από την υπόλοιπη κοινωνία -όλα αυτά με μια ψυχρή καταγραφή. Μολονότι υπήρχε άφθονο υλικό γύρω από την Αϊλιν Γουόρνος -έχουν γυριστεί ήδη δυο ντοκιμαντέρ-, το σενάριο προτιμά να σκιαγραφήσει το πορτρέτο μιας πληγωμένης γυναίκας, χωρίς να δίνει πολλά στοιχεία για τον κεντρικό χαρακτήρα. Μέσα από σκόρπιες κουβέντες μαθαίνουμε γεγονότα που έχτισαν μια οργισμένη προς τους άντρες προσωπικότητα, κάτι που δικαιολογεί και τη σχέση της με μια ομόφυλή της. Τις «ελλείψεις» σχετικά με το προφίλ της ηρωίδας αναλαμβάνει να καλύψει η Θερόν, εντυπωσιάζοντας το θεατή με την ερμηνεία της (κορυφαία σκηνή εκείνη του τελευταίου φόνου), ενώ η Ρίτσι περιορίζεται σε ένα δευτερεύοντα ρόλο, που διεκπεραιώνει ικανοποιητικά. Το φιλμ γυρίστηκε στα μέρη που συνέβησαν τα γεγονότα και πέτυχε εισπράξεις τέσσερις φορές πάνω από το κόστος του. Η ελληνική ψηφιακή έκδοση διαθέτει αναμορφικό κάδρο, που αποδίδει πιστά το πρωτότυπο, με τα ψυχρά χρώματα, τις πολλές νυχτερινές λήψεις και τα λιτά πλάνα. Εξίσου λιτός είναι και ο σχεδιασμός της ηχητικής μπάντας. Τα περιφερειακά ηχεία ζωντανεύουν στις σκηνές των αυτοκινητόδρομων και τις στιγμές που η μουσική γίνεται εκκωφαντική. Το «Making of», ένα από τα λιγοστά έξτρα, εστιάζει κυρίως στο πώς δούλεψαν το ρόλο η σκηνοθέτις και η πρωταγωνίστρια.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας